BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Bu ecdadın evlatları / Diyalog

Bu ecdadın evlatları / Diyalog

Müslüman Ecdâdımın kahraman evlâtları, Yaşadığın topraklar, şehitlerin diyarı, Abdest yok, namaz yoksa; kararmışsa kalbimiz,



Müslüman Ecdâdımın kahraman evlâtları, Yaşadığın topraklar, şehitlerin diyarı, Abdest yok, namaz yoksa; kararmışsa kalbimiz, Onlardan kopmuş isek, Onlara benzer miyiz? Şu Mübârek vatanım, haykırır avaz avaz, Geçmişini bilmeyen, feryadımı duyamaz!.. Abdestsiz üzerime basmazdı senin deden, Onlar’da da var idi, senin gibi can beden! “Ecdâdımın torunuyum”, derken utanmaz mısın? Ne yazık ki Onlar’ın çarığı olamazsın!.. İbadetlerden kaçar, bilmezsin helâl-haram, Dünya sefâsı var ya, insanlık gitmiş ne gam... Rahat yatmadı ecdâd, sonsuz istiklâl için, Gece gündüz çırpındı sana istikbâl için!.. Adalet götürdüler, şenlendi dünya yer yer, Zalimlerle harplerde şehit düştü yüz binler! Kanı var üç kıtada eserleri doludur, Doğru olan, hak olan yol onların yoludur!.. Kalk evlâdım, yiğidim miskin miskin oturma, Pırıl pırıl zekanı çirkin işlerle yorma!.. Dünyaya âşık olan, hak âdalet tanımaz, Müslümanlık bir yana, böyle insanlık olmaz.. Kalk aslanım, kalk hele; zamanını öldürme, “Müslüman Türk” denince korkanları güldürme! “Allahû ekber” diyor, semâyı sarsan bir ses, “Lâilâhe illallah” diyelim nefes nefes!.. Kalk yavrum, delikanlım yine saf bağlayalım; Resûlullah aşkıyla, tutuşup ağlayalım!.. El açarak diyelim: Yâ Rab! Affeyle bizi, Zirveye taşıyalım şanlı Milletimizi... Ramazan Çetin Kurumuş yaprak misali Hiç kurumuş yapraklara dikkat ettiniz mi? Önceleri yemyeşil, capcanlıyken, sararır, sonra kopup yere düşerler. Daha sonra da her esen rüzgarla bir o tarafa bir bu tarafa savrulup dururlar. Bu savrulmalar, yaprak toprağa karışana kadar devam eder. İnsanlar da yapraklara benzer. Eğer hayattan ne beklediklerini bilmiyorlarsa, dış etkilere karşı çok dayanıksız olurlar. Yaprakların sararması gibi önce temiz duygularından kaybederler, sonra her farklı rüzgarla bir o tarafa, bir bu tarafa savrulup giderler. Ummadıkları bir zamanda, “Hadi” denir, “Senin de toprağa karışma zamanın geldi”. “Eyvah” der insan, “Eyvah! Daha hazır değilim, toprakla harmanlanmak için hazırlık yapmadım”. Sararmasına, savrulmasına sebep olanları arar gözleri, fakat bulamaz. İşte o zaman anlar ne kadar yalnız olduğunu. Hayat budur işte... Ferit Kılıç Erkekler de ağlar En güzel erkekler ağlar güzelim, Ağladı mı yürekten ağlarlar hem, Olur olmaza değil, haksızlığa Yanlışlığa, dönekliğe ağlarlar... Sen bana taş kalpli diyorsun, yalan... Ben de ağlarım kimse dindiremez Sen bilmezsin bunu kimse de bilmez Yoksulluğa, yalnızlığa ağlarım... Öyle sulu gözlü değilim belki, Hamurunda var insanın ağlamak En son ağlarız biz en son güleriz, Düne değil yarınlara ağlarız... En güzel erkekler ağlar bilir misin Samimi ağlar, yapmacık değil, Ağladığında sanki çocuk gibi olur, Kendi için, senin için ağlar... Dedim ya en güzel erkekler ağlar En çokta size yakışır ağlamak, En çokta size yakışır güzelim, Hıçkıra hıçkıra, boşa ağlamak... İbrahim Arslan Var mı böyle bir ülke? Ey benim can dostum, kardeşim, bacım Sizin de kalbiniz sel sel kanar mı? Yüreğimde dinmez hiç sonsuz acım Türkiye gibi başka ülke var mı? Dedelerimizden miras bu toprak Bayır düzünde öter bülbül şakrak Onu süsler ay yıldızlı al bayrak Türkiye gibi başka ülke var mı? Nice şehitler verilmiş verilir Ona kartallarca kanat gerilir Sevgi güllerinden çiçek derilir Türkiye gibi başka ülke var mı? Kimse acı küfürler saçmasın Yurdumun bağrına yara açmasın Sonra da çakallar gibi kaçmasın Türkiye gibi başka ülke var mı? Her gün kılınacak beş vakit namaz Vatanımdan kimse milim alamaz Türkiye bütündür parçalanamaz Türkiye gibi başka ülke var mı? Latif Karagöz / Çorlu Savaşın çocukları Ben savaş çocuğuyum Bir savaş günü doğmuşum Belki bir savaş günü öleceğim Gözlerimin önünde kurşuna dizilen anam Yan tarafta umutsuzca haykıran kardeşim Ve geride kalan buğulu gözler... Kalk o kara topraktan anne Korkarsın sen bilirim Aç gözlerini ne olur Sarıl bana ve hiç bırakma Seni bu hale getirenler Yaşamayacak, emin ol Sen kabrinde rahat uyu Ben dimdik ayaktayım Güneş doğarken gökyüzünde İçim kan ağlar yeryüzünde O küçücük gözlerim Asla benim olmayacak sevinci hayal eder Yıkılmadım, yıkılmayacağım Düşmanıma yenilmeyeceğim Umudumu yitirmeyeceğim Zafer benim olana dek! Kübra Özdemir
 
 
 
 
 
 
 
Kapat
KAPAT