BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Herkes çekinirdi Kerim Bey’den...

Herkes çekinirdi Kerim Bey’den...

Kerim Bey, her şeyi dört dörtlük isteyen mükemmeliyetçi bir adamdı. Dedesinin kurmuş olduğu plastik fabrikasının başına henüz babasını kaybetmeden önce geçmişti. Ciddi tavırları ile de herkesin çekindiği bir insandı...



Görkemli bahçedeki melisa ağaçlarından yayılan harika koku caddeye kadar taşıyor, bu nefis koku yoldan geçen her insanın ister istemez dikkatle içeriye bakmasına sebep oluyordu. Yaklaşık üç dönümlük büyük bahçenin derinlerinde uzun çınar ağaçlarıyla kaplı bir alanda iki katlı beyaz Bergama taşı ile kaplanmış villa bütün lüksüyle görenlerin beğenisini kazanıyordu. Kerim Türkmen’e ait olan bu babadan kalma villa Tarabya sahillerinin en ünlü eviydi. İki kere restore edilmiş, bir önceki sene de bahçe dizaynı tamamen değiştirilmişti. Villanın arka tarafında kalan kısımda iki odalı bir müştemilat bulunuyordu. Yıllardır Kerim Türkmen ailesine hizmet eden Refik ve karısı Saniye kalıyorlardı bu bölümde. Düzgün, çim ekili kısımların arasında melisa ve limon ağaçları vardı. Ön taraf ise haftada bir defa gelen bahçıvanın becerikli elleriyle adeta bir saray bahçesine dönmüştü. Çeşit çeşit güller, yol kenarlarında şebboylar, aralara serpiştirilmiş melisa ağaçları ve kalan kısımdaki canlı, parlayan bir yeşilin örtülü olduğu geniş bir alan... Kerim Bey son derece titiz, her şeyi dört dörtlük isteyen mükemmeliyetçi bir adamdı. Dedesinin kurmuş olduğu plastik fabrikasının başına henüz babasını kaybetmeden önce geçmişti. Çocukluğundan beri ciddi tavırları, insanlara mesafeli duruşu ile herkes tarafından kabul edilen korkuyla karışık bir saygınlık elde etmiş, çevresindeki herkesin çekindiği bir insan olmuştu. Kız kardeşi Asuman Hanım ve kızı Zeynep ile birlikte yaşıyordu bu muhteşem villada. Asuman Hanım hiç evlenmemişti. Kendini bildiğinden beri ağabeyinin yönetimi altındaydı. Bütün vaktini hayır kurumlarının toplantılarına katılmakla, yardım derneklerinde bilfiil çalışmakla geçiriyordu. Zeynep ise üniversite üçüncü sınıftaydı. Uzun boylu, ince yapılı, yeşil gözlü güzel bir kızdı. Açık kumral saçları omuz hizasındaydı. Sağ yanağındaki gamzesi güldüğü zaman iyice belirginleşiyor, simasına çok hoş bir hava veriyordu... Kerim Bey Zeynep’in annesinden hiç bahsetmezdi. Bilinmeyen bir nedenle Cemile Hanım, Türkmen ailesinin hayatından çıkıp gidivermişti Zeynep annesinin öldüğünü öğrenmişti idrak edecek bir yaşa geldiği zaman. Evde hiç adı anılmayan, bahsedilmesi adeta yasaklanmış bir insandı Cemile Hanım. Zeynep zaman zaman annesini merak eder, hiç görmediği bu insana ait bir şeyler öğrenmek isterdi. Bu duygularını halası Asuman Hanımla paylaşabilirdi sadece. Seneler önce henüz bir çocukken birkaç defa babasıyla da konuşmaya teşebbüs etmiş, ama her seferinde beklemediği kadar sert bir tepkiyle karşılaşmıştı. Zaman içinde anne özlemini yüreğinin derinliklerine gömmeyi becerebilmişti. Zeynep kolejde okumuştu. Kerim Bey kızı için hiçbir fedakârlıktan kaçınmamıştı. Onu ayakları yere basabilen, kişilik sahibi bir genç kız olarak yetiştirmişti. Fakat kızıyla arasında her zaman Zeynep’in asla aşamadığı bir mesafe bırakmış, evladına duyduğu sevgiye samimiyeti ekleyememişti... > DEVAMI YARIN
 
 
 
 
 
 
 
Reklamı Geç
KAPAT