BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > “Hiçbiri gözümde yok!..”

“Hiçbiri gözümde yok!..”

Görevli memur yaşlı karı kocaya odalarını gösterdiği zaman Adile Hanımın yüzünde hafif bir tebessüm belirdi: - Allah’a çok şükür. Hiç de kötü değilmiş Cahit Bey. Bize yeter de artar bile...



KIRIK HAYALLER Yazan: Seçkin Başkan Görevli memur yaşlı karı kocaya odalarını gösterdiği zaman Adile Hanımın yüzünde hafif bir tebessüm belirdi: - Allah’a çok şükür. Hiç de kötü değilmiş Cahit Bey. Bize yeter de artar bile... Başını salladı adam: - Yeter Adile yeter! Ben gelip gördüm önceden. Buna da şükür... Adile Hanım valizlerini yatakların üzerine koyan görevlinin çıkmasını bekledi. Kocasına döndü kapı kapanır kapanmaz: - Çocuklar ne diyecek dersin Cahit Bey? Yaşlı adamın kaşları çatıldı: - Hiçbir şey... Onlar kararlarını verirken bizi dinlediler mi Adile? Bana karışmayacaklar artık. Ben nerede olduğumu bile söylemek niyetinde değilim. Adile Hanım yutkundu: - Kızı düşünüyorum sadece... Serpil’i... Cahit Bey cevap vermedi. Neden sonra karısına dönüp baktı: - Ben düşünmüyorum Adile. Kocasının yanında mutlu olduğunu söylemiş sana. Katlanacak artık. Hiçbiri gözümde yok benim. Değil mi şu hallere düştüm. Artık gözüm açıldı. Bir sen varsın dünyada... Bir senin sorumluluğun üzerimde. Ölene kadar da senin yanından ayrılmayacağım. Haydi bırak bunları da gidip yemeğimizi yiyelim. Burada bizim yaşıtımız onlarca insan var. Oturur muhabbet ederiz. Yaşar gideriz işte. Kimseye muhtaç olmayız... Odaları çok şirindi. İki yatak vardı orta yerde. Bir büyük elbise dolabı ve bir de küçük etajer koymuşlardı. Yuvarlak küçük bir masa, iki koltuk, bir küçük ekran televizyon duruyordu duvar tarafında. Odanın girişinin sağında ise küçük bir banyo tuvalet vardı. Valizlerini açtı Adile Hanım. Elbiselerini çıkartıp içinden birini seçti. Üzerini değiştirdi. Birkaç dakika sonra karı koca odalarından çıkıp yemek salonuna indiler... Kalabalıktı. Kendi yaşlarında onlarca insan masalarına oturmuş yemeklerini yiyorlardı. Menüde çorba, tas kebabı, bulgur pilavı ve cacık vardı. Çekinerek aldılar tepsilerini. Maslardan birine oturdular. Yetmiş yaşlarında bir kadın oturuyordu masanın karşı tarafında. Ona afiyet olsun deyip başladılar yemeklerine. Yemekten sonra dinlenme salonuna geçtiler. Birkaç kişi yanlarına gelip “hoş geldiniz” dedi. Biraz onlarla konuştular. Cahit Bey yorgundu. Sabahın erken saatlerinden itibaren sokaklarda önce ev aramış daha sonra dinlenme evlerinin ardından dolaşmıştı. Yaşlı ve yorgun bedeni bu kadar yüke tahammül edemiyordu artık. Saat çok geç olmadan kalktılar, odalarına çekildiler. Bu ilk geceleriydi. Pijamalarını giyip uzandı yaşlı adam: - Nereden nereye geldik Adile Hanım... Allah sonumuzu hayır etsin. O gece ikisi de çok geç uyudu. Hayal bile kurmaları imkânsızdı artık... DEVAMI YARIN
 
 
  • Piyasalar

    Fark %
  • 94219
    % 2.13
  • 5.8343
    % -0.59
  • 6.5282
    % -0.96
  • 7.3229
    % -0.53
  • 252.745
    % -0.09
 
 
 
 
 
Kapat
KAPAT