BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Sözün bittiği yer

Sözün bittiği yer

Şiir / Sözün bittiği yer



Söz tükenir bir yerde, Düşünmek sükuttur. Bir yanımız Malazgirt, Bir yanımız Uhud'dur... Muhayyel şehirlerden geçerim; Bilmediğim sokaklarda Kendimden kaçar, Kendime dönerim! Kayıp sevdaların ortasındayım; Vuslatın eşiğinde firakım başlar. Kapanırım içime Şerefesi müezzinsiz minare Kubbeye fısıldarken hasretini, Avludan bir ihtiyar uzaklaşır. Şadırvana bir genç yaklaşır. Bir mücrimin gölgesinden Bir damla gözyaşı yükselir semaya; Ve çiğ damlası olur düşer yaprağa. Düşer toprağa Bir gün her beden. Biter kavgalar, yalan biter Geride kalan biter! O gün gelir; Muhasebesi yapılmıştır bütün kayıtların. Ve artık Telâfisi yoktur kayıpların Haraç-mezat duygularım; Yüreğimi hangi pazarda sattım ? -yoksa yüreksiz miydim- Sahi ben yaşadım mı ? Söz biter, Aynada yalan Gönülde talan biter. Ve herkes çekip gider. Bir ben kalırım geriye; gölgesiz, sessiz... İsa YAR
 
 
 
 
 
 
 
KAPAT