BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Şa­ir­le­rin Öy­kü­sü -III-

Şa­ir­le­rin Öy­kü­sü -III-

“Ka­pa­lıy­dı ka­pı­lar, per­de­ler ör­tük/Si­lah ses­le­ri uzak­ta bo­ğuk bo­ğuk/Bir yü­züm ay­rı­lı­ğa, bir yü­züm ha­ya­ta dö­nük/Bu­gün de öl­me­dim an­ne...” di­yen Ah­met Er­han’ın su­çu ney­di?



“Ka­pa­lıy­dı ka­pı­lar, per­de­ler ör­tük/Si­lah ses­le­ri uzak­ta bo­ğuk bo­ğuk/Bir yü­züm ay­rı­lı­ğa, bir yü­züm ha­ya­ta dö­nük/Bu­gün de öl­me­dim an­ne...” di­yen Ah­met Er­han’ın su­çu ney­di? Bel­ki, şi­ir yaz­mak­tı... Bel­ki de, öl­me­den sa­ba­ha çı­ka­bil­me­nin te­dir­gin­li­ği­ni söy­le­ye­bil­mek­ti... * “Ge­lip kon­du bir gü­ver­cin el­le­ri­ne o ge­ce/ kır­mı­zı bir çe­lenk ol­du bi­le­ğin­de ke­lep­çe/Bir so­ğuk yel eser üşür ölüm, ölüm bi­le/ An­la­tır akan ka­nı be­yaz se­siy­le...” di­yen Ül­kü Ta­mer’in su­çu ney­di? Bel­ki, şi­ir yaz­mak­tı... Bel­ki de, üşü­yen ölüm­le­rin dra­mı­nı du­yu­ra­bil­mek­ti... * “Gay­ri gi­der ol­dum gar­daş­lar/Ve de kız kar­daş­lar/Gay­ri ha­ram bu can ba­na/Bu top­rak dam­lar bu sev­da ba­na/Bu ağaç­lar, bu cad­de­ler ha­ram ba­na...” di­yen En­ver Gök­çe’nin su­çu ney­di? Bel­ki, şi­ir yaz­mak­tı... Bel­ki de, ha­ram­laş­tı­rı­lan cad­de­le­ri tas­vir ede­bil­mek­ti... * “Bü­yü­düm iş­siz kal­dım, aç kal­dım/Pa­ra ka­zan­mak ge­re­ki­yor­du/Gir­dim in­san­la­rın içi­ne/İn­san­lar gör­düm...” di­yen Or­han Ve­li’nin su­çu ney­di? Bel­ki, şi­ir yaz­mak­tı... Bel­ki de, ka­ri­yer uğ­ru­na di­di­şi­len bir ha­yat­ta tek ka­lan­la­rın sa­hip­siz­li­ği­ni ta­rif ede­bil­mek­ti... * “Ağır ağır çı­ka­cak­sın bu mer­di­ven­ler­den/ Etek­le­rin­de gü­neş ren­gi bir yı­ğın yap­rak/Ve bir za­man ba­ka­cak­sın se­ma­ya ağ­la­ya­rak...” di­yen Ah­met Ha­şim’in su­çu ney­di? Bel­ki, şi­ir yaz­mak­tı... Bel­ki de, se­ma­ya ağ­la­ya­rak ba­kan­la­rın ha­let-i ru­hi­ye­si­ni ha­tır­la­ta­bil­mek­ti... * “Ölüm asu­de ba­har ül­ke­si­dir bir rin­de;/Gön­lü her yer­de bu­hur­dan gi­bi yıl­lar­ca tü­ter/Ve se­rin ser­vi­ler al­tın­da ka­lan kab­rin­de/Her se­her bir gül açar; her ge­ce bir bül­bül öter” di­yen Yah­ya Ke­mal’in su­çu ney­di? Bel­ki, şi­ir yaz­mak­tı... Bel­ki de, se­rin ser­vi­ler al­tın­da ka­lan bir yal­nız­lı­ğı du­yu­ra­bil­mek­ti... * Sa­hi, şa­ir­le­rin su­çu ney­di? Bi­len var mı? Da­ha üç gün aç gez­me­den, kö­tü­le­rin önün­de bo­yun eğen, fit­ne ka­zan­la­rı­nı kay­na­tan, ek­mek ye­di­ği ka­pı­dan uzak­laş­tı­rı­lın­ca gün­ler­ce kü­für eden­le­rin yü­rek­siz­lik­le­ri­ni ha­tır­la­dık­ça, şa­ir­le­rin mıs­ra­la­rı bir da­ha so­ru­yor bi­ze; şi­ir­le­rin su­çu ney­di? Ney­di sa­hi? Bi­len var mı? Kal­dı mı?
 
 
 
 
 
 
 
KAPAT