BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Norveç’in konuştuğu Konyalı ev hanımı

Burcu Çetinkaya
Facebook

Sosyal medya aslında mesafeleri o kadar kısalttı ki. Bazen haddinden fazla belki de. Bazen herkesi çok iyi tanıdığımızı zannediyoruz, her gün gördüğümüz resimlerden bir insan çiziyoruz kendimize. Oysa ufak kesitlere şahit oluyoruz sadece. Yanlış anlayabiliyoruz, beklentilere girebiliyoruz. Yine de her şeye rağmen sosyal medyanın en sevdiğim yanı yepyeni hikâyelerle tanışıyoruz. Hem de belki de hiç kesişemeyeceğimiz hikâyelerle. Ortak ilgiler, artık kilometrelerce ötede buluşabiliyor. Havva Çukurkaya, Norveç Drammen Belediye Meclisi üyesi bir Türk. Hem üç çocuk annesi hem de 35 yaşına kadar ev hanımıyken çalışmaya ve yeni bir yol çizmeye cesaret edebilmiş. Kayak öğrenmiş, avcılık lisansı almış, doğayı tanımış, çalışmaya başlamış, siyasete atılmış. Hepsini de son 5 yılda yapmış. Norveç’te yaşayan yabancı vatandaşların doğaya uyumları için sunduğu projeyle elde ettiği başarı sonrası Kraliçe Sonja ve Başbakan Erna Solberg’den de destek görmüş ve işine dört kolla sarılmış bir hanım. Hayatından memnun olmayıp, yeni şeyler öğrenmeye cesareti olmayanlara güzel bir örnek olması duasıyla...



Nerede doğdunuz? Ne zaman Norveç’e geldiniz?
Konya’nın Beyşehir ilçesinde doğup, büyüdüm. 13 yaşında Norveç’e geldim. Babam ilk Norveç’e gelen yabancılardan biriydi. 2 çocuğum doğana kadar 1990 yılından 2005 yılına kadar Norveç’teydim.

O zaman ilk Norveç’e geldiğinizde Norveççe bilmiyordunuz... Nasıl uyum sağladınız?
2005 yılına kadar Norveç’i hiç sevemedim. Eşimle de Norveç’te tanıştım ve evlendik. Ama oğlum 1,5 yaşındayken Türkiye’ye dönme planları yaptık. Kendimiz buradaydık ama kalplerimiz hep Türkiye’deydi. Kendimizi bulmak istedik. Biz neyiz? Türk müyüz Norveçli miyiz?

Bulabildiniz mi kendinizi?
Buldum. Acı ve tatlı çok tecrübeler edindim. Çok pahalıya mal oldu aslında maddi, manevi ama hiç pişman değilim. Beni ben yapan o yaşadığım tecrübeler. 8 yıl kaldık Türkiye’de ama buranın sistemiyle gittik, kurallar çok sert burada. Türkiye’de adapte olamadık. Türkiye’yi çok seviyorum ama ben Norveç’in hayatına tamamen uyum sağlamışım artık, buraya ait hissediyorum.

Evde çocuklarla hangi dili konuşuyorsunuz?
Biz karışık bir dil konuşuyoruz evde. Bazı şeyler Türkçe, bazı şeyler Norveççe, ikisini de düzgün konuşamıyoruz, doğru bir şey değil aslında.



Sosyal hayatınızda ne kadar Türklerle iç içesiniz?
İş hayatım ve sosyal faaliyetler açısından Norveçlilerle daha çok iletişim hâlindeyim. Benim aslında misyonum bu toplumda biz Türklerin de var olduğunu gösterebilmek. Bunun için her şeye el attım. Her yerde var olmaya çalıştım. Biz buradaki Türkler arasında inanılmaz bir iletişim var, bağ var.

İş hayatına nasıl ve ne zaman başladınız?
Ben 35 yaşına kadar hiç çalışmadım. 5 yıl öncesine kadar tam bir ev hanımıydım. 3 çocuğuma ve eşime adamıştım kendimi. Ama baktım kıymet bilinmiyor. Ben kimim onu sorgulamaya başladım. Norveç’te de bu imkân çok. Okumak isteyen ve çalışmak isteyen herkes bunu yapabilir.

BELEDİYE MECLİSİNDE BAĞIMSIZ

Politikaya nasıl başladınız?
Politikaya 38 yaşında atıldım. Hiç tanıdığım yoktu. Cesaretle engelleri aştım. Ben aktif oldukça bazı partiler teklif getirdi. Şu anda 40 yaşındayım. Şu anda Belediye Meclisi’nde bağımsız üyeyim. Partiden ayrıldım.



