BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Hayranlıkla dinledi genç kız!..

Hayranlıkla dinledi genç kız!..

Kızlar istemeyerek dağıldılar. Biraz rahatlamıştı Şehnaz. O gün akşama kadar hiç konuşmadı. Başını makineden hiç kaldırmadı. Aklı öğlen tanıştığı Şahin Demir’e takılıp kalmıştı.



Kızlar istemeyerek dağıldılar. Biraz rahatlamıştı Şehnaz. O gün akşama kadar hiç konuşmadı. Başını makineden hiç kaldırmadı. Aklı öğlen tanıştığı Şahin Demir’e takılıp kalmıştı. Eğer babasının katilinin korkunç bir tesadüf sonucu karşısına çıkıp gönlünü çalacağını daha önce söyleselerdi feryat eder, kabul etmez, inanmazdı. Akşam paydos zili çalınca kızların manalı bakışları altında önlüğünü çıkardı. Leyla yanına gelip fısıldadı: - Kız, bakarsın gelmiştir aşağıya... - Yok canım, neden gelsin, işi gücü vardır adamın. - Belli olmaz, bana kalırsa gelmiştir. Haydi, hemen in aşağıya, ben makineni kapatırım. Sevinçle ellerini çırptı sözlerini bitirdikten sonra: “Ay, çok heyecanlı kız...”diye bağırdı. Şehnaz merdivenlerden heyecan içinde indi. Yüreği fırlayacak gibi çarpıyor, dışarıda Şahin Demir’in arabasını görebilmek için o anda her şeyini vereceğini düşünüyordu. Dışarı çıkar çıkmaz boğucu bir sıcak vurdu yüzüne. Gözlerini kısarak baktı çevresine. Görünürde hiçbir şey yoktu. Yüzü asıldı bir anda. Naylon torbasını koltuğunun altına sıkıştırıp aşağı doğru yürümeye başladı. İşte tam bu anda o beklediği sesi duydu kulağının dibinde: - Sizi bekledim burada, birlikte yürüyelim mi? Heyecanla döndü. Tıpkı filmlerde gördüğü gibi başını geriye atarak mırıldandı: - Ah, siz miydiniz? - Ben de bugün sizi hep korkutuyorum... Mesai bitti galiba... Eve mi? Manalı bir şekilde güldü Şehnaz. Açılmıştı. Şimdi öğlen olduğundan daha rahattı. Adam ekledi hemen: - Bir yerde oturup biraz konuşsak... Kıkırdadı genç kız: - Bilmem ki... Geç kalırsam... - Ben arabayla bırakırım sizi gideceğiniz yer. İrkildi Şehnaz. Annesi tanımadığı bir adamın özel arabasıyla evinin önüne geldiğini görürse oracıkta lime lime ederdi kendisini. Kaşlarını kaldırdı: - Olmaz, eve kadar gidemem sizin arabanızla. Annem... - Anlıyorum, ben de yakın bir yerlerde bırakırım, lütfen beni kırmayın... Havalı bir tavırla mırıldandı genç kız: - Eh, madem ısrar ediyorsunuz! Hareketleri çok abartılıydı. Dengeleri bir anda değişivermişti. Şahin ona yol vererek bir adım öne geçmesini sağladı. Havadan sudan konuşarak iskeleye indiler. Oradaki bir kafeteryaya oturdular. Şahin kendisinden bahsetti: - Bir otomobil galerim var. Yalnız yaşıyorum. İstanbulluyum... Kimsem yok... Hayranlıkla dinliyordu genç kız. Adamın sert ifadesi, ama konuştuğu zaman söylediği iltifat dolu sözler bir anda aklını başından almıştı sanki. Hayatının erkeğini bulduğunu düşünüyor, heyecandan yerinde duramıyordu... - Şimdi siz anlatın bakalım... - Ne anlatayım ki... Ben annemle oturuyorum. Babam yok. Ben çalışıyorum. İşte bu kadar. - Sizi bundan sonra da görebilirim değil mi? Bir tesadüf karşılaştırdı bizi. Az daha eziyordum sizi, bir zarar verecektim. Ama işe bakın ki siz bana çarptınız oysa... Abartılı bir kahkaha attı Şehnaz. Kendisini çok şey bilen, çok güzel, dayanılmaz biri olarak görmeye başlamıştı. Garsonun getirdiği gazozu dudaklarına tuhaf şekiller vererek içti. Gülümsedi: - Tabii görürsünüz. Ben buradayım... Şahin keyifle tebessüm etti. - O zaman tekrar görüşmek üzere... DEVAMI YARIN
 
 
 
 
 
 
 
Kapat
KAPAT