BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Ahmet Yesevî “rahmetullahi aleyh” -1-

Ahmet Yesevî “rahmetullahi aleyh” -1-

Talebe yetiştirir, çok ibadet yapardı, Kendisi “kepçe-kaşık” imal eder, satardı. Bir öküzü vardı ki bu evliya kişinin, Onu kullanırdı hep, onları satmak için.



Onu çekemediler Talebe yetiştirir, çok ibadet yapardı, Kendisi “kepçe-kaşık” imal eder, satardı. Bir öküzü vardı ki bu evliya kişinin, Onu kullanırdı hep, onları satmak için. O öküzün sırtına bir “Heybe” asıyordu, Kepçe ve kaşıkları, ona dolduruyordu. Çıkıyordu o hayvan, her gün pazar yerine, Dolaşır, akşamları dönerdi eve yine. İsteyen, o heybeden alıp istediğini, Yine aynı heybeye, atardı ücretini. Hâce Ahmet Yesevî, o paraları yine, Harcardı tamamıyle, kendi talebesine. Kalplere hayat sunan, o mübarek sohbeti, Sayesinde gün be gün, daha arttı şöhreti. Öyle ki, dört bir yandan insanlar akın akın, Yanına toplanırdı, bu Allah adamının. Talebenin sayısı, yüzbinleri geçince, Çekemeyenler oldu, kendisini bir nice. Onun itibarını, sarsmak için bu defa, İftiralar uydurup, yaydılar her tarafa. Horasan’da yayıldı bunlar daha ziyade, Buna, Ahmet Yesevî, üzüldü fevkalade. Çünkü o yalanlara, bazı saf Müslümanlar, İnanıp, felâkete oluyorlardı dûçar. Çok merhametli olan Hâce Ahmet Yesevî, Kurtarmak gayesiyle bu temiz kimseleri, Talebeden birini çağırarak yanına, Ona bir “kutu” verip, gönderdi Horasan’a. Buyurdu; (Bu kutuyu iyi muhafaza et, Ve o hasetçilere, götür bunu teslim et.) O mühürlü kutuyu alıp koydu cebine, Ve hemen yola çıktı, Horasan cihetine. Varıp o insanlara tanıttı kendisini, Söyledi üstadının emriyle geldiğini. Getirdiği kutuyu verip o kimselere, Dedi ki; (Bu kutuyu o gönderdi sizlere.) Ahmed-i Yesevî’ye kim varsa haset eden, Bir haberle, herbiri toplantı hepsi hemen. O kutuyu görünce, merak ettiler ki hep, “İçine ne koyup da gönderdi bize acep?” Merak ve heyecanla açınca birden onlar, Hepsi hayretlerinden, şaşıp dona kaldılar. Zira kutu içinde, bir miktar “pamuk” vardı, Üstünde kıpkırmızı, “ateş koru” yanardı. Ateş koru, pamuğa etmezdi hiçbir tesir, Pamuk, ateş korundan, olmazdı müteessir. Bu kerameti görüp, çok pişman oldu hepsi, Ve o büyük velinin, oldular talebesi.
 
 
 
 
 
 
 
Reklamı Geç
KAPAT