BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Şa­ir­le­rin Öy­kü­sü -II-

Şa­ir­le­rin Öy­kü­sü -II-

“Kaf Da­ğı­nın ar­dın­da­ki ne se­lam ar­tık ne sa­bah/Kim­se­ler bil­mez ner­de­ler nam­lı ma­sal sev­da­lı­la­rı/Ev­vel za­man için­de kal­bur sa­man ölür/Kub­be­ler­de uğul­dar Ba­ki/Çeş­me­ler­den akar Si­nan/An ge­lir -la ila­he il­la­lah- Ka­nu­ni Sü­ley­man ölür...” di­yen Atil­la İl­han’ın su­çu ney­di?



“Kaf Da­ğı­nın ar­dın­da­ki ne se­lam ar­tık ne sa­bah/Kim­se­ler bil­mez ner­de­ler nam­lı ma­sal sev­da­lı­la­rı/Ev­vel za­man için­de kal­bur sa­man ölür/Kub­be­ler­de uğul­dar Ba­ki/Çeş­me­ler­den akar Si­nan/An ge­lir -la ila­he il­la­lah- Ka­nu­ni Sü­ley­man ölür...” di­yen Atil­la İl­han’ın su­çu ney­di? Bel­ki, şi­ir yaz­mak­tı... Bel­ki de, nam­lı ma­sal sev­da­lı­la­rı­nın ölüm­le­rin­de­ki o per­de­yi ara­la­ya­bil­mek­ti... * “Uçun kuş­lar uçun doğ­du­ğum ye­re/Şim­di dağ­la­rım­da mor süm­bül var­dır/Or­man­lar koy­nun­da bir se­rin de­re/ Di­ken­ler için­de sa­rı­gül var­dır...” di­yen R.Tev­fik Bö­lük­ba­şı’nın su­çu ney­di? Bel­ki, şi­ir yaz­mak­tı... Bel­ki de, di­ken­ler için­de ka­lan sa­rı­gül­le­rin öy­kü­sü­nü an­la­ta­bil­mek­ti... * “Av­lu.../ Bir uzun yol.../Tuğ­la dö­şe­li,/ Kır­mı­zı tuğ­la­lar al­tı kö­şe­li/Bu yol da tu­tuk­tur hap­se dü­şe­li.../Git ve gel.../Yüz adım.../Bin yıl­lık ko­nak./Ne ayak da­ya­nır bu­na, ne tır­nak...” di­yen üs­tad Ne­cip Fa­zıl’ın su­çu ney­di? Bel­ki, şi­ir yaz­mak­tı... Bel­ki de, bin yıl­lık ko­na­ğın için­de­ki bir uzun yo­lun çi­le­si­ni sa­tır­la­ra dö­ke­rek kut­sal bir yol­cu­lu­ğa da­vet ede­bil­mek­ti... * “O ce­viz dal­la­rı/O as­ma, o dut/Gül, gül, mek­tup mek­tup bü­yü­yen umut.../Yan­gın­dan yan­gı­na ar­da kal­mış tut./ Mu­hab­bet sü­rer­miş bir rüz­gâr ka­dar...” di­yen Se­za­i Ka­ra­koç’un su­çu ney­di? Bel­ki, şi­ir yaz­mak­tı... Bel­ki de, bir rüz­gâr ka­dar sü­ren mu­hab­bet­ler­de­ki gaf­le­tin tür­kü­sü­nü mı­rıl­da­na­bil­mek­ti... * “Bu ses­ler or­ma­nın­da kay­bo­lan bir çağ bu./Ne­re­ye git­sem hep apart­man­lar çı­kı­yor önü­me/Alıp ba­şı­mı du­var­la­ra çar­pı­yor bu yol­lar/Gi­dip gel­me­le­rim bu dar so­kak­lar­da/İn­san­la­rın ko­şup dol­du­ğu bu dar ya­pı­lar­da/Bir kı­sır dön­gü­ye gir­mek için bü­tün ça­ba­lar/Biz bu­nun için mi gel­dik...” di­yen Er­dem Be­ya­zıt’ın su­çu ney­di? Bel­ki, şi­ir yaz­mak­tı... Bel­ki de, ses­ler or­ma­nın­da kay­bo­lan ça­ğın mey­da­nın­da ya­pa­yal­nız ka­lan ses­siz çığ­lık­la­rın hi­kâ­ye­si­ni du­yu­ra­bil­mek­ti.... * Sa­hi şa­ir­le­rin su­çu ney­di? Bi­len var mı? Yüz­le­rin­de bin asır­lık çi­le­nin çiz­gi­le­ri çi­zi­liy­di... Hır­sız­lık­la­rıy­la gün­dem­de de­ğil­ler­di... Sa­hi dü­rüst­lük ney­di? Bi­len var mı? Kal­dı mı? *Pa­zar ya­zı­mız­da de­vam ede­ce­ğiz...
 
 
 
 
 
 
 
KAPAT