BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Gürcü Nebi’nin Baş Bölükbaşısı

Gürcü Nebi’nin Baş Bölükbaşısı

Meşhur Seyyah Evliya Çelebi, bir vazife ile İstanbul’dan yola çıkar. Akşehir’de konakladığında, yanına bir atlının yaklaştığını görünce çok korkar. Sanki manda derisine bürünmüş, sakalının kılları neşter gibi olan bu adam da kimdir?!.



Evliya Çelebi, “Seyahatname”sinde başından geçen enteresan bir vakayı şöyle anlatır: “İstanbul’dan bazı mektupları hamil olduğum halde ulak olarak hareket ettim ve Gebze, İznik, Eskişehir üzerinden Akşehir’e yaklaştım. Sarplık içinde menzil beygirlerinin ağır yürüyüşü yüzünden o gece dağda kaldık. Sabah namazı için abdest alırken, alaca karanlıkta dağın içinden, cenk kıyafetleriyle heybetli bir süvari çıkageldi. Ama atı ve kendisi bitap... Hemen bu hakir: ‘Bu iyiye alamet değildir’ düşüncesiyle endişelenmekle beraber, korku belası onu yanıma davet ettim. “Nerelisin, adın nedir?” Bütün zebun görünüşüne rağmen yeri sarsan adımlarla yaklaştıysa da, kahvaltı soframıza oturmak istemedi. Ama ben: ‘Elbette bir lokmamızı yemelisin’ deyince razı oldu. Sofra başına geçince, hemen sözü açıp: -Dünya ahiret kardeşim ol... Devletten düşmüş bir yiğide benzersin. Atların dahi zebun olmuş. Nerelisin, adın nedir? Dediğimde şöyle cevap verdi: -Mademki bana kardeş dedin, kabul ettim. Artık sen benden emin ol, ben de senden. Taamını dahi yedik. Ben Gürcü Nebi’nin Baş Bölükbaşısıyım. Adıma Çomar Bölükbaşı derler. Üsküdar cenginde bozulup dağdan dağa kaça kaça buralara kadar gelip sana rastladık, deyince hemen kalktım ve onu kucaklayıp öptüm. Amma, güyâ manda derisi öpmüşüm. Sakalının kılları neşter gibi ciğergâhıma ve dudaklarıma battı... Lâkin ne yaparsın? Dedik ya, korku belâsı... -Şimdi seni tanıdım, dedim. Ben dahi o cenkten gelirim. Çorbacı Mehmet Ağaya saldırıp Şanlı Osman Ağa ile cenk ederek adamlarını aktaran sensin ha? Artık seni bırakmam. Ben, Şam Veziri Murtaza Paşanın adamıyım. Ona sözüm geçer. Birlikte Paşaya gideriz. Sana beylik alırız. “Soğuk terler döktüm” -Canıma minet. Ama ne var ki, atlarım çok bitkindir. Bozgundan beri gündüz dağlarda yatar, gece yollarda giderim. Köylere, kasabalara uğramaktan korkarım. Açlık canıma yettiğinde sana rastladım. Önce niyetim başkaydı. Seni avlayayım derken, tatlı dilinle, ekmeğinle, tuzunla sen beni avladın. Lakin görüyorsun işte, bu yorgun atlarla sana ayak uyduramam. Atlattığım tehlikeyi düşününce soğuk soğuk terler döktüm. Ama renk vermedim. -Senin hatırın için ben dahi menzil menzil giderim. Atların yolda kalırsa sana at veririm. Durmayıp hemen yola koyulalım, dedim. İşte, yiğitler yiğidi Çomar Bölükbaşı’ya rastlamamız böyle oldu. Bu yiğit Çomar ne kahramanlıklar yapmış, yarın görelim...
 
 
  • Piyasalar

    Fark %
  • 92708
    % 1.11
  • 5.3097
    % -1.41
  • 6.0564
    % -1.27
  • 6.8048
    % -1.13
  • 210.111
    % -0.72
 
 
 
 
 
Kapat
KAPAT