BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Ali Cengiz’le ansızın karşılaşıverdi!..

Ali Cengiz’le ansızın karşılaşıverdi!..

enç kızın “komşuluk” fikri öyle köklü idi ki, kendini Ali Cengiz’e göstermek isterken hiçbir rahatsızlık hissetmedi. Ama!..



enç kızın “komşuluk” fikri öyle köklü idi ki, kendini Ali Cengiz’e göstermek isterken hiçbir rahatsızlık hissetmedi. Ama!.. Ali Cengiz, başını kaldırıp, pencereye kısa bir nazar dahi atfetmeden uzaklaşmaya başlayınca genç kız safiyane üzüldü. Takdir beklerken ansızın azar işiten bir çocuğa döndü. Derken bazan olduğu gibi yine Tomris’i hatırladı. - Hayır, dedi. Mümkün değil. Ali Cengiz nerede o nerede. Mamafih, oh olsun. Kıza hiç yüzvermiyor. Doğrusu buna pek memnunum. Ne var ki, Tomris hem fettan, hem hafifmeşrebe benziyor. Allem kallem edip Ali Cengiz’i kandırıverirse. Düşüncelerinin burasında, yolun aşağısında kalabalığa karışıp kaybolmak üzere bulunan Ali Cengiz’den gözlerini ayırmaksızın: - Kandırırsa pek yazık olur, dedi: Bunu asla kabul edemem. Hayır!.. Bin defa hayır... Ama ya Ali Cengiz ona meylediverirse... Bu ihtimal karşısında, renginin attığını hissetti. Zarif boynunun iki yanı sanki şişmiş, buz kesmişti. Ardından da beynine ateş bastı. Şaşırdı: - Aman İclâl, dedi. Azıcık saçmalamaya başladın. Âlemin derdi sana mı düştü? Bu suale yine kendi cevap verdi: - Komşunun derdi, elbette komşuyu alakadar eder. - Hangi komşu? - Ali Cengiz!.. Bizim komşu. Ve ansızın şaşaladı. Cadde düz ve genişti. Taaa aşağılara kadar görülebiliyordu. Nitekim, Sermet de İclal’i evden çıktığı andan itibaren, bu sebeple camekan şahnişinden rahatça seyredebiliyordu. İclal biraz şaşırır gibi oldu. - Amma dalmışım, dedi: Ali Cengiz kaybolmak üzere. Hâlâ arkasından bakıyorum. Lakin ortada Sermet varken Ali Cengiz’e başka niyet beslemiyeceğine öylesine emindi ki, delikanlının arkasından bu kadar uzun baktığı için en ufak huzursuzluk hissetmedi. Tomris’e karşı korumaya karar verdiği yakın komşusunun arkasından ne diye bakmasındı. Yine aynı pazar gününün akşamı İclal pencere önündeydi. Ali Cengiz’in dönüş saati idi. - Tomris bu günlerde ahşap evin önünden pek sık geçer oldu. Gözleri de hep o pencerelerde. Terbiyesiz şey... Hiç utanması yok. Tam bu sırada Tomris’in o tarafa doğru geldiğini gördü. Hızla başını çevirdi. Duvardaki saate baktı. - Tuhaf, dedi. Tomris işi azıttı. Eğer Ali Cengiz’i kollamıyorsa şaşarım. Doğrusu hiç aldanmamıştı. Tomris bu esnada, ahşap evin bahçesinin köşesindeydi. Dikkatle elli altmış adım kadar ilerde yer alan durağa gelmiş olan otobüse bakıyordu. İclal de baktı: - Tamam, dedi: Ali Cengiz iniyor... Bunu Tomris de görmüştü. Hemen kırtasiyecinin olduğu sokağa saptı. Öyle hesapladı ki, Ali Cengiz o hizaya gelirken, Tomris de geri döndü. Sokaktan çıkıyormuş gibi yaparak, tam zamanında Ali Cengiz’le karşılaşıverdi. Sadece karşılaşmak mı? Ne gezeer... Daha beteri... DEVAMI YARIN
 
 
 
 
 
 
 
Kapat
KAPAT