BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > “İsraf edenleri helak ettik!”

“İsraf edenleri helak ettik!”

Çocuklara paranın nasıl kazanıldığı zaman zaman gösterilmeli, para olsa da her istedikleri alınmamalıdır. Çocuğun her istediği alınırsa ihtiyaçsız hale gelir. İhtiyaçsızlık da insanı azdırır...



Dün, k­riz dö­nem­le­rin­de, is­raf­tan ka­çın­ma­nın da­ha da ay­rı bir ö­nem arz et­ti­ğin­den bah­set­miş­tik. Ce­nab­-ı Hak, “Müs­rif­le­ri he­lak et­tik” (En­bi­ya 9) bu­yur­mak­ta­dır. Bu ce­za­ya dü­çar ol­ma­mak i­çin, is­raf­tan ka­çın­mak, is­ra­fın ne ol­du­ğu­nu i­yi bil­mek ge­re­kir. İsrâf, ma­lı yok et­mek, fay­da­sız hâ­le ge­tir­mek, dî­ne ve dün­ya­nın mubâh o­lan iş­le­ri­ne fay­da­lı ol­ma­ya­cak şe­kil­de sarf et­mek­tir. Ma­lı ih­ti­yaç faz­la­sı kul­lan­mak, bu ka­dar­cık şey­le ne o­la­cak de­yip at­mak, kul­la­nıl­ma­ya­cak ha­le ge­tir­mek, kı­rı­lıp, dö­kül­me­si­ne en­gel o­la­cak ted­bir­le­ri al­ma­mak, bil­has­sa gı­da mad­de­le­ri­ni faz­la a­lıp ba­yat­la­ma­sı­na, bo­zul­ma­sı­na se­bep ol­mak, kul­la­nı­la­bi­lir eş­ya­la­rı ih­ti­ya­cı o­lan­la­ra ver­me­yip çö­pe at­mak hep is­raf­tır. ­Ça­lış­tı­ğı yer­de ve­ya so­kak­ta baş­ka­sı­nın ma­lı­nı; su­yu­nu, e­lekt­ri­ği­ni is­raf et­mek, ay­rı­ca zu­lüm o­lur. İs­raf gü­na­hı­nın ya­nı sı­ra zu­lüm gü­na­hı da ya­zı­lır. Bu ma­lı sa­hi­bi­ne ö­de­mek, o­nun­la he­lal­laş­mak lâ­zım o­lur. İS­RA­FIN A­ZI OL­MAZ! İs­ra­fın a­zı ço­ğu ol­maz. Az gi­bi gö­rü­len bir is­raf dağ gi­bi kar­şı­mı­za çı­kar. Ör­ne­ğin İs­tan­bul’da her ev­den bir ek­mek çö­pe a­tıl­sa üç mil­yon ek­mek e­der. ­Ge­nel bir k­âi­de o­la­rak, dî­ni­miz­de a­bes ve lüzûm­suz şey­le­ri yap­mak, c­âiz de­ğil­dir. Me­selâ boş ve lüzûm­suz ye­re bir şey­ler ka­ra­la­mak, is­raf ve a­bes­tir. Bu­ra­da kaç tür­lü is­raf var­dır? Za­man, e­mek, e­ner­ji, kâ­ğıt, ka­lem, mü­rek­kep... Hep­sin­den mü­hi­mi de fay­da­lı bir şey­le meşgûl o­lun­ma­ma­sı... E­ğer dün­ya­da­ki her fer­din bo­şa har­ca­dı­ğı za­man, e­ner­ji ve e­mek he­sap­lan­sa, dün­ya­da aç­lık ve yok­luk i­çin­de kıv­ra­nan mil­yon­lar­ca in­sa­nın ih­ti­yaç­la­rı­na kâ­fi ge­le­bi­le­cek zarûrî me­ta ü­re­ti­le­bi­lir­di. ­Sa­de­ce bo­şa har­ca­nan kâ­ğıt i­le ne­ler ya­pıl­maz? Bu ka­dar kâ­ğı­dın imâ­li i­çin or­man­lar­dan o ka­dar a­ğaç ke­sil­miş ve bu a­ğaç­la­rın iş­len­me­si i­çin ku­ru­lan kâ­ğıt fab­ri­ka­la­rı bu ka­dar müd­det bo­şa ça­lış­mış o­lu­yor. İs­ra­fın mik­ta­rı ne o­lur­sa ol­sun za­ra­rı bü­yük­tür. Kü­çük zan­ne­di­len şey­ler, yan ya­na gel­di­ği za­man bü­yük ra­kam­lar, de­ğer­ler or­ta­ya