Burcu Çetinkaya

Bugün Anneler Günü... Öncelikle anne olan, olamayan, olmak isteyen, bütün kadınların gününü kutluyorum. Ben 35 yaşında tattım bu duyguyu. Yıllarca dünyanın her yerinde çocuklarla paylaştım o sevgiyi. Çocuk istemenin ne demek olduğunu iyi bilirim. Anne olmak kimi zaman Etiyopya’da yüzündeki sineklere rağmen gülümseyen miniklere sıkı sıkıya sarılmaktı... Kimi zaman da Van depremi sonrası çadırda bana sarılıp sıcaklığını hissettiren ufaklıklardı. Annelik sadece doğurmak değil, yüreğinde o derin sevgiyi paylaşmaktır. Öyle güzel anneler tanıdım ki hayatımda... Mesela kendi çocuğu olmasa da dünyanın her yerindeki binlerce yetimle şefkatini paylaşan Gülden Sönmez. Mesela ev hanımıyken engelli oğluna bakabilmek için temizliğe gidip aynı zamanda sonradan saz ve direksiyon eğitimi alan Döndü Abla. Mesela bu vatanın bütün evlatlarımıza huzurla mesken olabilmesi için görevini yaparken şehit olan asker ve polis annelerimiz. Mesela Van depreminde iki oğlu ve karnında bebeğiyle evsiz kalan, yıllarca çadırlarda konteynerlerde yaşayıp şimdi 4 evladına bakan Aynur’um. Annelik hikâyelerini anlatmaya bu satırlar yetmez ama bugün kader beni Harran’a attı ve uzun zamandır hayranlıkla takip ettiğim Şaheser Alaca müdürümle tanışmak nasip oldu. Suriye sınırında bulunan Akçakale’nin ilk kadın İlçe Emniyet Müdürü olan Alaca ile hayalim röportaj yapmaktı. Ancak izinler yetişmedi. Bu vesileyle Şanlıurfa’da bulunan sınır ilçemiz Akçakale’nin emanet edildiği, ülkemizi koruyan bu yürekli anne ile fotoğrafımızı sizlerle paylaşmış oldum. Sevgiyle ve huzurla kalın… İyi pazarlar...