BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Vedalaşma uzun sürmedi...

Vedalaşma uzun sürmedi...

Kenan kendinden emin bir şekilde ayak ayaküstüne atmış, Cahit Beyin tam karşısındaki koltukta oturuyordu. Serpil onun hemen yanındaki sandalyede ellerini birbirine kenetleyip dizlerinin üzerine koymuş dikkatle babasına bakıyordu. Cahit Bey hafifçe öksürdü:



KIRIK HAYALLER Yazan: Seçkin Başkan Kenan kendinden emin bir şekilde ayak ayaküstüne atmış, Cahit Beyin tam karşısındaki koltukta oturuyordu. Serpil onun hemen yanındaki sandalyede ellerini birbirine kenetleyip dizlerinin üzerine koymuş dikkatle babasına bakıyordu. Cahit Bey hafifçe öksürdü: - Şimdi siz bana kızını alıp gidiyorum diyorsunuz öyle mi? Kenan başını salladı: - Aynen öyle... Sizden hiçbir şey istemiyorum. Düğün dernek falan gereksiz. İşimin başına dönmek zorundayım. Vaktim yok. Cahit Bey ellerini iki yana açtı: - Ama bu işler böyle aceleye gelmez ki... Kenan omuzlarını kaldırdı: - Vallahi siz bilirsiniz. Benim söyleyeceğim bu! Yaşlı adam yan gözle kızına baktı. Serpil’in kaşları çatıktı. Öfkeli bir şekilde süzüyordu babasını. Sonunda dayanamadı: - Baba, ben Kenan’la gidiyorum... Boşa geçirecek zamanım yok benim. Adile Hanım bir köşede kimseye belli etmemeye çalışarak sessizce gözyaşı döküyordu. Serpil devam etti: - Ben hiçbir şey söylemeden de gidebilirdim. Ama yapmadım. Tatsızlık olsun istemedim. Birbirimizin yüzüne bakalım istedim. Şimdi o körü körüne bağlı olduğun örf, âdet, gelenek yüzünden mutluluğumun yara almasına izin vermeyeceğim. Elini öpüp çıkayım bu evden. Yoksa... Cahit Bey elini kaldırdı, kızının konuşmasını bitirmesine izin vermedi: - Tamam kızım, bahtın da yolun da açık olsun. Başka diyecek bir lafım yok. Kenan memnun bir şekilde kalktı ayağa. Genç kız şaşkındı. Babasının olurunu almış olmasına rağmen içindeki burukluk o anda su yüzüne çıkıvermişti. Ama Kenan’ın tok sesi bir anda kendine getirdi Serpil’i: - Haydi Serpil, al eşyalarını... - Tamam, her şeyim hazır zaten. Kenan, Cahit Beye döndü: - Nikâh günü bir hafta sonra. İzmit’e bekliyoruz sizi... Telefon numaramı biliyorsunuz. Vedalaşma uzun sürmedi. Sadece Adile Hanımın hıçkırıkları duyuldu. Serpil kardeşiyle bile vedalaşamamıştı. Öylesine apar topar bir hâlde çıktı ki evden kapı kapandıktan sonra Cahit Bey âdeta bir kâbus gördüğünü düşünerek bir müddet nefes bile almaya çekinerek olanı biteni sindirmeye çalıştı. Olayların süratine yetişemiyordu artık... > DEVAMI YARIN
 
 
 
 
 
 
 
Kapat
KAPAT