BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Ölümlü olmasaydık sevemezdik

Ölümlü olmasaydık sevemezdik

Dün Psikiyatrist Kemal Sayar’ın yeni kitabı (Merhamet) üzerine yaptığı konuşmalardan notlar aktarmıştım. Dünkü notların ağırlığı çocuklar üzerineydi. Bugünkü notlar hepimiz için:



Dün Psikiyatrist Kemal Sayar’ın yeni kitabı (Merhamet) üzerine yaptığı konuşmalardan notlar aktarmıştım. Dünkü notların ağırlığı çocuklar üzerineydi. Bugünkü notlar hepimiz için: H Türkiye, insanın insana karşı zalimleştiği, insanın insanı görmediği dinlemediği, hikayelerine karşı kulaklarını kapattığı kasvetli bir iklime yol alıyor. İşte böyle bir noktada merhametin çok önemli olduğunu düşünüyorum. Yani bir başkasının acısını hissetmenin bir başkasını insan yerine koymanın çok önemli olduğunu düşünüyorum. H Dünya bizi türlü zalimliklere zorluyor, ancak zalimleşirsek ayakta kalabileceğimizi düşünüyoruz. Ben de diyorum ki zalimliğin, kaba gücün, hodbinliğin, bencilliğin aksine merhamet, dostluk, yarenlik, diğerk·mlık... Yani fıtrata dönüş, kalbe dönüş. H Kurban olmamak için zalim olmayı seçiyor insanlar. En ufak fırsatta dişini geçirebildiğine efendilik taslayabiliyor. Şişmiş egolar her yerde karşımıza çıkıyor. Kim kendini abartıyorsa o incinmekten korkuyordur. Kim erkekliğini abartıyorsa onun bu konuda kuşkuları vardır. Çağımız insanı bin bir suratlı; ruhunun yaralarını maskelerle örteceğini sanıyor. H İnsan kendi kabilesinden olmayan kişi için de dertleniyorsa merhamet sahibidir. Bütün çocukları seviyorsa, kendisine değmeyen insanların acılarıyla da hemdert oluyorsa merhametlidir. H İnsan kendi ölümü üzerine düşünebilen bir varlık. Ölümlü olmasaydık sevemezdik. H Sürekli şikayetçi pozisyonundayız. Türkiye’de böyle bir ruh iklimi var. Şikâyet kültürü yaygınlaşmış. Herkes şikâyet ederek var oluyor. Bu çok yıkıcı bir şey. İnsanların enerjilerinin önemli bir kısmını, birbirilerinin hakkındaki dedikodular, kendi ortamlarından şikâyetler, gelecekle ilgili karamsar beklentiler alıp götürüyor. Ben daha ziyade ortaya bir şey koymayan insanların şikayetçi olduklarını görüyorum. .... İnsanların hep karşı tarafı suçlamalarının sebebi bireysel sorumluluklarını üstlenmemiş olması. Bizim toplumumuzda hâlâ çocuksuluk hüküm sürüyor. Bizim psikolojik olgunluğu çok geç elde ettiğimiz ve hatta çoğu insanın elde etmeden vefat ettiğini düşünüyorum. Sorumluluk duygusu şunu diyebilmeyi gerektirir; “ben şurada hata yapıyorum. Bu işin şu kısmı bana ait hatalardan oluşuyor, benim bunu düzeltmem gerekiyor” Fakat biz bunun yerine o sorumluluğu üzerimizden başka insanların üzerine atıyoruz. Kendi kusurumuzu yansıtıyoruz. Herkes birbirini suçluyor. Ama ortada hiçbir zaman gerçek suçlu yok. İnsanlar yanlış giden şeylerde kendi paylarını görebiliyorlarsa hayatta daha başarılı oluyorlar.
 
 
  • Piyasalar

    Fark %
  • 109330
    % -0.31
  • 3.867
    % -0.62
  • 4.5554
    % -0.6
  • 5.158
    % -1.19
  • 156.209
    % -0.25
 
 
 
 
 
KAPAT