BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Fotoğrafçıya ihtiyaç yok mu?

Fotoğrafçıya ihtiyaç yok mu?

Bu sefer önceki illerde olduğu gibi şanslı değildik. Daha otobüs terminale gelir gelmez inzibatlar etrafımızı çevirmişti. Bizleri askeri bir araca alıp Mersin’deki toplama birliğine götürdüler. Buradan hep beraber topluca Kıbrıs’a gidecektik...



İstanbul Pendik’ten Samet Ağır’ın hatırasını yayınlamaya kaldığımız yerden devam ediyoruz... “Annemin haklılığı yaklaşık bir ay kadar sonra ortaya çıkıyordu. Resmi sonuçlara göre hem ben hem de İsmail, Kıbrıs’a gidiyorduk. O anda neler hissettiğimi asla anlatamam. Bir anda neredeyse fenalık geçirecektik. Çünkü Kıbrıs’ı bize öyle bir anlatmışlardı ki... O günden sonra saatler bile adeta durmuş ilerlemiyordu... Meslek lisesi mezunu olduğum için şimdiye kadar mesleğimi “kaynakçı” diye yazdırmıştım. Oysa bu işi hiç yapmamış, aksine fotoğrafçılığa merakım sayesinde bu konuda kendimi daha çok geliştirmiştim. Hatta son zamanlarda yerel bir televizyonda muhabirlikten rejiye kadar yükselmiştim. O anda karar verdim. Artık mesleğimi “fotoğrafçı” olarak yazdıracaktım. Zaten ne olduysa bu kararımdan sonra oldu. Üzerimdeki o sıkıntı gitmiş, sanki hiç yaşanmamıştı. Hatta bir an önce Kıbrıs’a gitmek için can atıyordum. Fotoğrafçı olacağımdan o kadar emindim ki... 10 günlük dağıtım iznim boyunca Kıbrıs’ı, fotoğrafçılığı düşündüm durdum. Arkadaşlarıma da “Ben Kıbrıs’ta fotoğrafçı olacağım” diyordum. Onlar ise bugüne kadar olanlardan dolayı biraz da temkinli olarak “Abartma Samet!” diyebilmişlerdi sadece... Mersin’e doğru yol alırken yanımda oturan sanki arkadaşım İlker değildi başka birisiydi. Yol boyunca bana sürekli “Korkma oğlum sen fotoğrafçı olacaksın” diyordu... Bu şekilde hiç uyumadan Mersin’e vardık. Ama bu sefer önceki illerde olduğu gibi şanslı değildik. Daha otobüs terminale gelir gelmez inzibatlar etrafımızı çevirmişti. Bizleri askeri bir araca alıp Mersin’deki toplama birliğine götürdüler. Buradan hep beraber topluca Kıbrıs’a gidecektik. Akşama kadar orada kaldık. O kadar insanı kapalı bir yere alma imkanları olmadığından araçların garaj olarak kullandıkları yerdeydik. En azından üzeri kapalı bir yerdi. En azından diyorum, çünkü öyle kötü bir hava vardı ki ömrüm boyunca görmediğim bir dolu yağışı vardı. Dolu tanelerinin garaj üzerindeki metal kaplama malzemelerine vurduğu zaman çıkan sesi unutmam imkansız! Akşam saat dokuz sularında bizi adaya gitmek için kullanacağımız feribota aldılar. İçerisi öylesine kalabalıktı ki insanlar çantalarını koridora, yere koymuş onların üzerinde oturuyorlardı. Bu kalabalıklığın sebebinin Kıbrıs’a giden son sefer oluşumuzdan kaynaklandığını sonradan öğrenmiştim. Feribotumuz elverişsiz hava şartları sebebiyle sabaha kadar limanda demirli bekledi. Sabah saat 10 civarıydı. Nihayet hareket etmiştik. Adaya yanaştığımızda saatler 14.00’ü gösteriyordu. Artık Kıbrıs’taydık. Limanda sakin, ılık ve güneşli bir hava hakimdi. Bütün askerleri sıraya dizdiler. Herkes gideceği bölüğe göre sırasına geçmiş ve olduğu yere oturmuştu. Şimdi sıra seçimlerdeydi. Değişik meslek gruplarını ve bu işleri yapanları soruyorlar, bazılarımızı ayırıp başka tarafa alıyorlardı. Ama maalesef kimse “fotoğrafçı olan var mı?” diye sormamıştı. Uzun bir bekleyişten sonra ben sormaya karar verdim. Seçim yapan görevlilerden birine sordum: -Fotoğrafçıya ihtiyaç yok mu? Diğerleriyle konuşarak tekrar yanıma geldi, birtakım sorulardan sonra; -Tamam, dedi, seni kolorduya alıyoruz. Başka bir biri sorarsa ben seçildim dersin. Hem sevinmiş hem de bir tuhaf olmuştum. Ama bu uzun sürmedi. Çünkü biraz sonra kalanlar otobüslere bindirilerek birliklere yollanmaya başlamıştı. Ve bu askerler içinde ben de vardım. Çaresiz otobüse bindim ve tümen karargâhına doğru yola çıktık. Tam o sırada dikkatimi başka bir şey çekti. Trafik... Evet trafik burada ters işliyordu. Önceleri biraz garipsediysek de sonradan alıştık. Tümen’e geldiğimizde hava kararmıştı. Toplandığımız yerdeki kalabalık öncekine göre bir hayli azdı. Yine yağış vardı ve yine seçim yapılıyordu. Bu sefer seçimi yapan bir binbaşıydı. Ya belge isterse ben ne yapardım? * Devamı yarın
 
 
  • Piyasalar

    Fark %
  • 108518
    % -0.49
  • 3.8438
    % 0.16
  • 4.5151
    % 0.22
  • 5.1272
    % 0.07
  • 153.448
    % -0.29
 
 
 
 
 
KAPAT