BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Yer yüzüne öpücük...

Yer yüzüne öpücük...

Ha rüzgâr geçer üstünden, Ha biz, İstanbul'dan geçeriz!.. Her rüzgâr, kendi kokusuyla geçer üstünden...



Ha rüzgâr geçer üstünden, Ha biz, İstanbul'dan geçeriz!.. Her rüzgâr, kendi kokusuyla geçer üstünden... § Kendi ısısıyla geçer, kendi rengiyle, kendi tozu-dumanı ve kendi sür'atiyle geçer... Her rüzgâr, kendi gibi geçer İstanbul'un üstünden... ..... Biz dahi kendimiz gibi geçeriz; canımızdan geçmeden... Bilerek; şehrin canının biz olduğunu!.. § Ha rüzgâr geçer üstünden, Ha biz geçeriz; vazgeçmeden İstanbul'dan!.. Çünkü, vazgeçilmez İstanbul'dan... ..... Çünkü İstanbul, koca bir aşk gibi konmuştur, şu yeryüzünün üstüne; "gümp" diye!.. § İstanbul; bir öpücük gibi konmuştur yeryüzüne... İşte o gün bugündür; "Yar" yüzü olmuştur, yeryüzü!.. § İstanbul, yarin iki dudağı arasındaki bir koca öpücük gibi durur, iki kara arasında... Ha yeryüzünde bir şehirdir İstanbul; Ha yaryüzünde bir öpücük!.. § Eski İstanbul yoktur, delikanlılar eskir!.. Delikanlılar eskitemez İstanbul'u; İstanbul'da delikanlılıklarını eskitirler... İstanbul'un delikanlıları, deli rüzgârlar gibi geçerler İstanbul'dan; canlarından geçmeden... İstanbul'dan geçilir; vazgeçilmez!.. § Ha rüzgâr geçer üstünden, ha biz, İstanbul'dan geçeriz!.. Kendi kokusu, kendi ısısı, kendi rengi, kendi tozu-dumanı ve kendi sür'atiyle geçen rüzgârlar gibi biz de geçeriz İstanbul'dan... Bilerek, İstanbul'un; bir "sevda" gibi konduğunu yüreklerin üstüne... Bilerek İstanbul'un; bir öpücük gibi konduğunu yeryüzüne... Ve bilerek, işte o günden sonra; "yar" yüzü olduğunu, yeryüzünün!.. § Ha yeryüzünde bir şehirdir İstanbul; Ha yaryüzünde bir öpücük!..
 
 
 
 
 
 
 
KAPAT