BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Hazreti Ömer”radıyallahü anh” -2-

Hazreti Ömer”radıyallahü anh” -2-

Bir gün hazreti Ömer, bir grup eshabiyle, Çıktılar Medine’den, Şam’a gitmek azmiyle. Var idi kendisinin, sadece bir devesi, Gelirdi yanısıra “Mugire” nâm kölesi.



Bir adâlet örneği Bir gün hazreti Ömer, bir grup eshabiyle, Çıktılar Medine’den, Şam’a gitmek azmiyle. Var idi kendisinin, sadece bir devesi, Gelirdi yanısıra “Mugire” nâm kölesi. İkisinin bineği, bir tek deve olunca, Sırayla binerlerdi, deveye yol boyunca. Bir saat kendi biner, köle yaya giderdi, Sonra kölesi biner, kendi yere inerdi. Şam’a yakın gelince, kafile en nihayet, Mugire’ye gelmişti, binmede en son nöbet. Lâkin razı olmadı, buna eshab-ı güzin, Hemen arz ettiler ki: (yâ emir-el mü’minin, Gerçi binme sırası, gelse de Mugire’ye, Şam’a gelmiş bulunduk, siz binseniz deveye. Zira yaya görürse, sizi merak edenler, Yanılıp, kölenizi halife zannederler.) Fakat O buyurdu ki; (Mugire’nindir nöbet, Ben deveye binersem, nerde kalır adalet? “İslâm”ın nûru ile, aydınlandı kalbimiz, Resulün ahlâkıyle, düzeldi her halimiz. Hak teâla bizlere, vermişken bu ni’meti, Deveye binmemizin, var mıdır bir kıymeti? Ey Resulün eshabı, iyi düşünsenize, “Eshâb” olmak şerefi, kâfi gelmez mi bize?) Ve şereflendirdiler, nihayet Şam şehrini, Halife, tellâl ile bildirdi şu emrini: (Sağ ve salim çıkmamız, belli değil bu yerden, Kimin bir hakkı varsa, istesin gelip benden.) Kölesi öne çıkıp, dedi ki; (Ey efendim, Vaktiyle üstünüzde, bir hakkım kaldı benim. Zira çekmiş idiniz, bir zaman kulağımı, Şimdi müsadenizle, istiyorum hakkımı.) Halife buyurdu ki; (Gel öyleyse kardeşim, Sen de çek benimkini, dünyada ödeşelim.) Dediler; (Ey halife, arzımız şudur ki ilk, Gelmemiştir dünyaya, sizin gibi bir melik. Caizken efendinin, köleyi terbiyesi, Doğru mu onun sizden, böyle hak istemesi?) Buyurdu, (Bu iş mühim, sakın mani olmayın, Bugün helallaşmazsak güç olur sonra yarın.) Ve hazreti Mugire, geldi ve çekti biraz, Buyurdu; (Ey Mugire, ne için çekersin az?) Dedi ki; (Ey efendim, fazla çekersem eğer, Korkarım, senin hakkın bana geçer bu sefer.) Mugire’nin bu işte, şu idi ki gayesi, Sevsin daha ziyade, kendini efendisi. Zerre kadar şüphesi olsaydı bunda şayet, Yapmazdı Ona karşı, asla böyle hareket.
 
 
 
 
 
 
 
Reklamı Geç
KAPAT