BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Uyku ile uyanıklık arasında

Uyku ile uyanıklık arasında

Sanki herkes işini idareten yapıyor. İdareten derken asıl işi değilmiş gibi.. Şimdilik kaydıyla böyle bir işle uğraşıyormuş gibi..Uğraşmak zorundaymış gibi..



Sanki herkes işini idareten yapıyor. İdareten derken asıl işi değilmiş gibi.. Şimdilik kaydıyla böyle bir işle uğraşıyormuş gibi..Uğraşmak zorundaymış gibi.. Henüz hayata atılmamış olanlarda ümidsizlik hali var. Ziraat okuyor, heyecanı yok..Beklentisi yok. Oyalanıyormuş gibi okuyor. İnşaat mühendisliği okuyor, aynı. Diğer bölümlerde okuyor aynı..Sanki biri gelip, “bir gecede mezun olmak ister misin” dese.. cevabı hazır değil.. Yani, “öyle bir imkan var mı, aaa ne güzel olur” demeye hazır değil. Mezuniyetten sonra boşluğa düşecekmiş gibi hissediyor kendini. Orta yaşlı insanlar bile bir şey anlatmaya, “eskiden...” diyerek başlıyorsa yapacak birşeyi kalmamış demektir. Bu kadar insanı bıkkınlığa, bezginliğe, ümidsizliğe düşüren ne? İnsanların hayali de iş ya da işi üzerine değil. Çeşitli yaş ve meslek gruplarından bin kişi toplayın.. (ki benzeri araştırmaları yapıyorlar) onlara size bir milyon lira versek ne yaparsınız deyin, işiyle ilgili hayali olan beş kişi bulamazsınız. Hepsi sanki 50 yıldır çalışmış yorulmuş gibi çalışmadan geçinmek üzerine hayallerini sıralayacaktır. Amaçla araç karışınca mı böyle oluyor, ülkemize özel şartların da payı var mı, kestiremiyorum. Ama büyük bir bezginlik var. Hâlâ işini uyduran uyduruyor, inancı yaygın. Hâlâ bir ucu devlette olan işlerden medet umuyor insanlar. Belediyeden bir iş ayarlanabilirse.. Şuradaki iş bağlanabilirse.. İmar işi halledilebilirse.. Tanıdığın varsa.. Arkan varsa.. İşimi iyi yaparsam, başarılı olursam, en iyi olursam üzerine beklenti yok. İyi örnek de yok zaten. Nemalanma kriterleri arasında bunlardan hiçbiri yok. GÜNÜ GELİNCE Sağı toparlamak, solu toparlamak, merkez sağı biraraya getirmek..vs. Niye bu kadar anlamsız hale geldi? Üç sene önce böyle konular konuşulunca en azından bir anlamı olurdu..Şimdi, hepsi boş iş gibi görünüyor. Bu işleri boşluğa bırakan ne? Dün, derdimizin dermanını istikrarda, birleşmekte, tek parti iktidarında arardık..Bugün nerede ne aradığımızı bile bilmiyoruz. Sanki herkes sipere yatmış, bir işaret bekliyor. Nereden bekliyor? Yine herkes, asıl hazırlığımız “yarından sonrası” için der gibi. Yarından sonra ne olacak? Yine sanki alın terimizin karşılığını değil de, katılacağımız çekilişte “bize de bir şey çıkarsa” diyenler gibiyiz. Uzaktan bakınca, her şey bizim dışımızda cereyan ediyormuş gibi görünüyor. Bize tv dizilerini seyredip avunmaktan başka bir iş düşmüyor gibi. Narkozu yiyip yatalım, bakalım ayılınca neyle karşılaşacağız..Kimler muradına erecek?
 
 
 
 
 
 
 
KAPAT