BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Hiç gece olmasın

Hiç gece olmasın

10 yaşındaki Yusuf, depreme okulda yakalanmış. Enkazda iki gün kalmış. Karanlıkta ‘Yardım edin’ diye yalvarmış. Çıkarıldığında kangren olan bacağı kesilmiş. Yusuf, “Gece hiç olmasın istiyorum. Bacağım aklıma geliyor, ölen annemi özlüyorum, o korkunç anı yeniden yaşıyorum” diyor.



>> Türkiye Pakistan’da - Osman Sağırlı - Ziya Sandıkçıoğlu MUZEFFARABAD- Pakistan’ı yerle bir eden deprem, ardında birçok hikaye ve onların acılı kahramanlarını bıraktı. Sherlish, 16 yaşında, depreme Muzeffarabad’daki evlerinde yakalanmış. Annesini, babasını ve 6 kardeşini kaybetmiş. Yıkılan evlerinin enkazından sadece o ve 7 yaşındaki kız kardeşi Sarah sağ olarak çıkabilmiş. Zaman zaman hıçkırıklara boğularak yaşadıklarını aktaran Sherlish, “Evimiz dağın hemen dibindeydi. Aşırı yağmur yağdığında toprak kaymaları olurdu. Annem depremden kısa bir süre önce beni yanına çağırdı. Bana sıkıca sarıldı ve ‘Kızım bize bir şey olursa, eğer ölürsek Sarah’a iyi bak. Onu sana emanet ediyorum’ dedi. Ve sonra da deprem oldu. Meğerse annem benimle vedalaşmış” dedi. Evlenmek istiyorum Deprem gecesi ablası Saida ve eniştesinin evlerine misafir geldiğini söyleyen Sherlish, sonrasını şöyle anlattı: “Gece yarısına kadar bütün aile oturduk, giderken 2 yaşındaki kardeşim Mubaşir peşlerinden ağlayınca onu da götürdü. Sabah kahvaltıya geleceklerdi. Ben erken uyanıp Sarah’la evimizin üçüncü katına çıkıp kahvaltı hazırlamaya başladım. Büyük bir gürültü ile birlikte sallanan evimiz olduğu yere yığıldı. Kendime geldiğimde kardeşim Sarah’ın elinden tutup sokak seviyesine inen evimizden dışarı çıktık. Kardeşlerimin uzun bir süre enkaz altındaki ağlamalarını duydum. Sesler bir süre sonra kesildi. Birinci kattaki anneme ulaştığımda ölmüştü. Ablamın evi yakında, koşarak oraya gittiğimde onların evinin de yıkıldığını gördüm. Maalesef iki kardeşimi de orada kaybettim.” Akli dengesi bozuk amcası ile birlikte çadırda hayatını sürdüren Sherlish’in en büyük arzusu kardeşini okutabilmek. Türk yardım ekiplerinin kol kanat gerdiği Sherlish, “Beni Türkiye’ye götürün orada evleneyim. Eğer bir gün beni kardeşimle birlikte kabul edecek biri çıkarsa mutlaka evlenmek istiyorum” diye konuştu. Hiç gece olmasın Bankora ilkokulu 3. sınıf öğrencisi olan Yusuf, iki arkadaşı ile birlikte enkazda kalmış. İki gün sonra kurtarılıp hastaneye kaldırıldığında kangren olan ayağı dizinden kesilmiş. Kardeşi Hüseyin’in sürdüğü tekerlekli sandalyesinde, 80 yaşındaki dedesi Gkala ile her gün pansuman için hastaneye gelen Yusuf’un, 3 erkek bir kız kardeşi var. Gece olmasını hiç istemeyen Yusuf, “Çünkü, geceleri hem ayağım çok acıyor hem de kaybettiğim annemi özlüyorum” diyor. Acılara inat gülümsüyor Zeenatbibi 20 yaşında. Depremde birkaç yerinden kırılan ayağından üst üste ameliyat geçirmiş. Ayağına takılan platinlerin çıkarılmasını bekleyen Zeenatbibi, üç aydır yattığı Sahra hastanesinde sürekli gülümsemesi ile kendisini tedavi eden doktorları bile şaşırtıyor. Bir süre de psikolojik destek gören genç kadın, 4 yıllık evli ve 7 aylık hamile. 3 yaşında kızı ile enkazdan yaralı çıkartılmış. Annesi Rezimcan’ın refakat ettiği Zeenatbibi, yaşadıklarını şöyle anlatıyor: “Muzeffarabad’a 5-6 kilometre uzaklıktaki Debbal köyündenim. Deprem olduğunda evde yatıyordum. Evimiz topraktandı. Sallantı ile birlikte yıkıldı. Komşularımız kızımı ve beni kurtardı. Hastaneye getirildiğimde iki kız kardeşim öldüğünü öğrendim. Kocam askerdeydi, uzun süre gelmesini bekledim. İzin vermemişlerdir diye düşündüm. Fakat annem daha fazla gizleyemedi, o acı haberi verdi. Allah’tan gelene isyan edecek değilim. Oğlum olursa kocamın ismini, kızım olursa kız kardeşlerimin ismini vereceğim.”
 
 
  • Piyasalar

    Fark %
  • 106785
    % -0.69
  • 5.696
    % -0.32
  • 6.3069
    % -0.37
  • 7.3615
    % -0.05
  • 269.137
    % -0.21
 
 
 
 
 
Kapat
KAPAT