BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Yağmur sesi ve kahve kokusu...

Yağmur sesi ve kahve kokusu...

Bu sabah yağmur sesiyle uyandım... Dama “tık tık” vuran yağmur sesi beni dinlendiriyor, çok iyi geliyor... Hele bir de cam açıksa ve sesi daha net duyabiliyorsam değmeyin keyfime...



Bu sabah yağmur sesiyle uyandım... Dama “tık tık” vuran yağmur sesi beni dinlendiriyor, çok iyi geliyor... Hele bir de cam açıksa ve sesi daha net duyabiliyorsam değmeyin keyfime... Hem hafiften üşümek, hem yağmur damlalarının sesini dinlemek, yorgana sıkı sıkı sarılmak... Ah bir de kahvemi yatağa getiren olsa, bir yandan yudumlasam kahvemi, bir yandan da Müzeyyen Senar’dan “Kimseye etmem şikÂyet” çalsa... Ve dinlesem... Ben bunları düşünürken, dalmışken, sevgilimin alnımdan öpmesiyle kendime geliyorum... Gözlerindeki sevgi pınarında kayboluyorum, eriyorum âdeta... Ne çok seviyorum ben bu harika adamı... Sevgilimi spor yapmaya yollarken, bahçeden mis gibi yağmur ve toprak kokusu geliyor burnuma... Harika bir hava var dışarıda... Kanıma giriyor sanki bir ses, kulağıma fısıldıyor... “Hadi al kahveni, bilgisayarını eline, bir battaniye kap ve koş gel kış bahçesine...” Neden olmasın diyorum... Dünden razıyım sanki... Hemen kahve makinesini çalıştırıyorum, tıkır tıkır seslerle birlikte bir anda mutfağımı büyüleyici koku sarıyor. Mutfağımın her yeri kahve kahve kokuyor.. Aman Allah’ım seviyorum bu kokuyu ben... Artık hazırım... Kahvem de oldu, bilgisayarımı, battaniyemi de aldım... Geçiyorum kış bahçesine... Geçiyorum geçmesine ama, yüzüme vuran, kahvemin içine yağan yağmur damlaları yine alıp götürüyor beni düşüncelere... Ne kadar da şanslı olduğumu düşünüyorum yine... Herkesin aradığı huzuru, mutluluğu bulduğum için ne kadar şanslı olduğumu... Yine şükretmeden duramıyorum Rabbime... Sonsuz kere şükürler olsun... Kapının önünde öylece kalakalıyorum... Bahçeye bakıyorum, ağaçlara, renk renk açan menekşelere... Sonra kafamı kaldırıp gökyüzüne bakıyorum... Yağmur yüzüme yağıyor... Çok iyi geliyor... Hava kapalı ama umurumda değil... Bazen seviyorum puslu havayı... Bu güzel anın tadını çıkardıktan sonra, içeri geçip kahvemi yudumlayıp, başlıyorum Müzeyyen Senar’ı dinlemeye... Harika bir ses, harika bir kahve, harika bir hava... Küçük ev, bir anda kocaman oluveriyor bu keyifle... Ve başlıyorum yazmaya.... Anlatıyorum yaşadığım duyguyu... Paylaşıyorum... Seviyorum paylaşmayı. Paylaştıkça sanki büyüyor sevgim, huzurum, mutluluğum... İkiye katlanıyor her şey... Ne güzel bir ses bu... Ne güzel bir yorum bu... Ne güzel bir lezzet bu... Bir de kahve kokusu... Sevgiyle...
 
 
 
 
 
 
 
Kapat
KAPAT