BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Can vermeye hazır gibi...

Ünal Bolat
Facebook
 “Ramazan-ı şerifin ilk haftasındaydık… Ve senin ahirete irtihal ettiğin gün ne mübarek bir gündü...”
 
Aslında ikinci bir hayata yolculuk da diyebiliriz değil mi?
Hani bilenler o zevki hiçbir şeye değişmez… Sabah namazı sonrası güneş doğmak üzeredir… Gökyüzünün yavaş yavaş aydınlanıyor oluşu bir başka haz verir gönüllere… Duyduğunuz kuş cıvıltılarının her biri kendince Rabbini zikreder gibi gelir kulağa... Seslerin olmadığı, sessizliğin sesinin huşu içerisinde duyulduğu andır… Şöyle beş on dakika böyle geçer zaman… Zaman içinde zaman mekân içinde mekân dedikleri duygulu ve uhrevi an…
O gün de öyleydi… Kuş cıvıltılarının her biri zikirdeydi… O kadar coşmuşlardı ki onlardaki o deruni cıvıltıyı işitmek, ruhumu başka bir âleme götürüyordu sanki.
Kalbimi dinlediğimde içimden Rabbimi zikretmeye teşvik ediyordu o sesler…
Estağfirullah, estağfirullah, estağfirullah min külli mâ kerihallah… [Ya Rabbi, razı olmadığın, beğenmediğin şeylerden, yaptıklarımı affet, yapmadıklarımı da yapmaktan koru!] Âmin…
Kalbim titriyor Rabbimin aşkından… Bu ne sevgi! Can vermeye hazır gibi...
Ramazan-ı şerifin ilk haftasındayız… Ve senin ahirete irtihal ettiğin gün ne mübarek bir gün… Sanki şeb-i arus gibi bir hâl… Hani Mevlâna Celaleddini Rumi hazretleri kendisinin vefatından sonra cenazesinde ağlayıp feryat edilmemesini vasiyet etmişti ya… Hani vefat edeceği geceyi ölmek değil de sevgiliye kavuşmak saymıştı da bunu bir düğün gecesi olarak tasvir etmişti ya… Onun bu tanımlamasından sonra dillere destan olmuştu şeb-i arus yani "düğün gecesi"...
Sanki öyleydi senin gidişin de… Öyle kıymetliydi, kıymetli günlerde bir bebek gibi temiz saf gidişin...
Bu, hayatımdaki kaçıncı cuma günü bilmiyorum… İlk defa senin sesini duymadan gıyabında yanında olmadan cumanı tebrik ediyorum.
Mahzunum… Kalbim buruk… Okuduğun tesbihatların olmadan geçen, hayırlı duanı alamadığım hüzünlü ilk cuma...
Hüzünlüyüm ama bir o kadar da huzur içindeyim… Dedemin minicik ellerimi tutup götürdüğü bir rüyadayım… Her şey o kadar gerçek gibi ki… Mavi gözlerinin içindeki sevinci görebiliyordum.
Allahü teala rahmetiyle muamele etsin… Büyüklerin şefaatlerine kavuştursun. Kabir huzuru versin… Tüm sevenleri sevdiğine bağışlasın… Bu dünyadan ebedî  âleme göç eden cümle müminlerin yakınlarına sabırlar ihsan eylesin… Cumanız mübarek olsun...
          Hidayet Özgül
  • Facebook'ta paylaş
  • Twitter'da paylaş
  • Twitter'da paylaş
615258 https://www.turkiyegazetesi.com.tr/yazarlar/unal-bolat/615258.aspx
YORUMLAR ARKADAŞINA ÖNER
loading
Kapat
KAPAT