BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Kıskanç

Kıskanç

Murat, bir taraftan içindeki sesi yalanlıyor, “Yok canım daha neler!” diyordu ama bir taraftan da beğenilmiş olma ihtimalinin milyonda birine bile kalbinin bir köşesinde sevinç yaprakları yeşeriyordu. Yoksa kendisini ona götüren sebeplerden biri de bu muydu?..



Bu ne müthiş bir imtihandı. Bir ara aklına geldi. Haluk amcayı arasa da ona haber verse? Ama Berrin hanıma karşı çok ayıp olmaz mıydı? Hem belki bu durumunun benden başka hiç kimse tarafından bilinmesini istemiyor diye düşündü. “Tüm bu saçmalıkları Ayşe’nin üzerime gelmesi yüzünden düşünüyorum” diye de kızdı kendine. Bu arada çoktan aşağı inmiş ve otomobilini çalıştırmıştı bile. Yol boyu, Ayşe’nin üzgün halini düşündü. Hem kendini yok yere üzüyordu. Hem kocasını. Oysa ortada onun üzüleceği ne gibi bir durum olabilirdi ki? Sonra kendi kendine bir tuhaf duygular peydahlandı. Eli farkında olmadan saçlarına gitti. Bir iki defa kesik kesik öksürdü. “Acaba?” dedi içinden. “Berrin hanım bana, bir müvekkilden öte duygu da besler mi ki? Yoksa gerçekten böylesi bir duygunun da tesiriyle mi yanına çağırıyor beni.” Bir taraftan içindeki sesi yalanlıyor, “Yok canım daha neler!” diyordu ama bir taraftan da beğenilmiş olma ihtimalinin milyonda birine bile kalbinin bir köşesinde sevinç yaprakları yeşeriyordu. Yoksa kendisini ona götüren sebeplerden biri de bu muydu? “Hayır!” dedi Murat kendi iç dünyasındaki sayfayı kapatmak için. Kafasını allak bullak eden tüm duyguları bir yana bırakıp avukatlığa dönmek istedi. Bu konuda oldukça da zorlandı ama, Berrin hanımın malikanesine geldiğinde, ciddiyetini takınmak lazım geldiğine iyice konsantre olmuştu. Arabayı müsait bir yere pak etti. İlk defa gece yarısı geliyordu. Aklına binbir türlü duygular hücum etti. Haline baktı elinde olmadan: “Gecenin bu vaktinde bu ıssız malikanede, bir kadınla tek başına olmak. Yahu bu ne biçim iş” dedi. Fakat yaptığı işin binbir türlü şaibeye sebep olacağını aksine bu şaibelerin hemen hiçbirinde de kimseye bir şey isbat etme imkanının olmayacağını bildiği halde kendine hakim olamıyordu. “Ben mi o kadının yörüngesine girdim yoksa?” dedi. Oysa dedesinin küçükken anlattığı kıssaların hiç birinde, bir yabancı erkek bir yabancı kadınla bir kapalı yerde başbaşa kalmıyordu. “Kapıdan zile basayım. Durumu bir kez de ayak üstü konuşayım. Sonra bir bahane ile çekip giderim,” dedi. Kapıya yöneldiğinde, kapı kendiliğinden açılmıştı bile. -Berrin hanım? Şaşırdı Murat bey. Berrin hanım kendisini çok şık bir kıyafetle karşılamıştı üstelik. Kapıyı önceden açmış olmasının sebebi de Murat beyi bekliyor olmasıydı. -Beni nasıl fark ettiniz de zili çalmadan açtınız kapıyı? -Dış kapıdan gelirken kameraya alınan görüntünüzden. Hoşgeldiniz Murat bey. -Ho-hoş bulduk. Eee, nasıl oldu. Durum nedir? -Aaa, bu gece vakti buraya kadar gelmişken bu konuyu kapı eşiğinde mi konuşacağız yoksa? -Şey, ben diyecektim ki? -Aşk olsun Murat bey? Beni gücendiriyorsunuz. Yoksa evimi mi beğenmiyorsunuz? -Hayır öyle değil de... Bi-birden... -Buyurun geçin içeri... Murat’ın kolundan çeken Berrin, hiç zorlanmamıştı. Salonun avizeleri pırıl pırıl yandığında, geniş salon daha bir güzellik kazanmıştı gece yarısı. -Hoşgeldiniz Murat bey. Tekrar hoşgeldiniz. -Ho-hoş-bulduk. Genç avukat kekelerken Berrin, Murat bey ile sadece tokalaşmakla kalmamış bir de hasretlisini kucaklar gibi boynuna atılmıştı. Murat’ın şaşkınlığına ise sözle cevap veriyordu: -Siz gelmeden önce öyle korkuyordum ki, şimdi yanınızda kendimi ne kadar güvencede hissediyorum. Murat, Berrin’in hiç böyle davrandığını görmemişti. Üstelik Berrin sanki korkudan bir erkeği yanına çağırmaktan öte, yalnızlık sebebiyle misafir etmek ister haldeydi. Giydiği kılık kıyafet de o derecedeydi. Hatta dayanamadı sordu Murat: -Hiç öyle korkmuş gibi bir haliniz yok. Hatta giyinmeniz bile... -Aaa, o sizin geleceğiniz için, size verdiğim kıymetten Murat bey. Yoksa ne anlamı olabilir ki? Murat alnına biriken teri silerken, kendisine gösterilen koltuğa da oturmuştu. Berrin de hemen yanıbaşına sanki “Haydi bana masal anlat” dercesine sokulmuştu!.. >DEVAMI YARIN
 
 
 
 
 
 
 
KAPAT