BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Kapanmayan yara

Kapanmayan yara

Hava çok nefisti bugün. Fakat Mete için hiçbir şeyin önemi yoktu artık. Yola çıktığından beri gözleri kapalı oturuyordu kompartımanda. Başı trenin ritmiyle sarsılıyordu. Kompartıman kapısı açılınca düşüncelerinden sıyrıldı...



Tren gittikçe daha da süratleniyordu. Hava çok nefisti bugün. Fakat Mete için hiçbir şeyin önemi yoktu artık. Yola çıktığından beri gözleri kapalı oturuyordu kompartımanda. Başı trenin ritmiyle sarsılıyordu. Kompartıman kapısı açılınca düşüncelerinden sıyrıldı. Ama gözlerini açmadı. Bir ses duydu. -Kompartıman boş değil mi?.. Oturabilir miyim?.. Trendeki bütün kompartımanlar doluydu fakat Mete perdeleri sımsıkı kapadığından, herkes oranın da dolu olduğunu sanıyordu. Mete, yalnız gidemeyeceğini anlayınca canı sıkılmıştı. -Boş, dedi. Tabiî oturabilirsiniz... -Teşekkür ederim. Mete başını salladı. Gözlerini de açtı. Karşısına oturan kıza baktı. -Bir şey değil, dedi. -Rahatsız ettim, galiba uyuyordunuz?.. -Hayır sadece düşünüyordum. -Yolculuk nereye?.. -Eskişehir’e... -Eskişehirli misiniz?.. -Ben İstanbul’da doğdum ama annemler oralı. Akrabalarımız var orada. -Ben Eskişehirliyim, İzmit’e halamların yanına gelmiştim. -İzmit’ten mi bindiniz?.. -Evet. -Demek İzmit’i geçtik. Hiç farkında değilim. -Epey oldu İzmit’i geçeli. Akrabalarınız Eskişehir’in hangi semtinde oturuyorlar?.. -Eskişehir’de ninem var. Tunalı semtinde oturuyorlar. Siz hangi semtte oturuyorsunuz?.. -Biz Kuyubaşı semtinde oturuyoruz. Tunalı’nın hemen altındadır Kuyubaşı. O kadar yakındır birbirine. -İyi o zaman. Ben pek bilmem Eskişehir’i. Madem yollarımız aynı, Tunalı’ya nasıl gideceğim hakkında yardımcı olursanız sevinirim. -Elbette... Şey isminiz neydi?.. -Mete... Mete Cansever... Mete’nin adını duyunca kız çok şaşırdı. Sanki inanamıyor gibi hâli vardı. -Mete Cansever mi?.. -Evet!.. Niye o kadar şaşırdın?.. -Siz... Siz hikâye yazarı Mete Cansever olmayasanız?.. Mete dikkat ve ilgiyle baktı kıza. -Evet, ben o Mete Cansever’im. Demek hikâyelerimi okuyordunuz?.. -Dergiden takip ediyorum hikâyelerinizi. Gerçekten çok güzel yazıyorsunuz. Sizinle tanışacağımı rüyamda görsem inanmazdım. Mete güldü. Ne zamandır ilk gülüşüydü. -Ben de sizin gibi hikâyelerimi okuyan bir hayranımla tesadüfen tanışacağıma inanamazdım. Peki sizin isminiz nedir?.. -Benim adım Nilüfer. Sizi tanıdığıma çok memnun oldum Mete bey. -Ben de çok memnun oldum. -Biz hikâye yazdığınız dergiye aboneyiz. İlk başta okumamıştım hikâyelerinizi. O dergiyi takip eden bir arkadaşım, sizin hikâyelerinizi okumamı ısrarla istedi. Belki bilmiyorsunuz ama çok kişi tarafından takip ediliyorsunuz.. Mete kıza dikkatle baktı. Siyah saçlı, siyah gözlü, esmer bir kızdı. Beyaz dişleri inci gibi parlıyordu. Bir yazarı tanımış olmanın şaşkınlığı vardı gözlerinde. Tren Arifiye istasyonuna gelince, kompartımanlar neredeyse boşaldı. Yolcuların çoğu Adapazarı’nda yapılacak bir siyasi mitinge katılmak için Arifiye’de inmişti. Tren tekrar hareket ettiğinde Nilüfer, camdan dışarıya baktı. -Eskişehir’e yaklaşıyoruz artık. -Bir an önce varmak istiyorum Eskişehir’e, dedi Mete. Orayı çok merak ediyorum. Çocukluğumdan hayal meyal hatırlıyorum sadece. Nilüfer Eskişehir’i anlatmaya başladı Mete’ye. Köprübaşı’ndan, Adalar’dan, Yediler Parkından, Porsuk çayından bahsetti. Sohbet gittikçe koyulaştı ve her ikisi de vaktin nasıl geçtiğini anlayamadılar... > DEVAMI YARIN
 
 
  • Piyasalar

    Fark %
  • 109330
    % -0.31
  • 3.867
    % -0.62
  • 4.5554
    % -0.6
  • 5.158
    % -1.19
  • 156.209
    % -0.25
 
 
 
 
 
KAPAT