İş hayatınız nasıl, hangi günler çalışıyorsunuz?
Norveç o anlamda güzel. İşverenin çalışanına güveni çok yüksek. Sabah gelip, saat 3 gibi işleri bitirip çıkabiliyoruz. Ama bizim daha çok hafta sonları, doğa turlarında yoğunluklar da oluyor.

Daha çok yabancıları mı götürüyorsunuz?
Aslında öncelikli misyonumuz burada yaşayan yabancılarla, Norveçlileri beraber vakit geçirmeye teşvik etmek.

Türkiye’ye ne kadar sıklıkla gelebiliyorsunuz?
Yılda bir defa gidebiliyoruz, evimiz yok artık.

Norveç’e tatile geleceklere ne tavsiye edersiniz?
Benim ilerideki hayalim de dışarıdan gelenlere rehberlik yapmak aslında. Ama burası doğayla iç içe ve zorlu şartların olduğu bir ülke. Doğayı sevmeyenler hayal kırıklığına uğrayabilir ama doğayla baş başa olmak isteyenler için çok güzel bir yer.

YABANCILARIN DOĞAYA İLGİSİNİ ARTIRIYORUM

Nerede okudunuz?
Ben yüksekokulda ayak sağlığı uzmanlığı okudum. Üniversite mezunu değilim yani ve normalde üniversite mezunu olmayan birisi benim yaptığım işi çok zor yapabilir Norveç’te. Normalde üniversite, hatta yüksek lisans mezunu olmam lazım. Ama azim çok önemli. Bir hayalin olduktan sonra o yolda çabalıyıp, uğraşırsan gerçekten kapılar açılıyor yavaş yavaş.

Şu anda nerede çalışıyorsunuz, işinizi anlatır mısınız?
Norveç’in 300 bin üyesi olan bir doğa derneği var. Orada kayak kursuna başlamıştım. Hiç yabancı olmadığını fark ettim. Bizim yaşadığımız Drammen şehrinde ise 10 bin üyesi var. Ve sadece Norveçliler vardı. Yabancıların bu kadar yaşadıkları toplumdan uzak olmaları benim çok ilgimi çekmişti. Norveç bir doğa ülkesi olmasına rağmen yabancıların doğaya hiçbir ilgilerinin olmaması dikkatimi çekti ve ben bunu işe çevirdim aslında. Onlarla haşır neşir olurken ben doğayı öğrendim ve çok sevdim. Böylece yabancıları da benim gibi doğaya ve o kültüre ısındırmak için bir misyon üstlendim. Devletten bir proje müracaatından bulunduk. Yabancıların doğa aracılığıyla entegrasyonu projesini devlet destekledi ve bu benim işim oldu. Yabancıların çoğunda ülke özlemi vardı. Bu da insanları mutsuz ediyor. Burası çok soğuk bir ülke, iklime ayak uyduramıyorlar.



Geri dönüşler nasıl oldu, istediğiniz ilgiyi gördü mü projeniz?
Çok kısa bir süre içerisinde çalışmalarımız cevap verdi. Norveç başbakanı da bunu gördü. Kısa bir süre içinde bizimle iletişime geçti. Uyum büyük bir problem Norveç’te ve bu anlamda önemli oldu yaptıklarımız. Elimizde pusula; yol bulduk, dağ evlerinde kaldık. Yabancılar çok sevdi doğayı aslında ormanı tanımadıkları için sevmiyorlarmış.

Avcılıkla da ilgileniyorsunuz değil mi?
Kadın olarak her yerde var olunabileceğini ispatlamak istedim. 35 yaşından sonra kayak sporuyla tanıştım. İki tane erkek çocuğum ve bir kızım var. Eşimden ayrıldık. Ayrılınca erkek çocukları özellikle aktivite istiyor ve ben onlarla daha çok şey paylaşabilmek istedim. Baktım onlar benim yaptığım aktiviteleri istemiyorlar ben de onlar için ne yapabilirim derken kayağa, avcılığa ve başka etkinliklere başladım. Hepsinin sertifikasını aldım.

  • Facebook'ta paylaş
  • Twitter'da paylaş
  • Twitter'da paylaş
601626 http://www.turkiyegazetesi.com.tr/yazarlar/burcu-cetinkaya/601626.aspx
YORUMLAR ARKADAŞINA ÖNER
loading
Kapat
KAPAT