Türkiye'de Suriyeli olmak...

Dram, acı, suistimal, şefkat, hasret... Suriyelilerin zorunlu misafirliğinde ne ararsan var...

Türkiye, 2 milyon civarında Suriyeliyi ağırlıyor. Sığınmacılar, Anadolu şehirlerinde acıyı, dramı, komediyi bir arada yaşıyor. En büyük dertleri zannedildiği gibi barınma değil. İletişim problemi yüzünden trajikomik olaylar yaşıyorlar. Necmettin Erbakan Üniversitesi Sosyoloji Bölüm Başkanı Yard. Doç. Dr. Ahmet Koyuncu, Konya'daki Suriyelilerle görüşüp sığınmacıların profilini çıkardı. Şehirde 45 bin civarında göçmenin yaşadığını belirten Dr. Koyuncu, gelenlerin ülkelerine geri dönmeyeceğini düşünüyor. Göç politikamızın olmadığını ifade eden Koyuncu, "Türkiye 4 milyar lira harcamış. Devlet, daha nereye kadar bakacak. İş verilse, yarın nasıl gidin diyecek" diye soruyor. İşte Suriyelerin anlattıkları ve bölgedeki İHA muhabirlerinin şahit olduğu hikayelerden bazıları...


Türkçe bilmiyormuş gibi davrandım: Halepli bir Türkmenim. Muhtarın yanına kıyafet almaya gittiğimde kadının biri, "Siz geldiniz, nasibimizi kestiniz" dedi. Çok ağrıma gitti. Türkçe bilmiyormuş gibi davrandım. (23 yaşında bir kadın)
İki ay yemek yaptırmadılar: Komşular kucak açtı. Allah onlardan razı olsun. Çevreden çok yiyecek, giyecek, eşya yardımı aldık. Hatta ilk geldiğimiz sırada 2 ay evde hiç yemek yapmadık. Hep komşular getirdi. (29 yaşında Halepli bir kadın)
Ailemiz doktor dolu ancak: Ailemde 5 doktor var. Burada Suriye'dekilerden çok daha iyi bakıyorlar. Bir keresinde eşim rahatsızlandı. Ambulans çağırdık, hastaneye götürdük. Derdimizi anlatamadık. Bir saat boyunca ağladım. Hayatımda hiç bu kadar ağlamamıştım.
Daha ne olsun?: Numune Hastanesi'ne gitmek için yolda birine adres sordum. Sağ olsun adam beni arabasına aldı, hastaneye kadar götürdü. Yakından ilgilendiler, muayene ettiler, para da almadılar. Daha ne olsun? (27 yaşında erkek)
Devlet de biliyor: Yabancılar şubesine gittim. Memur 'çalışıyor musun?' diye sordu. 'Evet' dedim, 'yasak' dedi. Ne yapayım, hırsızlık mı? Onlar da biliyor çalıştığımızı ama resmiyette böyle bir şey yok.
Vicdansıza bak: Kardeşim 1.5 ay çalıştı ama bir kuruş para vermediler. Ay sonu gelince 'Sizin zaten çalışmanız yasak' deyip gönderdiler.
Türk'e 80, Suriyeliye 5 lira: Sabah bir Suriyeli geldi, 'iş var mı?' diye sordu. 'Evde bebeğim var, sütü yok. 5 TL lazım' dedi. Ustabaşına gönderdik. Akşam ustabaşı bize 80, Suriyeliye 5 lira verdi. Köpürdük. 'Size ne kardeşim, 5 TL istedi' cevabını verdi. Biz üzerince yürüyünce hakkını ödedi. (Konyalı inşaat işçisi)
Dileniyoruz zannediyorlar: Bir adres ya da bir şey soruyorum, dileniyoruz zannediyorlar. Kimi azarlıyor, kimi çıkarıp para veriyor. Yerin dibine geçiyorum. Dil bilmemek ne zormuş. (36 yaşında erkek, Şamlı)
Evimiz et doldu: Kurban Bayramı'nın ilk günü geldik. Komşular Allah razı olsun, kurban eti gönderdi. Evde buzdolabı yok. Dolaba koysun diye komşuya götürdük. Anlaşamadık. Onlar da et istiyoruz zannetmiş. Evden çıkarıp tekrar et verdiler. (Halepli 28 yaşında erkek)
İlle de Suriye lirası: Olayların başladığı yıl, bir Suriyeliye bahçemde iş verdim. Kişi başı 30 lira yevmiye ödedim. Ama Suriyeli, akşam ülkesine döneceği için Türk parası istemedi. 'Git çarşıda bozdur' dedim, kabul etmedi. Çaresiz birlikte gittik parayı Suriye lirasına çevirdik, hadise kapandı. (Kilisli çiftçi)
Hasreti örüyorum: Kampta kalıyorum. Burada örgü kursu açıldı. Hayatımda ilk defa örgü öğrendim. Sevdiklerime şimdi kazak örüyorum. Türk milletine çok teşekkür ediyorum. (Malatya'da kampta kalan Suriyeli kadın)
Spor yaparken koluna takılmış: Adana'da H.Y.'yi çantasından çekip sürükleyen Suriyeli emniyette "Ben spor yapıyordum, koşarken yanımdan geçen kadının çantası koluma takıldı" diyerek kendini savundu.
HABER MERKEZİ-İSTANBUL