BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Azimli olmak...

Azim… Günümüz Türkçesine çevrildiğinde güncel kullanım olarak “bir işteki engelleri yenme kararlılığı” olarak yazılıyor.
Tabii ki yeterli olmuyor bu açıklama… 'Azim’de sadece engelle mücadele yok ki, engeli yenmek diye bir tanımlama yeterli olsun. Oysa azim kelimesinin köken olarak anlamı da şöyle:
“Bir yere gitmeye karar veren. Bir iş hakkında kesin karar ve niyet sahibi...”
O hâlde bu tanımlamaya göre başarılı olmak için azimli olmak olmazsa olmaz bir parola…
Birincisi bir hedefiniz var. Ona ulaşmak veya kavuşmak için yola çıkıyorsunuz. İkincisi de bu yoldan dönmemeye kesin kararlısınız. Üçüncüsü de bu kararınıza niyet ettiniz. Yani “tamam” dediniz…
Eğer bu üç şıktan vazgeçmez iseniz, başarı bu üç şıkkın ötesinde duruyor. Hedef, hedefe giden yola çıkmak ve bu yoldan dönmemeye niyet etmek… Azimli olmak budur.
"Ben çok çalıştım da olmadı" kolaycılığı olmaz azimli olanda… "Şartlar şöyleydi, durum böyleydi" olmaz…  Azimli insan aslında en rahat insandır. Niçin?
Çünkü neyi nasıl yapacağına karar vermiş ve yola çıkmış demektir.
Hani "En kötü karar, kararsızlıktan iyidir" denilir ya… Aslında bu ifade de her alanda kullanılmaz. Yerine göre çok büyük hatalara sebep olabilir. Ama bu makalede bunun tartışmasını yapmaya vaktimiz ve yerimiz yok. Dolayısıyla azimli insan karar verememe safhasını çoktan aşmış demektir.
Azimli insan ayrıca yola çıktığı için aynı konuda diğerlerine göre öne de geçmiş demektir.
Ve en önemlisi de niyetini artık yapmış olduğu için kimsenin onun fikrini bulandırma veya başka yöne yönlendirme şansı yoktur.
Onun için bir tek şey kalmıştır. O da süreç… Azimli insan, önünde sonunda o süreci tamamlar ve hedefine ulaşır. İster uçak ile çabuk ulaşan, ister kara yoluyla normal sürede ulaşan ister yaya olarak çok uzun sürede ulaşan olsun… Sonuç hedefe ulaşmayla bitecektir.
Çünkü yola çıkan azimli insandır… Niyet etmiştir. Ve olay bitmiştir...
Ha, bu yolda önüne engel çıkarsa onu da aşmaya kararlıdır. Yeter ki azmi hayra olsun şerre değil...
          İsmail Bulgur-Kayseri
 
 
ŞİİR
 
               Kış mevsimi
 
Karneleri alırız ara dönem tatilde
Sobaları yakarız kardan adam nerede
Toplanır arkadaşlar heyecanla bahçeye
Kış mevsimi başkadır yollarını gözleriz
 
Kestane kavururuz kar topu savururuz
Okuldan gelince biz karları yoğururuz
Kışın güzelliğine hep değinip dururuz
Başkadır kış mevsimi yollarını gözleriz
 
Çay demler büyüklerim misafirler gelecek
Akşam fırtınalarda enerji kesilecek
Direk lambalarımız siyaha bürünecek
Bambaşka olur kışlar yollarını gözleriz
 
Sonbaharın ardından ne kaldı kış geliyor
Yazdan sonra sonbahar sanki haber ediyor
Hazırlıklar tamamdır bak dağa kar iniyor
Yolunu gözlüyoruz kış mevsimi başkadır
 
                 Sinan Korkmaz-Düzce
 
 
 
UNUTULMAZ KELİMELER
 
VEZİR: Osmanlı Devleti'nde askerî ve idari alanlarda geniş salahiyetlere yetkilere sahip en üst derecedeki memurlara verilen unvandı.
Vezir kelimesi, lügatte “yardımcı” manasına gelmekte olup devlet başkanı olan padişahın hemen hemen bütün işlerini yüklenen ve hükümdarlıkla ilgili meselelerde görüş ve tedbiriyle ona yardımcı olan kimsedir. Vezirlerde, doğruluk, sabır, metanet ve yücelik gibi dört haslet bulunurdu...
Vezirliğe ilk ihtiyaç duyan Hazret-i Mûsâ olmuş ve Cenâb-ı Hak’tan kendisine kardeşi Harun aleyhisselamı yardımcı istemişti.
Sevgili Peygamberimizin de başta Hazret-i Ebu Bekir olmak üzere vezirleri, yâni yardımcıları vardı...
  • Facebook'ta paylaş
  • Twitter'da paylaş
  • Twitter'da paylaş
616820 https://www.turkiyegazetesi.com.tr/yazarlar/yetenekli-kalemler/616820.aspx
YORUMLAR ARKADAŞINA ÖNER
loading
Kapat
KAPAT