BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Gül be kardeşim!

Gül be kardeşim!

1985-86 senelerinde Eyüp Stadı’nda saha doktorluğu yapardım. Ortadaki kulübede saha müşahidi, saha komiseri, bir sonraki maça gelen hakemlerle beraber oturup günde dört maça eşlik ederdim.



1985-86 senelerinde Eyüp Stadı’nda saha doktorluğu yapardım. Ortadaki kulübede saha müşahidi, saha komiseri, bir sonraki maça gelen hakemlerle beraber oturup günde dört maça eşlik ederdim. İlk üç maç genellikle birinci ve ikinci amatör küme maçıydı. Son maç ise Eyüp ya da Alibeyköyspor’un deplasmana gelen takımlarla yaptığı maç olurdu. Özellikle son maçın heyecanı büyüktü. Bu maçların ortak özelliği de futbolcuların oynadıkları toptan zevk almalarıydı. Eğlence, kahkaha, dalga geçme gırla giderdi. Yıllar geçti. Futbol merakı katlanarak devam etti. Araya Dünya ve Avrupa kupaları girdi. Heyecanla takip ettim. Her turnuvada sevdiğim bir takım oldu. Kendi tuttuğum takımın maçlarına da bir süre devam ettim. Bundan da keyif aldım. Halen de haftada üç maçtan daha az seyredersem eksik kaldığımı hissediyorum. Türkiye’nin Almanya karşısında aldığı mağlubiyetten on gün kadar önce profesyonel futbolcu emeklisi bir arkadaşla maç üzerine tahminlerde bulunurken kafamda bir ışık yandı. “Bizim bu maçı kazanmamız mümkün değil” dedim. Sebep olarak da Türk futbolu ve futbolcusundaki depresyon eğilimini gösterdim. Evet, uzun zamandan beri farkına vardığım ama adını koyamadığım bir durum var. Futbolcularımız oynadıkları toptan zevk almıyorlar. Hemen her biri kendi içinde sıkıntılı, yüzleri gülmeyen, arkadaşlarına kolay kızan, hakeme nefretle bakan insanlara dönüşmüşler. Halbuki futbol ağır bir spor olmakla beraber eğlence yanı güçlü bir “olay” dır. Bu işi yapanlar eğlenerek yapmazlarsa seyirciler de yeterince keyif alamazlar. Bu sene seyrettiğim maçlarda kulüplerimizin oynadıkları oyuna ve futbolcularındaki “gülen yüz” ortalamasına bakıyorum da yaptıkları işten memnun olan sayısı oldukça az. Takımların futbollarında da genel bir “neşe” görebilmek çok zor. Sadece bir takımın oyuncularını oynadıklarından memnun, az ukala, gülümser ve şirin buluyorum. Bu takımın şampiyon olmasını da gönülden istiyorum. Topçularımızın yeniden neşelenmeleri ve mutlu gülümsemelerini bekliyorum. Kardeşim, acı çekerek yapmayın şu işi. Zor kızın, kolay affedin, karşınızdakini gülerek gıcık edin, göreceksiniz ki daha iyi sonuçlar alacaksınız. Bitirirken: 1) Bahsettiğim neşeli takım Trabzonspor. Hocası ve futbolcularına buradan selam ediyorum. 2) Bu Pazar Avrasya Maratonunda 15 km koşacağız. Özellikle 7223 göğüs numaralıya iyi dilek ve dualarınızı bekleriz.
 
 
 
 
 
 
 
KAPAT