BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Tuhaf bir kimsesizlik

Tuhaf bir kimsesizlik

Suriye’deki vahşete dünya sessiz kalmaya devam ediyor... İslam ülkelerindeki vahşet manzaralarına ise Birleşmiş Milletler ne hikmetse Birleşmemiş Milletler’e dönüşüyor...



Suriye’deki vahşete dünya sessiz kalmaya devam ediyor... İslam ülkelerindeki vahşet manzaralarına ise Birleşmiş Milletler ne hikmetse Birleşmemiş Milletler’e dönüşüyor... Yıllardır masumların kanını döken Esad ailesinin zulmüne ses çıkartmayan Arap Birliği ise bu süreçte kendini saklamaya çalışıyor... Altı ay önce ABD’den 123 milyar dolarlık silah anlaşması yapan Arap ülkeleri ve S. Arabistan düşmanlarına karşı değil, kendi iktidarlarını korumak için kendi halkına karşı silahlandığı gerçeği de ortaya çıkmış oluyor... Diktatörlerin adaletsizliklerinden bıkıp usanan millet; sokaklara ve meydanlara çıksa da hürriyetin bedelini canıyla ödüyor... Batıda özgürlükten ve reformdan sayılan gösteriler, Arap aleminde isyandan sayılıyor... Tuhaf bir kimsesizlik yaşıyor Arap dünyası... * Bu ülkede dudakları dikilmiş gibi dolaşan sanatçılar ise sabahtan akşama kadar kendilerini bir yerlere taşıma kaygılarından bir türlü kurtulamıyor... Angelina Jolie ise taa uzaklardan Hatay’a gelerek sınırdaki çadır kentlere yerleştirilen Suriyeli halkın uğradığı zulme şahitlik ediyor ve dünya basınının kameralarına adeta haykırırcasına maddi ve manevi yardımlarda bulunuyor... Bizdeki sanatçılar ise olaylardan habersiz, sahillerde bikinileriyle magazin kameralarına yakalanmaya çalışıyor! Tuhaf bir kimsesizlik yaşıyor Arap dünyası... * 1988 yılında sürgün günlerinde ölen Arap edebiyatının yetiştirdiği ve Esad ailesinin sürgün ettiği hürriyet şairlerinden Nizar Kabbani bir şiirinde diyor ki; “Dostlarım başkaldırmıyorsa, nedir ki şiir? Azgınları ve azışları devirmiyorsa, nedir ki şiir? Zamanda ve mekanda Sarsıntı yapmıyorsa, nedir ki şiir? Kisra Nuşirevan’ın başındaki tacı Yere çalmıyorsa, nedir ki şiir?” Arap diktatörlerinin baskılarına isyan eden ve yıllarca ülkesine hasret çeken Nizar Kabbani sürgün günlerinde halkının ezilmişliğini ve çaresizliğini şiirleriyle dünyaya duyurur... ‘Bıçağın saltanatını hep reddeden bir yarayım ben’ diyen Kabbani halkının tuhaf bir kimsesizliğine karşı dünyanın ilgisizliğine isyan ederek şunları söylüyor; ‘barış bir tiyatro oyunu, adalet ise bir gösteri yalnızca’ Tuhaf bir kimsesizlik yaşıyor Arap dünyası...
 
 
 
 
 
 
 
Kapat
KAPAT