Bir bayram günü Peygamber efendimiz evinden çıkmış, mescide gidiyordu. Bir çocuk eski ve yırtık elbiseleri içinde mahzun bir halde kenara çekilmiş, neşe ve sevinç içinde oynayan çocuklara bakıyordu. Peygamber efendimiz, "Yavrum, niye arkadaşlarınla gülüp oynamıyorsun da bir kenara çekilmiş böyle duruyorsun?" buyurdu. Çocuk, "Ben hem öksüzüm, hem de yetimim. Babam, şehid oldu. Annem başka biriyle evlendi" dedi. Bunun üzerine Peygamber efendimiz çocuğun şefkatle elinden tuttu, "Yavrum, Peygamber efendimizin baban, Aişe'nin annen, torunları Hasan ile Hüseyin'in de kardeşin olmasını ister misin?" buyurdu. Efendimiz, buna çok sevinen o yetim yavruyu evine götürdü. Yedirip, içirip, yeni elbiseler giydirdi. Çocuklar onu tanıyıp etrafına toplandılar, bu değişikliğin sebebini sordular. Yetim çocuk başından geçenleri anlattı. Diğer çocuklar bunu duyunca, "Keşke bizim babalarımız da, o savaşta şehit düşselerdi de bizi de Peygamber efendimiz evlatlığa alsaydı" dediler.