BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > ver­gi kut­sal­dır...

ver­gi kut­sal­dır...

“Sa­a­det Zin­ci­ri” ör­nek­le­ri yıl­lar­dır o­lan ve hâlâ da de­vam e­den bir zin­cir çe­şi­di­dir... ­Zin­ci­rin ilk hal­ka­la­rın­da o­lan­lar her za­man şans­lı­dır... ­Zin­cir bü­yü­dük­çe bun­la­ra pa­ra ya­ğar...



“Sa­a­det Zin­ci­ri” ör­nek­le­ri yıl­lar­dır o­lan ve hâlâ da de­vam e­den bir zin­cir çe­şi­di­dir... ­Zin­ci­rin ilk hal­ka­la­rın­da o­lan­lar her za­man şans­lı­dır... ­Zin­cir bü­yü­dük­çe bun­la­ra pa­ra ya­ğar... ­Fa­kat sü­rek­li bü­yü­me o­la­ma­ya­ca­ğın­dan gün ge­le­cek pa­ra ke­si­le­cek. K­riz baş­la­ya­cak­tır. ­Son­ra­dan va­go­na bi­nen­ler, dol­mu­şa bin­miş o­la­cak­lar­dır. ­So­nuç­ta te­miz­lik ha­rekâ­tı ya­pı­la­cak. Ba­zı­la­rı ba­ta­cak. Ba­zı­la­rı kur­ta­rı­la­cak­tır. İs­ter kü­çük öl­çek­li, is­ter bü­yük öl­çek­li ol­sun ne­ti­ce de­ğiş­me­ye­cek­tir. İs­ter bir ül­ke­nin k­ri­zi, is­ter dün­ya­nın k­ri­zi ol­sun fark et­me­ye­cek­tir. ­Her ha­lükâr­da o­lan ver­gi mü­kel­lef­le­ri­ne o­la­cak­tır. ­Çün­kü ver­gi kut­sal­dır. (...Mus­ta­fa Koç­-O­kur/­Ya­zar) Te­mel’in ye­ri Te­mel, ye­ni da­ire­si­ni ar­ka­da­şı Dur­sun’a gez­di­ri­yor­muş... Ya­tak oda­sı­na gir­dik­le­rin­de, Dur­sun du­var­da ası­lı ko­ca­man bir gong gö­rün­ce sor­muş: -Bu ne böy­le?... “-Ha­a o mu?... O be­nim ça­lar saa­tim...” -Aa­a?... Ama bu­nun üze­rin­de gös­ter­ge yok... Na­sıl an­lı­yor­sun saa­ti?... “-Bak şim­di sey­ret...” Te­mel gon­gun ya­nın­da ası­lı du­ran çe­ki­ci al­mış... Gon­ga var gü­cüy­le vur­muş... O an­da du­va­rın öte­ki ta­ra­fın­dan yan kom­şu­nun se­si du­yul­muş: “-Al­lah ce­za­nı ver­me­sin he­rif... Sa­at ge­ce­nin iki­si...” i­ti­raf re­yo­nu (...i­sim: tay-­ye­ap ...şe­hir: bi­lin­mi­yor ...yaş: hiç bi­lin­mi­yor) ­Bir gün kar­de­şim­le te­le­viz­yon sey­re­di­yo­ruz... S­por ha­ber­le­rin­de ko­nu Fe­ner­bah­çe... S­pi­ker ko­nuş­ma­sın­da ­Şe­kip Mos­tu­roğ­lu’n­dan bah­se­di­yor. İs­mi ilk de­fa du­yan kü­çük kar­de­şim ba­na so­ru­yor, “Kim­miş” di­ye... “Şe­kip Mos­tu­roğ­lu” di­yo­rum kar­de­şi­me... Kü­çük ol­du­ğu i­çin he­men te­laf­fuz e­de­mi­yor... ­Tek­rar tek­rar so­ru­yor. Sı­kıl­ma­ya baş­lı­yo­rum ve bu de­fa si­nir­li si­nir­li söy­lü­yo­rum, “ŞE­KİP MOS­TU­ROĞ­LU” di­ye... ­Tam o sı­ra­da an­nem i­çe­ri gi­ri­yor ne söy­le­di­ği­mi an­la­ma­dan di­yor ki; “Kar­de­şin­le düz­gün ko­nuş ba­ka­yım”... ­Muh­te­me­len o­ku­ya­cak... Ca­nım an­ne­ci­ğim gül­mek­ten i­ki gün ye­mek yi­ye­me­dim... Af­fet be­ni... (o­mer.soz­tu­tan@tg.com.tr - i­ti­raf e­din, re­zil e­de­lim...) iğ­ne­lik... > SA­YIL­MAZ ­­Ta es­ki­den be­ri­dir, Es­ki de de­ğil­dir ya... ­Bir par­ti var ge­ri­dir, ­Ben­zer mer­mer ka­fa­ya! ­Bir i­şi vâ­ki de­ğil, ­Bu mil­le­tin hay­rı­na... K­riz­ler­de ta­kar zil, ­Ta­koz o­lur ya­rı­na! Al­tı o­ku zor aş­mak, ­Ge­rer ya­yı­nı yıl­maz... ­Bu par­tiy­le uğ­raş­mak, ­Par­ti­ci­lik sa­yıl­maz! > (...Se­fa