BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Haziran 2018 Cumhurbaşkanlığı ve Meclis

Seçim sonuçlarını görmek için tıklayın.
Anasayfa > Haber > Vay Özay Gönlüm

Vay Özay Gönlüm

DÜNYA tatlısı bir adamdı, hemşehrimdi, dostumdu Özay. Onu hep tebessüm ederken hatırlayacağım. Son görüşmemiz birkaç yıl önce Pera Palas Oteli salonlarında oldu. İkimize de birer ödül veriliyordu.



DÜNYA tatlısı bir adamdı, hemşehrimdi, dostumdu Özay. Onu hep tebessüm ederken hatırlayacağım. Son görüşmemiz birkaç yıl önce Pera Palas Oteli salonlarında oldu. İkimize de birer ödül veriliyordu. “Basında Üstün Hizmet Armağanı” bendenize, “Müzikte Üstün Hizmet Mükâfatı” da şirin dost Özay’a münasip görülmüştü, ne tesadüf. Fırsat bu fırsat deyip uzunca dertleştik. “Yahu, o iri noktalar” deyip durdu. Bu köşede kullandığım siyah noktaları kastediyor, “Aman ne tatlı buluş, okuyucuyu dinlendiriyorsun” diyordu. Gene gülerek ve güldükçe güzelleşerek. * * * Önce ağabeyi, sevimli şair ve yönetici Özkan ile tanışmıştık, yıl 1956, lisedeyiz. İkimiz de kartondan haftalık gazeteler hazırlıyor, okul duvarlarına asıyorduk. Günlerden bir gün, “Denizli’ye Zeki Müren geliyor” müjdesi yayıldı. Tam o sıralarda kulaklara “Âşık Veysel lisemizde konser verecek” haberi de ulaştı. Tarih yaklaştıkça baktık ki, konserler aynı güne denk düşüyor. Birkaç arkadaşla Zeki Müren’i dinlemeye hazırlanıyorduk ki, Özkan en öfkeli yüzüyle önümüze dikildi: “Tamam, Zeki Müren de önemli ama, Âşık Veysel’i dinlemeye gelmezseniz ölümü öpün!” Yanında Özay vardı, ona baktım. O, ağabeyinden de beter inatlar içindeydi: “Önce Veysel!.. Çünkü başka Veysel yok” deyip son sözünü söyledi: “Hem, Zeki Müren bir lira, Veysel 25 kuruş.” * * * Ve biz “Zeki Mürenciler”, 75 kuruş kâr edeceğimizi de hesaplayıp, Özkan’ı da, Özay’ı da küstürmekten vazgeçerek, (Yani Kerim Aydın Erdem, yani Tahir Kutsi Makal, yani de fakir) Veysel konseri için “Peki” dedik. Özay çığlıklar attı: “Yaşasın! Veyselimiz yalnız kalmayacak!” Bunca yıl sonra düşündüğümde Özay’ın haklılığını yerinde bulurum. Çünki Zeki Müren’i her vakit dinleyebilirdik ama, diyar diyar dolaşan Veysel’in, sazı ve sesiyle bir daha buluşabilmek kolay değildi. * * * Geçen yıl Özkan uğradı. Gazetede çay içerken ve gene bir yığın kitabımı cebren ve kahramanca götürmeye hazırlanırken Özay’ı sordum: -Ne yapıyor sizin oğlan? -Bırak Allah’ını seversen. Son aylarda vehimli biri olup çıktı. Şimdi de, ‘Galiba kansere yakalandım’ deyip duruyor. -Ankara’ya dönüşte selâmlarımı söyle. Geçmiş olsun dileklerimi de iletiver. * * * Demek doğruymuş. Türk Halk Müziği’nin yıldız yorumcularından biri, bu dev adam artık aramızda değil. Ne edelim, dünyanın gidişâtı böyle. Güzelim insanlar bile ebedî dâvetlere “Hayır” diyemiyor. * * * Özay Gönlüm bir Veysel sevdâlısıydı. Sonunda kendisi de Veysel’ce ünlendi, Veysel’ce sevilip, Veysel oldu. Sanırım, Özay’ın en belirgin özelliği, sazdaki inanılmaz ustalığından öte, san’atında kimselere benzemezliğidir. Özay kardeşim, örnek alınacak kadar düzgün hayatlı, ciddi bir yurtseverdi. Yüce Yaradan kendisine rahmet, yakınlarına sabırlar ihsan eylesin. ........ GÜNÜN KİTABI: “Türk Kültüründe Karakeçililer”... Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı Yayınları. Eserde 25 ilim adamı, diplomat ve yöneticinin konuşmaları, tebliğleri yer alıyor. Tel: (0312) 232 22 57
 
 
 
 
 
 
 
Reklamı Geç
KAPAT