Bulimia kısa süre içinde aşırı yemeyi takiben çok az ya da hiç yememenin ataklar halinde birbirini takip ettiği bir bozukluktur.
Bu duruma eşlik eden bir depresyon, kısıtlı sosyal hayat, düşük özgüven ve yeme alışkanlığını kontrol edememe söz konusudur. Kendini zorlayarak kusma, müshil ilaçları, diyet, açlık grevi ve aşırı egzersiz gözlenir. Kişinin düşünceleri gıda, kilo ve vücut görünümü üzerine yoğunlaşmıştır.
Üç ay süre ile haftada iki kez aşırı yeme ataklarının gözlenmesi ile teşhis konur. Bu ataklar sırasında genellikle kolay sindirilebilen yüksek kalorili gıdalar başkalarından saklanarak yenir. Bu yeme krizinden sonra karın ağrısı, karında gerginlik ve kusma görülür. Kişi zayıf, şişman veya normal kiloda olabilir. Stres yeme krizini başlatabilir. Genellikle öğleden sonra iş ya da okul çıkışı bu tip bir yeme atağı gözlenir. Bulimiklerin çoğu depresiftir.
Genellikle alkol, sakinleştirici, kokain gibi ilaç bağımlılığı da birlikte gözlenir. Pek çok kişilik bozukluğunda gözlenebilir. Bu bozukluğun nedeni bilinmiyor. Ancak ayrılık ya da kayıp gibi şiddetli stress, aşırı kilolu olma, yemenin ayıplandığı zayıflığın takdir kazandığı kültürel çevre, iş çevresi bozukluğu başlatabilir.
Hastalık genellikle genç yaşlarda gözlenir. Hafif bulimia üniversite öğrencileri arasında sıktır. Ağır bulimia oranı %1’dir. Hastalık yıllarca aralıklı olarak kendini gösterir.
Tedavide yeme alışkanlığı düzeltilmesi ve psikolojik yardım ön plandadır. İlaç tedavileri de denenir.