BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Abbas bin Ubâde (Radıyallahü anh)

Abbas bin Ubâde (Radıyallahü anh)

Abbas bin Ubâde hazretleri, Uhud Harbinde Eshab-ı Kiramın dağılmakta olduğunu fark ettiği zaman, yüksek bir yere çıktı ve onlara şöyle seslendi: “Ey kardeşlerim! Dağılmayınız! Peygamberimizin yanına geliniz!..”



Abbas bin Ubâde hazretleri, Peygamber efendimizin davetini duyunca, Müslüman olmak için koşarak gelen Medineli ilk 12 kişiden biridir. Birinci Akabe Biatında Müslüman olan altı Medineli, ikinci sene yanlarına altı arkadaş daha alıp, on iki kişi olarak Mekke’ye geldiler. Peygamberimizle gece Akabe’de görüşmek üzere söz aldılar. Gece olunca buluştular ve aralarında anlaştılar... Arkadaşlarından söz aldı! Hazreti Abbas bin Ubâde, Peygamber efendimizle yapılan anlaşmayı pekiştirmek için arkadaşlarına dedi ki: -Ey Hazrecliler! Peygamber efendimizi niçin kabul ettiğinizi biliyor musunuz? Onlar da, “Evet” cevabını verdiler. Bunun üzerine sözlerine söyle devam etti: -Siz Onu, hem sulh, hem de savaş zamanları için kabul edip, Ona tâbi oluyorsunuz. Mallarınıza bir zarar gelince, akraba ve yakınlarınız helak olunca, Peygamberimizi yalnız ve yardımcısız bırakacaksanız, bunu şimdiden yapınız! -Vallahi, eğer böyle bir şey yaparsanız dünyada ve ahirette helak olursunuz. Eğer davet ettiği şeyde, mallarınızın gitmesine ve yakın akrabalarınızın öldürülmesine rağmen, Peygamberimize bağlı kalacaksanız, Onu tutunuz. Vallahi bu, dünyanız ve ahiretiniz için hayırdır. “Ölmek var, dönmek yok!” Bu sözler üzerine arkadaşları da dediler ki: -Biz Peygamberimizi, mallarımız ziyan olsa da, yakınlarımız öldürülse de yine tutarız. Ondan hiçbir zaman ayrılmayız. Ölmek var, dönmek yok!.. Sonra Peygamber efendimize dönerek sual ettiler: -Ya Resulallah, biz bu ahdimizi, sözümüzü yerine getirirsek, bize ne vardır? Resûlullah efendimiz ise; “Cennet” buyurdular. Bundan sonra sıra ile Peygamberimize biat ettiler ve söz verdiler... Abbas bin Ubade hazretleri, Uhud Harbinde Eshab-ı Kiramın dağılmakta olduğunu fark ettiği zaman, yüksek bir yere çıkarak onlara şöyle seslendi: Onu da şehid ettiler! -Ey kardeşlerim! Bu uğradığımız musibet, Resulullah’a itaatsizliğin neticesidir. Dağılmayınız! Peygamberimizin yanına geliniz! Eğer bizler onu koruyamaz da Resulullah’a bir zarar gelmesine sebep olursak, artık Rabbimizin katında bizim için ileri sürülecek bir mazeret bulunmaz! Bunlar, hayattaki son sözleri oldu. Müşrikler üzerine atıldı ve şehid ettiler.
 
 
 
 
 
 
 
Kapat
KAPAT