BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Kapanmayan yara

Kapanmayan yara

Mete dün akşamdan bu yana çok değişmiş, âdeta dünyaya yeniden gelmişti. Yüreği sıpsıcaktı, içi içine sığmıyordu. Mutluluk yüzüne yansıyordu. Âdeta yaşamanın farkına varmış, hayatın anlamını çözmüştü. Teyzesine nasıl yazar olduğunu sordu...



Emel hanım yerini alıp oturduğunda, hizmetçi sabah çaylarını getirmişti. Banu yerinden kalkıp servis yaptı. Önce teyzesine ikram etti. -Teşekkür ederim Banu’cuğum, dedi Emel hanım. Kimisi bisküvi ısırdı, kimisi çatalla zeytine, peynire uzandı, kimisi çaylarını yudumladı. Bahçeyi bir anda kaşık sesleri sarmıştı. Rengârenk kelebekler bu güzel günde çiçekten çiçeğe konuyordu. Ağaçlardaki kuşların tatlı cıvıltıları insanın ruhuna hitap ediyordu. Hafif bir rüzgâr, sofradakilerin yüzlerini yalıyor, saçlarını dalgalandırıyordu. Güneş ışıkları lüks iki arabanın üzerinde parlıyor, bir renk armonisi meydana getiriyordu. Mete dün akşamdan bu yana çok değişmiş, âdeta dünyaya yeniden gelmişti. Yüreği sıpsıcaktı, içi içine sığmıyordu. Mutluluk yüzüne yansıyordu. Âdeta yaşamanın farkına varmış, hayatın anlamını çözmüştü. Teyzesine döndü. -Teyze, nasıl yazar olduğundan bahseder misin?.. dedi. Emel hanım çayını yudumladıktan sonra Mete’ye baktı. -O kadar önemli bir yanı yok Mete. Senin gibi şiir, hikâye yazarak başladım işte. -Olsun, yine de öğrenmek istiyorum. -Madem öyle kahvaltıdan sonra seninle başbaşa oturup konuşuruz tamam mı? Mete başını sallarken, Banu araya girdi. -Ama teyzeciğim olmaz ki, biz de merak ediyoruz. Hepimiz öğrenmek istiyoruz. Küçük Şermin de ellerini çırparak ablasına katıldı. -Teyzeciğim ne olur bize de anlat!.. Şimdi anlat!.. Emel hanım bu taarruz karşısında neşelendi. -Pek âla, madem öyle istiyorsunuz öyle olsun. Ne de meraklılarmışsınız böyle. Bir bisküvi ısırdı. -Dinleyin o zaman, dedi. Dediğim gibi çok özel bir durumum yok. Ben de bu işe meraklı her genç gibi şiirle başladım. Şu ana dek hiç şiir neşretmedim ama binlerce şiirim vardır benim. Bir de o dönemde ben günlük tutuyordum. Bu günlük tutmanın bana çok faydası oldu. Zamanla insanın yazma kabiliyeti, tasvir etme gücü gelişiyor, ayrıntıları yakalamaya başlıyor günlükle. Orta ve lise dönemlerimde şiir ve günlük yazmaya devam ederken, hikâyelere de başladım. Lise son sınıfa geldiğimde pek çok hikâyem olmuştu ve bu arada bir romana başlamıştım. Okulda da başarılı bir öğrenciydim. Öğretmenlerim ve arkadaşlarım tarafından seviliyordum. Onlar benim bu çalışmalarımın güzel olduğunu söylüyorlar, ileride büyük bir yazar olacağımı öne sürüyorlardı... Herkes Emel hanımı can kulağıyla dinliyordu. Koskoca bahçede Emel hanımın sesi duyuluyordu sadece. Bardağını tekrar yudumladı Emel hanım ve devam etti. -O dönemlerde başımda bir sevda yeli esiyordu. Şu anda kocam olan Kenan’la aynı sınıftaydık. Her kızın gözü ondaydı. Fakat o bana arkadaşlık teklif etti. Kenan mavi gözlü, oldukça yakışıklı, kızlar tarafından beğenilen bir tipti. Kenan’ın içe dönük ve terbiyeli bir görünümü vardı. Ailesi Eskişehir’in en varlıklı ailelerindendi. Bana arkadaşlık teklifi ettiğinde, hem ondan bunu hiç ummadığımdan, hem de ilk kez başıma böyle bir şey geldiğinden reddetmiş, “saçmalama, defol!..” diye çıkışmıştım. Oysa ben de gizliden gizliye ona eğilimliydim. Onu reddettiğimde az-çok üzülmüştüm doğrusu. Fakat Kenan, reddedildiği zaman hemen çekip gidecek, yenilgiyi kabul edecek yaradılışta değilmiş. Benim peşimi bırakmadı ve teklifinde sürekli ısrar etti durdu. Ben de ona daha çok ısınmaya, sevmeye başlamıştım. Ailesine benden bahsettiğini öğrenince onun ciddî olduğuna inanmıştım. Bir gün evlerine davet etti ve ailesiyle beni tanıştırdı. Hepsi de bana büyük ilgi gösterdiler. Bu arada tabiî sevildiğimden şüphem kalmadığı için, Kenan’la “Aşıklar Parkı”nda buluşuyorduk. İlk buluşmamız çok heyecan vericiydi... O ilk buluşmamızın en unutulmayacak tarafı, Kenan’ın beni sevdiğini söylemesiydi. Bu tür duygular, böylesine bir romantizm, o sıralarda yazmaya başladığım ‘Ölesiye Sevmek’ romanıma siniyordu. Âdeta kendimden geçiyordum roman yazarken, sanki yazmıyor da yaşıyordum. Mutlu bir sonla bitirmeyi tasarlıyordum. Fakat bir olay, mutsuz bir son yazmama sebep oldu... > DEVAMI YARIN
 
 
  • Piyasalar

    Fark %
  • 109330
    % -0.31
  • 3.867
    % -0.62
  • 4.5554
    % -0.6
  • 5.158
    % -1.19
  • 156.209
    % -0.25
 
 
 
 
 
KAPAT