BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Can yoldaşımı bırakmıştım!..

Ünal Bolat
Facebook
“Çekin günü geldiğinde bankadan tahsil etmeye gittiğimizde çekin karşılığının olmadığını gördük…”
 
Hani derler ya, beterin beteri var… Daha o günlere gelmemiştik… Ama bilgisizlik ve tecrübesizlik; bir o kadar da karşıdaki insanın kim olduğunu tanıyamamak insanın başına büyük işler açıyordu…
İlan vermiştik ikinci el satılık makine diye… Kısa sürede taliplileri çıkagelmişti… Hem de makinenin her bir özelliğini biliyorlar, soruyorlar sorguluyorlardı. Kendilerinin bu konuda hayli geniş işleri vardı. Bu makineyi de atölyeye katacaklardı. Pazarlık sonucu bir fiyat verdiler… Söyledikleri rakam makinelerin yarısını bile karşılamıyordu… Ama çanta para doluydu… Peşin alacağız diyorlardı…
Babam bir çantadaki paralara bakıyor, bir bankaya ödeyeceği borcunu hesaplıyordu… Mümkünü yoktu bu paraya bu borcun ödenmesinin…  Babamı düşünceli gören alıcılardan biri elini babamın omuzuna dostça koydu ve dedi ki:
“Bak eğer bu şekilde zarar edeceksen sana şöyle bir öneride de bulunabiliriz? Sizin istediğiniz kadar olmasa da banka kredinizi ödeyecek kadar fiyata bu makineleri alırız. Ama bir aylık çek vererek alırız. Peşin parayı makineleri daha uygun olmak için kullanıyoruz. Siz bilirsiniz...”
Babam yine bir çantaya baktı… Bir bankaya olan borcuna… Bir de bu çok paralı adamların vereceği bir aylık çek miktarına… Böyle yarı fiyata satacağına bir ay daha bekleyip hak eden fiyatı tahsil edeceğine karar verdi.
Adamlar hemen oracıkta çek defterini çıkartıp kestiler… “Hayırlı olsun” dediler. Telefon ile araçlarını çağırdılar, aynı gün içinde makineleri yükleyip götürdüler…
Bu alışverişten elimizde bir kuru çek yaprağı kalmıştı…  Çekin günü geldiğinde bankadan tahsil etmeye gittiğimizde çekin karşılığının olmadığını gördük… Firma yetkililerini aradık bir türlü muhatabımızı bulamadık. Ah sahipsizlik… Ve Ah böylelerini takip eden nitelikli dolandırıcılar… Ve ah bu durumda vatandaşının hakkını koruyacak takip edecek kişi kurum ve kuruluşlar…
O çeki de tahsil edemedik… Mahkemelerden de bir sonuç alamadık… Banka kredisi sebebiyle o gecekondumuz da yok pahasına elimizden çıktı…  Evimizden ayrılırken dut ağacının dibinde sallandığım salıncaklarımı hayal ettim… Kiraz mevsiminde tepesine çıkmaya çalıştığımız koca kiraz ağacımızı seyrettim. Arkadaşlıklarımı gözyaşlarıyla geride bıraktım… En çok da kimselere söyleyemediğim gelecekte can yoldaşım olacak dediğim O’nu bıraktım.
       Rumuz: “Damla”-İstanbul
597990 http://www.turkiyegazetesi.com.tr/yazarlar/unal-bolat/597990.aspx
YORUMLAR ARKADAŞINA ÖNER
loading
KAPAT