BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Bugün siz nereye yetişeceksiniz?

Bugün siz nereye yetişeceksiniz?

BAYRAMIN bu son gününde ve bu saatlerde (kısmetse) Bandırma yollarındayım. Sabahın 6’sında Burhâniye’den çıkmam, 9.30 Bandırma-İstanbul feribotuna yetişmem gerek. Daha dört gün önce “Ören’e yetişmeliyim” derken, şimdi yetişilme sırası Bandırma’da.



BAYRAMIN bu son gününde ve bu saatlerde (kısmetse) Bandırma yollarındayım. Sabahın 6’sında Burhâniye’den çıkmam, 9.30 Bandırma-İstanbul feribotuna yetişmem gerek. Daha dört gün önce “Ören’e yetişmeliyim” derken, şimdi yetişilme sırası Bandırma’da. Ne tuhaf... Hep bir yerlere, bir şeylere yetişme telâşındayız. Ne kavuşmalar bitiyor ne diken üstü telâşlarmız. * * * Bir gün o, “tıp” deyip susacak. Yetişmeler de bitecek, telâşlar da. * * * Ana karnında minicik bir bebekken dünyaya yetişmeye hırslanıyoruz. Sonra; memeye yetişmek, oyuncağa yetişmek, anneye-babaya yetişmek, okula yetişmek için gayretleniyoruz. Derken: Otobüse, uçağa, trenlere yetişmeye sıra geliyor. Ardından, tezkereye yetişmek, nikâha yetişmek, düğüne, eve yetişmek, işe yetişmek... Ve sonra: Kimi eğlenceye yetişme derdine düşüyor; kimi şöhrete, paraya, îtibira yetişmek için çırpınıyor. Yetişmeler bitmek bilmiyor. * * * Şükür, bu sene de bayrama yetiştik. İşte bitti bile. Bakalım yarın hangi istikametler, sıkıntılar, sevinmeler yetişilmeyi bekliyor. Ha bire koşturuyor, ha bire biryerlere yetişiyoruz. Hepimizin içinde, “Yetişen kazanıyor!” diye bir bağıran var. * * * Saat 9’da Bandırma’da olmalıyım. Arabalı vapura yetişmeliyim. Ve İstanbul’a, kanapeleri kırık parklarıma, çekilmez trafiğime, işime... Aslında yetişmek ciddi bir hâdise. Hangimiz bir dostun yemeğine yetişmek için yollarda ve taksi peşlerinde terlemedik? Mahkemeye, nikâh törenine, cenazeye yetişeceğim diye dört dönmeyen kaç kişi tanıyorsunuz? * * * Galiba, yetişmelerde ibretler ve bilmediğimiz işâretler var. Cuma’ya yetişen mü’min, hastaya yetişen doktor, Amerika’ya yetişen Kolomb, maça yetişen delikanlı, uğurlamaya yetişen anne, duruşmaya yetişen avukat, aynı hazları ve aynı yürek çırpıntılarını duymuyorlar mı? Sonunda bir “ohh” çekmiyorlar mı? Yetişmelerde, sevinçler kadar güzelim kuruntular da gizli. Ve ele avuca sığmaz mini minnacık zaferler. Hayat belki de yetiştikçe güzel. * * * Neyse ne... Ben az sonra Bandırma’ya yetişmeliyim. İnşaallah nice bayramlara gene birlikte yetişiriz.
 
 
 
 
 
 
 
Reklamı Geç
KAPAT