çı­kar. “Dam­la­ya dam­la­ya göl o­lur!” a­ta­sö­zü meş­hur­dur. Da­ki­ka­da on dam­la ka­çı­ran bir mus­luk ay­da 170 lit­re su a­kıt­mış o­lur. ­Dün­ya­da her gün ye­te­ri ka­dar su a­la­ma­mak­tan do­ğan has­ta­lık­lar se­be­biy­le tah­mi­nen 35 bi­nin ü­ze­rin­de in­san öl­mek­te­dir. Sa­de­ce su ve ek­mek­te­ki bu ra­kam­lar, is­ra­fın ne bü­yük felâ­ket ol­du­ğu­nu gös­ter­me­ye yet­mek­te­dir. ­Bu­nun i­çin, ço­cuk­la­ra genç­le­re is­ra­fın ne ol­du­ğu­nu, za­rar­la­rı an­la­tıl­ma­lı­dır. İş yer­le­rin­de i­da­re­ci­ler, is­ra­fı ön­le­yi­ci bü­tün ted­bir­le­ri al­ma­lı, is­raf­tan kur­tul­ma yol­la­rı öğ­re­til­me­li­dir. İs­raf­tan kur­tul­mak i­çin, ön­ce is­ra­fın se­be­bi­ni bil­mek la­zım­dır. Bi­rin­ci se­bep, sefâ­het­tir. Yâ­ni eğ­len­ce­ye, zev­ke, gös­te­ri­şe, ö­ğün­me­ye düş­kün ol­mak­tır. Çok kim­se­yi isrâ­fa a­lış­tı­ran bu­dur. Sefîh­lik, ak­lın az ve hafîf ol­ma­sı­dır. ­İS­RAF CÖ­MERT­LİK ZAN­NE­DİL­ME­ME­Lİ! ­Çok kim­se, ya­ra­tı­lış­ta eğ­len­ce­ye, zev­ke düş­kün o­lur. Bu kö­tü hal­le­ri, ba­zı se­bep­ler­le, za­man za­man ar­tar. Ça­lış­ma­dan, a­lın te­ri dök­me­den e­li­ne mal gi­rer, kö­tü ar­ka­daş­lar, bu ma­la kon­mak i­çin, da­ğıt­ma­sı­na, sak­la­ma­nın, ar­tır­ma­nın er­kek­lik, yi­ğit­lik ol­ma­dı­ğı­na kan­dı­rır. İs­ra­fa yol a­çar­lar. Zen­gin ço­cuk­la­rı­nın ço­ğu, böy­le is­ra­fa a­lış­mak­ta ve sefîh ol­mak­ta­dır­lar. Bu­nun i­çin ço­cuk­la­ra pa­ra­nın na­sıl ka­za­nıl­dı­ğı za­man za­man gös­te­ril­me­li, pa­ra ol­sa da her is­te­dik­le­ri a­lın­ma­ma­lı­dır. Ço­cu­ğun her is­te­di­ği a­lı­nır­sa ih­ti­yaç­sız ha­le ge­lir. İh­ti­yaç­sız­lık da in­sa­nı az­dı­rır. ­Sefâ­he­ti ar­tı­ran bir se­bep de, in­san­la­rın çok hür­met, say­gı gös­ter­me­si­dir. İ­da­re­ci­le­rin, zen­gin­le­rin ço­cuk­la­rı bu yol­dan sefâ­he­te düş­mek­te­dir. Riyâ ve gös­te­riş de is­ra­fa se­bep o­lur. Bun­la­rın cö­mert­lik o­la­rak yap­tık­la­rın ço­ğu is­ra­fa gi­rer. Cö­mert­lik ve is­raf bi­ri­bi­ri­ne ka­rı­şır. ­Mal bü­yük bir ni­met­tir. Ni­me­tin kıy­me­ti bi­lin­me­yin­ce, hak­kı gö­ze­til­me­yin­ce el­den gi­der. Şük­re­di­lin­ce ve hak­kı gö­ze­ti­lin­ce el­de ka­lır ve ar­tar. Cenâb­-ı Hak, İbrâ­him sû­re­si, ye­din­ci â­ye­tin­de, “­Şük­re­der­se­niz, ver­di­ğim ni­met­le­ri ar­tı­rı­rım“ bu­yu­ru­yor. Şük­re­dil­mez i­se, ver­di­ği ni­met­le­ri ge­ri a­lır, â­hi­ret­te a­zap e­der. ­Şü­kür de, ma­lı is­raf et­me­mek, yer­li ye­rin­de kul­lan­mak i­le o­lur.
 
 
  • Piyasalar

    Fark %
  • 104123
    % 0.12
  • 3.4906
    % -0.5
  • 4.1771
    % -0.29
  • 4.7234
    % -0.71
  • 145.551
    % 0.08
 
 
 
 
 
KAPAT