BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Hazreti Ömer “radıyallahü anh”

Hazreti Ömer “radıyallahü anh”

Bir gün hazreti Ömer, evinde otururken, Dediler, (Elçi geldi, şimdi Bizans ilinden.) İçeri girmesine verildi ona izin, Girdi elçi içeri, bir hususu arz için. Bizans imparatoru, bu elçisiyle meğer, Göndermiş halifeye, bir garip hediyeler.



“Nefsim, düşmanım! Bir gün hazreti Ömer, evinde otururken, Dediler, (Elçi geldi, şimdi Bizans ilinden.) İçeri girmesine verildi ona izin, Girdi elçi içeri, bir hususu arz için. Bizans imparatoru, bu elçisiyle meğer, Göndermiş halifeye, bir garip hediyeler. İlki bir “doğan kuşu” ikincisi bir “köpek”, Ve bir şişe dolusu “zehir” ki, şiddetli pek. Arz etti halifeye, iş bu hediyeleri, Ve anlattı tek be tek, ne ise hünerleri. Dedi: (bu “doğan kuşu”, avcıdır ki pek yaman, Olmadı bu güne dek, pençesinden kurtulan. Bu “tazı köpeği” de, kaçırmaz bir avını, Görmedik bunca zaman, elinden, kurtulanı. Bu “zehir”e gelince, pek fazla tesirlidir, Zerresi, bir insanı öldürmeye kafidir. Varsa bir düşmanınız, halkınızın içinde, Ondan kurtulursunuz, bu zehir sayesinde.) Dinledi o elçiyi, o gün hazreti Ömer, Lâkin bu sözlerine, vermedi hiçbir değer. Buyurdu ki: (Ey kişi, bir şey diyeyim sana, Methettiğin bu kuştan, fayda gelmez insana.) Çözdürüp bağlarını, sonra o kuşcağızın, Onun gözü önünde, salıverdi ansızın. Sonra da buyurdu ki; (Bu köpek de lüzumsuz, Zincire bağlamışsın, bak hayvan çok huzursuz.) Emir verip çözdürdü, onu dahi ânında, Saldı sonra dışarı, o elçinin yanında. Sonra aldı eline, o zehir şişesini, O anda korku saldı, Bizansın elçisini. Buyurdu ki, (Ey kişi, dedin ki biraz önce, Zerresi, bir insanı öldürüyor hemence. Bunu, düşmana karşı tavsiye ediyorsun, Onlardan bu zehirle kurtulursun diyorsun. Lâkin yoktur halkımdan, bir kimse bana düşman, Tek düşmanım vardır ki, nefsimdir o da şu an.) Elçi, merak içinde süzerken kendisini, Yaklaştırdı ağzına, o zehir şişesini. Peşinden “Besmele”yi okuyup ihlâs ile, İçti bütün zehiri, kalmadı biraz bile. Elçi dehşet içinde, görünce bunu hemen, Kaybetti kendisini, o anda hayretinden. Ayılıp halifeyi sapa sağlam görünce, Kalbi İslamiyyete meyletmişti iyice. Kapandı halifenin, nurlu ayaklarına, Şehadeti getirip, derhal geldi îmana. Gitmedi ondan sonra, Bizans’a tekrar geri, “İslama hizmet” ile geçti kalan günleri.
 
 
 
 
 
 
 
Kapat
KAPAT