BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

"İhsân etmekle emrolundum…"

Menkıbeler
Abdüllatif Uyan
Facebook
Resûlullah Efendimize “doksan bin altın” hediye gelmişti.
Hiç bekletmeden tamamını taksîm etti Eshâba.
Az sonra biri daha geldi.
Lâkin “altın” kalmamıştı.
O gelen kişiye;
“Her neye ihtiyâcın varsa, git benim nâmıma satın al. Ben sonra öderim" buyurdular.
Bir sahâbî;
“Yâ Resûlallah! Gücünün yetmediği şeyle mükellef değilsin" diye arz etti.
Bu söz Efendimize hoş gelmedi.
Başka bir sahâbî;
“Yâ Resûlallah, sen yine ihsân et. Allah'ın mülkü vermekle azalmaz!" dedi.
Bu sözü beğendi.
Mübârek yüzü güldü.
Ve tebessüm ederek;
“Ben zâten ihsân etmekle emrolundum" buyurdular.
● ● ●
Müşriklerden birinin, Efendimizden az alacağı vardı.
Ödeme gününe henüz üç gün varken gelip dayandı kapıya!
Ve alacağını istedi.
Efendimizin yanında Hazret-i Ömer vardı.
Müşrik, ukalâ bir tavırla;
"Ey Abdülmuttalipoğulları! Siz borcunuzu niçin vaktinde ödemezsiniz?" diyerek hakârette bulundu.
Efendimiz sükût ettiler.
Hazret-i Ömer sabretti.
Adam ileri gidince, gadaplandı birden.
Sert bir şekilde onu azarladı!
Ancak Efendimiz, bu davranışı beğenmediler.
Ve o adam gidince;
"Yâ Ömer! Öyle yapacağına, bana, borcumu daha önceden ödememi, ona da alacak isterken insanca davranmasını söyleyebilirdin" buyurdular.
Hazret-i Ömer yaptığına pişmân oldu.
Ve özür diledi Efendimizden.
  • Facebook'ta paylaş
  • Twitter'da paylaş
  • Twitter'da paylaş
610686 https://www.turkiyegazetesi.com.tr/yazarlar/abdullatif-uyan/610686.aspx
YORUMLAR ARKADAŞINA ÖNER
loading
Kapat
KAPAT