BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Bir kez daha

Bir kez daha

Geçenlerde yakın bir dostum dalgın bir ifadeyle gözümün içine baktı ve sitem etti. “Kendini neden bu kadar bıraktığını anlamıyorum. Seni anlayamıyorum!” Düşündüm.



Geçenlerde yakın bir dostum dalgın bir ifadeyle gözümün içine baktı ve sitem etti. “Kendini neden bu kadar bıraktığını anlamıyorum. Seni anlayamıyorum!” Düşündüm. Kendimi bıraktığımı şiddetle reddedecek cümleler birikti dilimin ucunda. Ama hiç birisini söyleyemedim. Çünkü aslında biliyordum ki söylenenler doğruydu. Bunun elbette sebepleri var. Hayata tamamen fizik güzelliği gerektiren bir meslekle başlamak ve sonrasında bunun neden olduğu boşlukla uğraşmak zorunda kalmak gibi. Sanki yaşadığım bütün mutsuzluklar güzel görünmek için harcadığım çaba yüzündenmiş gibi hissetmek saplantısından belki de. Sonrasında biraz toparlanıp televizyonculuğu meslek edindiğimde karşıma çıkan engellerin hep bu güzellik belasından kaynaklanmasından da olabilir. Bir çeşit tepki sizin anlayacağınız. Ama sadece kendime karşı bir tepki... Benim çok ciddi bir kilo problemim var. Ömrüm boyunca bununla uğraşıp durdum. Ailemde şişman insanlar var. Açıkçası ben de yemek konusunda zayıfım. Ama hepsinin ötesinde geçirdiğim ciddi bir hastalık sırasında uygulanan ilaç tedavisi inanılmaz oranda kilo almama yol açtı. İtiraf ediyorum bu kiloları vermek için en ufak bir çaba sarf etmedim son iki yıldır. Çünkü artık bıkmıştım. İnsanların görünüşüm hakkında ne düşündükleri ile ilgilenmemeyi öğrenmiştim. Geleceğe dair bir umudum da kalmamıştı kızımı doğru düzgün yetiştirmenin dışında. Ama o gün dostum bu sözleri büyük bir içtenlikle söylediğinde kendime haksızlık yaptığımı anladım. Üstelik daha bu yaşta bütün umudu kaybetmek ne demek diye kızdı bana. Ben böyle davranırsam başkalarına örnek olamayacağımı fark ettim. Evet bu saatten sonra alt yapısı sadece dış görünüşe dayanan işlerin içinde bulunmayacağım elbette. Ama beni sevenleri, eşimi dostumu üzmeye de hiç hakkım yok şüphesiz. Üstelik hayat bana daha yeni bir ders verdi. Umudu kaybetmek diye bir kavram olamayacağını. Hiç çıkış yolu olmadığını zannettiğinizde asla aklınıza gelmeyecek kapıların açılabileceğini hatırlattı. Kul sıkışmayınca Hızır yetişmezmiş. Normalde hoşlanmayacağım sözler duymuş olmama bu kez hiç kızmadım. Bunlar benim iyiliğim için sarf edilmiş kelimelerdi ve akıllıca olanı söz dinlemekti şüphesiz. Ben de bugün hayatımda yeni bir sayfa açmaya karar verdim. Gelin bunu sizlerle paylaşalım. Sizi üzen, bunaltan dertlerinizi farklı açılardan görmeye çalışalım ve iyi tarafından bakalım meseleye. Şimdiye kadar gördük ki üzülüp sızlanmak hiç işe yaramıyor. Sebeplere yapışıp duayı da elden bırakmadıkça aşamayacağımız engel olmadığına inanıyorum. Bir kez daha hayata dört elle sarılmaya karar veriyorum. Ve bu yolda yalnız olmak istemiyorum. Sizlerle birlikte, el ele, gönül gönüle boğuşmak istiyorum problemlerle. Her türlü dertleşmeler için beni nerede bulacağınızı biliyorsunuz. Sözün Özü Kendisini umut ile besleyen insanlar şişmanlamaz. Levha Her soru bir cevaba layık değildir.
 
 
 
 
 
 
 
Reklamı Geç
KAPAT