Ko­yun­cu) nos­tal­ji... Tay­yip Er­do­ğan ta­ra­fın­dan mer­kez il­çe kong­re­si­ne des­tek a­ma­cıy­la T­rab­zon’a gön­de­ri­len Ma­li­ye Ba­ka­nı U­na­kı­tan ­şeh­re gir­mek ü­ze­re­dir... O sı­ra­da mey­dan­da bi­sik­le­ti­ni par­ke­den bi­ri yan­da­ki kah­ve­ye gi­rer... Az son­ra bir po­lis ka­pı­dan i­çe­ri­ye doğ­ru ba­ğı­rır: “-­Kar­de­şim... Dı­şa­rı­da­ki bi­sik­let ki­min­se al­sın... Ma­li­ye Ba­ka­nı ge­le­cek...” T­rab­zon­lu i­çe­ri­den ay­nı ses to­nuy­la ce­vap ve­rir; “-­Bi­şi ol­maz... Ki­lit­le­dum...” (...Cü­neyt Bi­tik­çi­oğ­lu) tu­zak­tan ku­man­da (...KA­NAL D­-A­na Ha­ber) ­ŞU­LE BU­LUT: Şim­di An­ka­ra’ya bağ­la­nı­yo­ruz, kar­şı­mız­da I­şın­su var... Biz o­na ha­be­rin Bel­gin Do­ruk’u di­yo­ruz... (...KA­NAL TÜRK-­Te­le­gol) SER­HAT U­LU­E­REN: Yan bir gö­züy­le po­zis­yo­nu, bir gö­züy­le çiz­gi­yi, bir gö­züy­le de or­ta sa­ha­yı kont­rol e­de­cek... te­be­şir to­zu “-­Sö­zün ya­rı­sı söy­le­ye­ne, ya­rı­sı din­le­ye­ne a­it­tir...” (Mon­ta­ig­ne) ha­ya­ta da­ir... ­Bel­ki de bu­gün­kü ka­dar hiç, ­His­set­me­dik a­vuç­la­rı­mız­da; ­Bi­ze öz­gür­lük ge­ti­ren, ­Kı­zar­mış el­le­rin sı­cak­lı­ğı­nı... ... He­nüz yit­me­di ku­lak­la­rı­mız­da da­ha, ­Yıp­ran­mış si­lah­la­rı­nın u­ğul­tu­su; ­So­kak­ta­ki in­san­la­rı­mı­zın kol­la­rı, ­Ge­ne a­çık es­ki­si gi­bi ku­cak­la­ma­ya... ... ­Yü­zü­nüz­de bun­ca ger­çek göz­yaş­la­rı, Kucak açtığında ölülerine toprağımız; Hâlâ sıcak ve yakıcı gözyaşlarımız; Evet, söylüyorum bunu bütün dünyaya... ... Ve bü­tün yü­re­ğim­le hay­kı­rı­yo­rum si­ze: ­Ya­ra­la­ma­yın n’o­lur bu sev­da­yı... ­Ha­yal­le­ri pa­ram­par­ça o­lan ül­ke­miz­de; ­Bir o kal­dı­ra­bi­lir bun­ca a­cı­yı... (...J.Se­i­fert) bi­zim­ki­ler... SERDAR: Onun küçük çocuğu da eft geçirmiş... CEM: Eft de ne oluyor?... Enfarktüs mü?... SERDAR: Yok yaa... Neydi o?... Hah havale havale... ka­dın­lar­&er­kek­ler Ka­dın­lar ağaç­ta­ki el­ma gi­bi­dir. En iyi­le­ri en üst dal­lar­da bu­lu­nur. Er­kek­le­rin ço­ğu dü­şüp in­cin­mek­ten kork­tuk­la­rı için üst dal­la­ra uzan­mak is­te­mez­ler... Onun ye­ri­ne ye­re düş­müş çü­rük­le­ri top­lar­lar, çün­kü on­la­rı el­de et­mek da­ha ko­lay­dır... Yu­ka­rı­da­ki el­ma­lar ise ken­di­le­rin­de arar­lar su­çu ve so­rar­lar ken­di­le­ri­ne; “Ne­re­de ha­ta ya­pı­yo­rum” di­ye... As­lın­da ger­çek­ten ha­ta­sız ve muh­te­şem­ler­dir... Sa­de­ce doğ­ru er­ke­ğin or­ta­ya çı­kıp ce­sa­re­ti­ni ve yü­re­ği­ni to­par­la­yıp o üst dal­la­ra ulaş­ma­sı­dır bü­tün olay. Lüt­fen bu ger­ce­ği iyi el­ma olan bü­tün ka­dın­lar­la pay­la­şın. (...Emi­ne Ya­zı­cı’dan) SÖZ SİZ­DE Da­ha iyi bir Türkiye için; oku­yu­cu­la­rı­mı­zın da fi­kir­le­ri­ne ih­ti­ya­cı­mız var... Ga­ze­te­miz­de gö­rüp eleş­tir­di­ği­niz, be­ğe­nip öv­dü­ğü­nüz, dü­şü­nüp bi­ze yol gös­te­re­ce­ği­ni um­du­ğu­nuz her şe­yi pay­la­şın; omer.soz­tu­tan@tg.com.tr Tel: (0212) 454 30 60 / Faks: (0212) 454 31 00 Ad­res: Tür­ki­ye Ga­ze­te­si-Ye­ni­bos­na/İST.
 
 
 
 
 
 
 
KAPAT