BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > So­nun­da bak­la a­ğız­dan çık­tı!

So­nun­da bak­la a­ğız­dan çık­tı!

Bazı ga­ze­te­le­ri oku­yun­ca, ba­zı yo­rum­cu­la­rı din­le­yin­ce “yer ile yek­san ol­ma­mak” müm­kün de­ğil... Öy­le bir fe­la­ket tab­lo­su, öy­le bir tü­ken­miş­lik abar­tı­sı, öy­le bir mahv-ı pe­ri­şan­lık” gul­gu­le­si ki, an­la­tı­lır gi­bi de­ğil... Zan­ne­der­si­niz ki kriz ABD’de de­ğil Tür­ki­ye’de pat­la­dı, Leh­man, Ci­ti­bank san­ki Türk ban­ka­la­rı...



Bazı ga­ze­te­le­ri oku­yun­ca, ba­zı yo­rum­cu­la­rı din­le­yin­ce “yer ile yek­san ol­ma­mak” müm­kün de­ğil... Öy­le bir fe­la­ket tab­lo­su, öy­le bir tü­ken­miş­lik abar­tı­sı, öy­le bir mahv-ı pe­ri­şan­lık” gul­gu­le­si ki, an­la­tı­lır gi­bi de­ğil... Zan­ne­der­si­niz ki kriz ABD’de de­ğil Tür­ki­ye’de pat­la­dı, Leh­man, Ci­ti­bank san­ki Türk ban­ka­la­rı... Çı­ka­rı­lan gü­rül­tü­ye ba­kar­sa­nız Tür­ki­ye’yi kor­kunç ve ön­le­ne­mez bir fe­la­ket bek­li­yor. Öy­le bir çı­ğırt­kan­lık ki, eko­no­mi­nin “yo­kuş aşa­ğı gi­den ve fre­ni tut­ma­yan bir Mu­rat 124’e ben­ze­til­me­si” mi der­si­niz, “esa­sen çök­müş ama çök­me­miş gi­bi ya­pan ban­ka­cı­lık sis­te­mi” mi der­si­niz! Bir ga­ze­te­nin, “kri­zi abar­tı­yor­su­nuz, Tür­ki­ye’ye gü­ve­ni­yo­ruz, bu se­ne 700 ki­şi da­ha ala­ca­ğız” di­yen Car­re­fo­ur­sa ge­nel mü­dü­rü­nün ko­nuş­ma­sın­dan bi­le kö­tüm­ser bir man­şet çı­kar­dı­ğı­nı söy­le­ye­yim de an­la­yın ar­tık... *** Kü­re­sel eko­no­mi sı­kı­şı­yor, re­ses­yon teh­di­di tüm ül­ke­le­ri kor­ku­tu­yor. Dün­ya fi­nans pi­ya­sa­sın­dan kay­nak üret­mek zor­la­şı­yor. Tür­ki­ye’de de da­ra­lan ih­ra­cat ve fi­nans kay­nak­la­rı şir­ket­le­ri zor­lu­yor. Cid­di­ye alın­ma­sı ge­re­ken bir ik­ti­sa­di prob­lem var or­ta­da... Ni­te­kim 4 ay­dır, fi­nans kri­zi­nin cid­di­ye alın­ma­sı ge­rek­ti­ği­ni, “kri­zi fır­sa­ta çe­vir­me” fan­te­zi­si­ni bir ya­na bı­ra­kıp du­ru­mun öne­mi­ni an­la­mak ge­rek­ti­ği­ni ya­zı­yo­rum. Ya­ni ya­şa­nan­la­rı ha­fi­fe alan­lar­dan de­ği­lim. La­kin, bu mü­ba­la­ğa sı­nır­la­rı­nı ge­çen “mah­vol­duk, bit­tik, kriz ül­ke­yi ezip ge­çe­cek, hiç­bir ted­bir yok” va­vey­la­sı­nın man­tık­lı bir iza­hı var mı Al­lah aş­kı­na? Bu na­sıl bir aji­tas­yon­dur, bu na­sıl bir mo­ral yı­kı­cı­lık­tır? İşim ge­re­ği fi­nan­sal prob­lem­le­ri, pi­ya­sa sı­kı­şık­lık­la­rı­nı ya­kın­dan his­se­de­bi­le­cek ko­num­da­yım. Ya­ni ha­riç­ten ga­zel oku­mu­yo­rum. Ama or­ta­lı­ğı yan­gın ye­ri­ne çe­vi­ren bu “kriz goy­goy­cu­lu­ğu­nun” hak­lı te­mel­le­ri ol­du­ğu­na inan­mı­yo­rum. Bu va­vey­la ile ür­kü­tü­len ya­tı­rım­cı­nın, kor­ku­tu­lan tü­ke­ti­ci­nin, te­dir­gin edi­len üre­ti­ci­nin “ka­sı­lıp ka­la­ca­ğı­nı” ve bu­nun da var olan sı­kın­tı­yı kat­la­yıp, za­ten ya­vaş­la­yan eko­no­mi­yi tı­ka­ya­ca­ğı­nı gör­mü­yor­lar mı di­ye dü­şü­nü­yo­rum. Da­ha doğ­ru­su dü­şü­nü­yor­dum; ta ki bir baş­ya­za­rın, ana­fik­ri “AK Par­ti kriz­le gel­di, kriz­le gi­de­bi­lir” olan ya­zı­sın­da­ki şu cüm­le­yi oku­ya­na dek: “Kriz sa­fa gel­di, hoş gel­di.” “Ko­yun can, ka­sap­sa et der­din­de” de­dik­le­ri bu ol­sa ge­rek! Ne di­ye­lim, Al­lah bu ül­ke­yi, “nef­re­ti id­ra­ki­nin önü­ne geç­miş­le­rin” şer­rin­den ko­ru­sun...
 
 
 
 
 
 
 
KAPAT