Günün Sohbeti

- Arkadaşlar! Bana, bütün insanların, başına geleceği garanti bir şey söyler misiniz?
Herkes ayrı bir şey söyler. Fakat zaman ilerledikçe cevap neredeyse otomatik hâle gelir: “Ölüm.”
- Gerçekten de ölüm bütün insanların başına geleceği kaçınılmaz olan tek şeydir çocuklar. Peki, madem öleceğimiz garanti, bu benim ölümcül bir hastalığım olduğunu göstermez mi?
Hepsi başlarıyla onaylarlar.
- Peki, ne zaman öleceğimizi biliyor muyuz? 
- Hayır.
- Şu an olma ihtimali var mı? 
- Var. 
- Yarın? 
- Evet. 
- 30 yıl sonra? 
- Olabilir. 
- Meselâ; bu akşam eve sağ salim varabilecek miyiz?
Sınıf sessizce dinlemeye devam eder. Çünkü genellikle hayata bu şekilde hiç bakmamışlardır. Bunu hatırlatan nadir kimseler vardır.
- Peki. Sabah evden çıkarken sağ sâlim bıraktıklarınızı akşam, sağ bulma garantiniz nedir? 
- Yoktur hocam. 
- Peki, şimdi telefon çalıp, evdekilerden birinin öldüğünün söylenmeyeceğini, biliyor muyuz?
Sınıftakiler burada rahatsız olmaya başlarlar: 
- Hocam konuyu değiştirsek? 
- Ama en açık ve gerçek, muhakkak olacak bir şey üzerine konuşmuyor muyuz...
Derin sessizlik.
- Peki, evde akşam birlikte olduğunuz kişilerden birinin bugün öleceğini bilseydiniz, o zamanı aynı dün gece olduğu biçimde mi geçirirdiniz?..
- Hayır. Kesinlikle çok farklı geçerdi hocam! 
- Şimdi sizden rica ediyorum, lütfen bir an arkanıza yaslanın, gözlerinizi kapatın ve bu sabah evde bıraktıklarınızdan birinin gerçekten öleceğini düşünün. Dün akşamınızı nasıl geçirirdiniz? Onunla aynı konuları mı konuşurdunuz? Yoksa konuştuklarınız önemsiz hâle mi gelirdi? Bu sabah evden çıkarken ona ne derdiniz? Onun boynuna sarılmakta tereddüt eder miydiniz? Çok sıkı sarılmaya mı, aynaya mı vakit ayırırdınız? Ona yüreğinizin ta derinliklerinden gelen bir; “Seni gerçekten çok seviyorum!” demeye ne gerek var diye düşünür müydünüz?
Peki, öyle ise, her an karşılaşabileceğimiz bu durumlara, yânî ölüme hazır mıyız?..