BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Muhammed Bâkî-billah

Muhammed Bâkî-billah

İnsanları Hakka dâvet eden, doğru yolu göstererek saadete kavuşturan ve kendilerine Silsile-i aliyye denilen büyük âlim ve velîlerin yirmi ikincisidir.



İnsanları Hakka dâvet eden, doğru yolu göstererek saadete kavuşturan ve kendilerine Silsile-i aliyye denilen büyük âlim ve velîlerin yirmi ikincisidir. İmâm-ı Rabbânî hazretlerinin hocasıdır. 1563’te Kâbil’de doğdu. Kâbil’den Semerkand’a gidip, zamanın en büyük âlimlerinden olan Mevlânâ Sâdık-ı Hulvânî’den gerekli ilimleri öğrendi. Yüksek yaratılışı ve kabiliyeti ile kısa zamanda, talebeler arasında en yüksek seviyeye ulaştı. Sonra tasavvufa yönelip, bu yolun büyük âlimlerinden bâtınî ilimleri öğrenerek yüksek dereceye ulaştı. Hâcegî İmkenegî hazretlerinin sohbetleri, Bahaddin Buhari ve halifelerinin ruhaniyetlerinin yardımı ile bu büyükler silsilesine dahil oldu. Muhammed Bâkî-billah hazretleri hocasının emriyle Hindistan’a gidip, bir sene Lahor’da kaldı. Oradaki âlimler onun sohbetine gelip, istifade ettiler. Sonra Delhi’ye gidip, vefatına kadar orada kalarak, insanlara doğru yolu anlattı. İki üç sene gibi kısa bir müddette, pekçok âlim ve velî yetiştirdi. Onun yetiştirdiği büyüklerin başında, kendisinden sonra halifesi olan, ikinci bin yılın müceddidi, İslâm âlimlerinin gözbebeği İmam-ı Rabbani gelir. İmam-ı Rabbani hazretleri yetişip kemâle gelince, Muhammed Bâkî-billah hazretleri bütün talebelerinin yetiştirilmesini ona bıraktı. Emr-i mâruf ve nehy-i münker yaparken, şiddet ve sertlik göstermezdi. Bir kimse dine uygun olmayan bir iş yapsa veya söz söylese, yumuşaklıkla, kinaye ve ima ile sakındırır, kalb kırmak istemezdi. Emr-i mâruf yaparken, kendini diğer insanlardan ayırmamak ve üstün görmemek için çok gayret sarf ederdi. Sohbetlerinde hiç bir müslüman kötülenmezdi. Eğer birinin kalbinden bir müslüman hakkında kötü bir düşünce geçse, derhal hakkında kötü düşünülen kimseyi övücü sözler söyleyerek konuşmaya başlardı. Hân-ı Hânân ismiyle meşhur padişah Abdürrahîm Hân onu sevenlerden biri idi. Bâkî-billah hazretlerinin hacca gideceğini duyunca, bol miktarda para gönderdi. “Bu hediyemi, lutfederek kabul buyurun efendim” dedi. O ise, “Müslümanların paralarını harcayarak hacca gitmemiz uygun olmaz” diyerek kabûl etmedi ve hacca da gitmedi. Yemek pişirenin abdestli olmasını, yemek pişirirken dünya kelamı söylenmemesini tembih ederdi. “Salih olmayanın yemekleri feyzin gelmesine engel olur” buyururdu. Evliyadan bir zat gelip; “Hâlimde bir bağlanma, kalbimde bir sıkıntı hissediyorum, fakat kabahatimin ne olduğunu bilemiyorum.” dedi. Hâce hazretleri, “Yemeğinde ihtiyatsızlık vâki olmuş” buyurdu. “Her gün aynı yemekleri yiyorum” dedi. Hace hazretleri, “İyi düşün” dedi. İyice düşününce, “Evet efendim şimdi hatırladım, yemek pişerken, helâl olduğu şüpheli iki üç odun yakılmıştı” dedi. Bir gün Hâce Hüsameddin’in haber vermesiyle, görevliler içki içen ve başka kötülükler yapan bir genci yakalayıp hapse attılar. Hâce hazretleri bunu duyunca, Hâce Hüsameddin’e sitem etti. O da: “Çok kötü bir gençtir” deyince, üzüntülü bir şekilde, derin bir âh çekip buyurdu ki: “Sen kendini iyi gördüğünden o sana kötü görünüyor. Fakat biz kendimizi ondan farklı görmüyoruz. Nasıl olur da onu kötüleriz?” Sonra o genci, hapisten çıkardılar. O genç, komşusu hâce hazretlerinin yakın alâkası karşısında son derece memnun olup, günahlarına tövbe ederek sâlihlerden oldu.
 
 
 
 
 
 
 
Kapat
KAPAT