BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Denizli’nin toleransı!

Denizli’nin toleransı!

Bu F.Bahçe seyircisinden şikayetçiyiz arkadaş... Anladık, özlemişler... Anladık, seviyorlar. İyi güzel de bizim kulaklarımızın günahı ne? Eğer bugün gideceğimiz kulak doktoru bize sağırlık teşhisi koyarsa hiç şaşmayız..



Aman Allahım. Yeni tribünüyle bambaşka hava yakalamış seyirciler, takımlarını öylesine bağırlarına bastılar ki, anlatılamaz.. Gören kıskanır.. Görmeyen kıskanır... *** Rakip bir hafta önce aynı patronaj takımından yarım düzine gol yemiş İstanbulspor olunca Kadıköy’e akın daha da bir artmıştı. Adana 6 atar da, F.Bahçe bunu ikiye katlamaz mıydı?.. Ama o da ne? O silik, kişiliksiz İstanbulspor gitmiş, başka kimlikle F.Bahçe’ye bile kafa tutan bir takım gelmişti... İlk yarıda bir şutları boş kaleye giderken direkten dönen, kabuğuna çekileceğine can havliyle saldıran İstanbulspor bize bile çalım atmıştı. Halbuki, bu havayı yakalamış F.Bahçe, İstanbulspor’u maçtan önce çiğnemeden yutacak görüntüsündeydi. Ama o ilk yarıda sahada sadece adı dolaşan sarı-lacivertli takım tam bir fiyaskoydu. Sadece Lazetiç’in inanılmaz deparları ve hırsı, Uche’nin eski günlerindeki başarılı görüntüsü dışında ilk yarı F.Bahçe için sanki yaşanmamış bir 45 dakikaydı... *** Mustafa Denizli önce kovduğu, sonra geri çağırdığı Moshoeu’ye neden bu kadar tolerans tanıyor anlamadık... Mustafa hoca Moshoeu’de bu kadar ısrar ederken Güney Afrikalı inatla onu mahçup etmeye çalıştı. Kendilerinden her dakika gol beklenen Baliç ve Andersson ise sanki ilk defa tanışıyorlarmış gibi birbirlerine yabancıydılar. Bunlar ilk yarıdaki F.Bahçe’nin sırıtan yanlarıydı. *** İkinci yarı başladığında tablo F.Bahçe için çok daha kötüydü. Devrenin hemen başında iki gol pozisyonu yakalayan, o kimsenin adam yerine koymadığı İstanbulspor’du.. Ama 62.dakika geldiğinde F.Bahçe’nin düztabanı Moshoeu, Denizli’nin da sabrını taşırıp kendisini saha dışında bulunca sarı-lacivertlilerin şansı ve gücü de geri geldi. Lazetiç sanki bir laz inadıyla kovaladığı topu filelerle kucaklaştırınca bizim sağırlığımız da tribünlerce tescillenmiş oldu... İstanbulspor bitti... F.Bahçe işi bitirdi. Tek kaleye dönen maç F.Bahçe açısından, “Az olsun, benim olsun” hesabı içinde gürültüye gidiverdi. Uche’nin golü ise işin sadece kenar süsü oldu... Bu sonuca F.Bahçe kadar İstanbulspor da mutlaka memnun olmuştur. Erkekçe çıktılar, aslanlar gibi savaştılar ve F.Bahçe gibi bir “lig” beyinin elinden ucuz kurtuldular.
 
 
 
 
 
 
 
Kapat
KAPAT