BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Yalnızlık zor şey

Yalnızlık zor şey

İçinde bulunduğumuz dünyada, rüyaları bile kendisine yabancıydı. Sadece kendini kendi anlayabiliyordu. Arkasına baktığında, bir arpa boyu kadar yol alamamanın üzüntüsü, içinde bir çığ gibi büyüyor ve boğazı düğümleniyordu.



İçinde bulunduğumuz dünyada, rüyaları bile kendisine yabancıydı. Sadece kendini kendi anlayabiliyordu. Arkasına baktığında, bir arpa boyu kadar yol alamamanın üzüntüsü, içinde bir çığ gibi büyüyor ve boğazı düğümleniyordu. Huzuru kitaplarda, dostlarının yanında ve yalnızlıkta buluyordu. Kitaplar onu düşünce aleminde bir seyyah gibi gezdiriyor, tarihin derinliklerinde olup bitenler hakkında malûmat sahibi yapıyordu. Dostları azdı ama o kendini kalabalılar arasında yalnız hissederken; az olan dostları arasında huzur buluyordu. Yalnız olduğunda ise sadece, bedeni bulunduğu mekanda tekti. O bedenen yalnız olduğu zamanlarda da bir günün sonunda yaşananların muhakemesini yapıyor, tefekkür alemini tahayyül silahı ile fethetmeğe çalışıyordu.Yalnızlığın kalesini yıkmak zordu. En muhkem kaleler de gedikler açılırken, yalnızlığa çare zor bulunuyordu. Her şeyin yabancı olduğu bir toplumda insan nasıl yalnız olamazdı? Fikirler yabancı, adetler yabancı, inançlar yabancı ve kısaca hayat yabancı. Ve bir sen yalnız... En yoğun duyguların zihinden resmi geçit yaptığı anlardır yalnızlık. En derin mânâlar taşıyan cümleler geçer insan zihninden. Bütün insanlara tebliğini yapar tek başına. Ama nedense hakikâtte olduğu gibi, hayal aleminde de ikna edemez muhatabını. Yani öyle bir yalnızlık ki hayalleri bile yabancı... Haykırmak, feryat etmek yetmez. Haykırsan duyulmaz, ağlasan hissedilmez... Bir günün sonunda başını yastığa koyunca, neresinden başladığı belli olmayan birtakım düşünceler sıralanır zihinde. Bu durum hayal ile düşünce arası bir şeydir. Önceden tasarlanmadığı gibi, sonuda kestirilmez. Bir çoğunu hayata tatbik etmekte mümkün değildir zaten. Ama, riyadan ve gösterişten uzak fikirlerdir. Senden başkası duymaz, duysa da kabul görmez. Zaman ilerledikçe yorgun vücudun üzerinde, düşünmekten yorulmuş beyin; kendine has özelliklerini yerine getiremez ve uykuya yenik düşer. Artık bu zamana kadar yaşanılmış günlerden birine benzer bir güne uyanmak için uykuya dalar. Yinede uykuya dalmış bir beden, kendine yabancı uyanık bedenlerden evlâdır. Ya kendine yabancı fikirlere ne demeli?
 
 
  • Piyasalar

    Fark %
  • 103929
    % 1.62
  • 3.5504
    % 0.05
  • 4.1794
    % -0.57
  • 4.7655
    % -0.28
  • 148.526
    % -0.7
 
 
 
 
 
KAPAT