BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Kıbrıs gazisinden dinledim...

Ünal Bolat
Facebook
 “Bu hâli görünce ne yalan söyleyeyim içim ürperdi, büyük bir ümitsizliğe kapıldım.”
 
 
Çanakkale Zaferinin 105. yıl dönümünü yaşadık…
O gün vesilesiyle dinlediğim bir hatıramı sizlerle paylaşmak istedim…
Bu inanılmaz hatırayı bana, rahmetli bir Kıbrıs gazisi arkadaşım anlatmıştı:
1974 yılının temmuz ayında Kıbrıs’a çıkarma yaptık. Savaşın en kızgın, en hızlı ve en büyük çatışmalarının yaşandığı Beşparmak Dağlarında çok kritik bir yerde mevzilenmiş düşmanla savaşıyorduk…
Bulunduğumuz yer çok sarp ve savaş için önemli, kilit noktalardan oluşan dar bir boğazdı. Ancak öyle bir konumda ki eğer biz orayı savunamayıp düşman o boğazı geçerse bütün bölgeyi ve dağı ele geçirip bizi çok zor durumda bırakacaktı. Belki de savaşı kaybetmemize sebep olacaktı.
Temmuz sıcağı, karanlık ve gecenin ilerleyen bir vaktinde savaşın en şiddetli yaşandığı anda siperlerde bir elimde tüfeğim bir elimde bayrağım, bir ara ateş kesilip etraf sessizleşmişti.
Siperlere baktığımda aynı mevkide ve boğazda beraber çarpıştığım arkadaşların çoğu şehit olmuştu. Yaralıların kıvranışlarını büyük bir üzüntü içinde görüyordum.
Bu hâli görünce ne yalan söyleyeyim içim ürperdi, büyük bir ümitsizliğe kapıldım.
Şehit olacağımdan mı korkuyordum? Hayır… Ben şehit olmaktan değil düşmanın o önemli bölgeyi aşıp savaşı kazanacak olma ihtimalinden korkuyordum.
Ne pahasına olursa olsun burasını savunmalıydım. Son mermime kadar daha sonra da süngümle gırtlak gırtlağa çarpışarak tek başıma da kalsam bölgeden onları geçirmemek için direnmeye kendimi hazırladım.
Kısa bir duraklamadan sonra yine karşıdan ateş edilmeye başlandı. Ya da o anlık sessizlik bana öyle gelmişti… Düşmanın ne azalacağı ne de geri çekileceği vardı.
Yanımda bulunan yaralı arkadaşım da şehit olmuştu. Artık benim de hiçbir ümidim kalmamış son mermilerimi ateşleyip şehit olmayı bekliyordum.
İşte o anda hiç umulmadık bir şey oldu. Yan tarafımdan dağlık ve ormanlık alandan bir manga asker yaklaştı. Başlarında ki onbaşının “Dayan Mehmet’im biz geldik” diye seslendiğini duydum.

Etrafıma hayretler içinde göz attığımda bir onbaşıyla beraber, başlarında sarıkları olan bir manga askerin mevzilendiğini gördüm. DEVAMI YARIN

  • Facebook'ta paylaş
  • Twitter'da paylaş
  • Twitter'da paylaş
612897 https://www.turkiyegazetesi.com.tr/yazarlar/unal-bolat/612897.aspx
YORUMLAR ARKADAŞINA ÖNER
loading
Kapat
KAPAT