Geceler dua bekler!

Sabahlara kadar namaz kıldığı için ayakları şişen resulün, uyumaktan gözleri şişen ümmetiyiz. Kalkıp iki rek'at namaz kılalım hiç olmazsa.

Gündüzlerimiz işle güçle geçiyor. Sanat, ticaret, ders, imtihan, vezne, kuyruk, tahsilat… Zaten vaktin bereketi yok, bir bakıyorsun akşam oluveriyor. Namazlarımız dışında ibadete vakit kalmıyor. Ama geceler öyle mi ya? Dilediğince ibadet edebilirsin. Kimse karışmaz, kimse de farkına varmaz. Alkışsız, riyasız, gönül huzuruyla…
İbadetin çokluğundan ziyade devamlısı önemli. İnsan her gece birkaç rek'at namaz kılabilir, bir miktar Kuran-ı kerim okuyabilir pekala.
Resûl-i Ekrem Efendimiz bir gece kalkar ve ayakları şişinceye kadar namaz kılar. Aişe radıyallahu anha sorar: "Ya Resûlallah neden kendini bu kadar yoruyorsun, Allahü teala senin geçmiş gelecek bütün günahlarını bağışlamadı mı?
Cevap ne güzel:
Gufranı İlahiye karşı "Şükreden kul olmayayım mı?"
Gece kıyamına devam edin, zira bu sizden önceki salihlerin ibadetidir. Gece ibadeti Allaha yakınlık ve günahlara kefarettir. İnsanı bedeni hastalıklardan korur, günahlardan uzaklaştırır. Gece namazına kalkan ve ailesini de namaz için kaldıran. Eğer kalkamazsa hanımının yüzüne hafifçe su serperek uyandıran kimseye Allah rahmet etsin.Allah o kadına rahmet etsin ki gece namazına kalkar, kocasını da kaldırır. Şayet uyanmazsa yüzüne su serper yavaşça.
Genç bir beyle, hanımını düşünüyorum birlikte gece ibadetine kalkmışlar. O eve nasıl rahmet yağmaz?
*
Tâvus bin Keysan yatağına girince tavaya atılmış tahıl gibi kıvranırdı. Bir türlü rahat edemez kalkar, sabaha kadar namaz kılardı.
Fadl bin Abbas (Radıyallahu anh) "akşamdan bakarsan gece çok uzun ama" der, "Kur'an-ı kerim okumaya başladım mı doyamadan sabah oluveriyor."
Cemaat aralarında konuşuyorlardır, biri parmağı ile İmam-ı azam hazretlerini göstererek, "bu mübarek var ya bu mübarek. Sabahlara kadar uyumaz".
O mübarek uyumaktadır halbuki ama "ben yapmadığım şeyle anılmaktan utanırım" der ve bir daha yatmaz.
Abidlerden Ezher bin Mugis anlatır: "Bir gece rüyamda dünya hanımlarına benzemeyen bir güzel gördüm. Sordum ona "kimsin?
-Cennet hurilerinden biriyim.
-Benimle evlenir misin?
-Olur, beni efendimden iste ve mihrimi hazırla!
-Senin mihrin nedir?
-Gece ibadeti!"
AZ YE, AZ İÇ, AZ uyu
Çok yiyip içen çok uyur, ölüm anında pişman olur.
Gündüzleri yorulan geceleri kalkamaz. Mümkünse öğleden önce biraz uyumalıdır ki kaylûle denir buna.
Nice lokmalar vardır ki insanı gece kıyamından, nice bakışlar var ki insanı Kuran-ı kerim okumaktan alıkoyar.
Adamın biri Hasen-i Basri hazretlerine gelir: Gece ibadetini çok istiyorum, hatta abdest suyumu bile hazırlıyorum ama kalkamıyorum sanki beni bağlıyorlar.
-Sakın seni bağlayan günahların olmasın?
Salih bir gardiyan anlatıyor: Otuz sene zindan bekledim. Gece yakalanıp getirilen, istikbali mahvolan mahpuslara sorardım. "Doğru söyle yatsı namazını cemaatle kıldın mı?"
Kıldım diyenine rastlamadım daha.
İki âşıkın zorluklar güçlüklerden sonra evlendiklerini düşünün. İlk gece nasıl geçer göz açıp kapayıncaya kadar. Abidlere de geceler öyle gelir. Şöyle yüzünü gösteriverir ve gün doğar.
Fudayl bin İyad hazretleri, gün batarken Allahü teala ile başbaşa kalacağım diye sevinir, gün doğarken insanlarla uğraşacağım diye üzülürdü.
Gece dahi namaz kılın, velev ki bir koyun sağacak kadar da olsa.