CANAN ERASLAN - Uzmanlar “Yan etkisi olmayan, yüzde 100 etkili ilaç” diye tanımlıyor sevgiyi. Sevgi dolu, saygıyla sağlamlaştırılmış bir ailede büyüyen çocukların çok daha mutlu, çok daha başarılı olduğu muhakkak. Bedensel hastalıkların bile daha fazla sevgi gören, başarıları takdir edilen, anne ve babasının sarılarak sevgi gösterdiği çocuklarda daha hızlı iyileşme gösterdiğini belirten uzmanlar “Çocuğunuza sarılın, onunla konuşun, aktiviteler yapın, mutlaka bol bol oyunlar oynayın, takdir etmekten çekinmeyin” diyor. Fakat aynı zamanda da uyarıyor uzmanlar: Sevgi demek, şartsız ilgi ve şımartma demek değildir. Bu da en az sevgisizlik kadar zarar verebiliyor. Büyüyen, hayatı öğrenen çocuklar sizin tepkinize göre ölçüyor doğru ve yanlışın ne olduğunu. Yaptığı bir hatada bile gülmek, görmezden gelmek, çocuğun gelişiminin yanlış olmasına sebep oluyor. Anne ve baba yol gösterici olmalı, doğru ve yanlışı kendi yaptıklarıyla öğretmeye çalışmalı, çocukla vakit geçirmeli.

Tek ebeveyn ilgisi yetmiyor
Uzmanların bir uyarısı da ilginin tek kişiden gelme tehlikesine karşı. Diğer bir ifadeyle, ilgiyi sadece annesinden gören çocuk, baba sevgisi ve ilgisinden mahrum kaldığında ruhsal boşluklar yaşayabiliyor. Çocuklar bunu tam ifade edemese de istekleriyle belirtmişler aslında. Yapılan bir araştırmada çocuklara “Ailenizle en çok ne yapmak istersiniz” sorusu yöneltilmiş. Çocuklar “Annem ve babamla birlikte aktivite yapmak, birlikte oynamak” cevabını vermiş. Çocuğa ilgi, sarılmak, öpmekten ibaret değil elbette. Çocuklar babalarıyla fiziksel olarak aktivite yapmaktan, oyun oynamaktan; anneleriyle ise sanatsal ve eğitsel faaliyetler yapmaktan hoşlanıyor. Aynı çocuk, annesiyle tiyatroya gitmek, babasıyla top oynayıp koşmak istiyor.