BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Sürgünde bir kral Şerif Hüseyin

Sürgünde bir kral Şerif Hüseyin

Şerif Hüseyin (Hüseyin bin Ali) Abdülhamid Han zamanında “muzır” işlere kalkıştığı fark edilince İstanbul’dan ayrılması yasaklandı. Ama Padişahı deviren İttihadçılar Şerif Hüseyin’i Mekke’ye “Emir” tayin ettiler!..



Şerif Hüseyin 1854’te İstanbul’da doğdu. 1908’de İkinci Meşrutiyetin ilanından sonra Hicaz Valisi ve Mekke Emiri olarak, Arabistan’a gönderildi. Arapların Osmanlı Devleti’nden ayrılmaları yönünde çalışmalar yapmaya başladı. Mısır’daki İngiliz yönetimi ile ilişki kurdu. 1915-16 yıllarında Arapların Osmanlı İmparatorluğuna karşı ayaklanmaları durumunda İngilizlerin kendi krallığını tanımasını istedi. Oğullarından Faysal ise Suriye’de bulunan Osmanlı komutanı Cemal Paşa ile anlaşmaya çalıştı. 1916 ilkbaharında Cemal Paşa’nın Beyrut ve Şam’da devlete ihanetle suçladığı bazı Arap milliyetçilerini astırmasının ve Osmanlı birliklerinin Hicaz Demiryolunu denetimi altına almasının ardından, Şerif Hüseyin krallığını ilan ederek, Haziran 1916’da Osmanlı Devletine karşı ayaklandı... Otoritesi iyice sarsıldı!.. Bir yandan İngilizlerle çarpışan Osmanlı ordusu, Hüseyin’in oğulları komutasındaki Arap birliklerine karşı da savaşmak zorunda kaldı. Birinci Dünya Savaşı’nın bitiminden sonra İtilaf Kuvvetleri, Ürdün’de kendilerine bağlı bir yönetim kurdular. İngilizlerin Filistin’de bir İsrail devleti kurmaya çalışması Şerif Hüseyin’i kızdırdı. İngiltere’nin, 1921’de Abdullah’ı Ürdün Emiri, diğer oğlu Faysal’ı da Irak Kralı yapması Şerif Hüseyin’in Arap dünyasındaki otoritesini iyice sarstı. Mart 1924’te kendisini halife ilan ettiyse de Mekke’yi kuşatan İbni Suud Abdülaziz tarafından krallığına ve halifelik iddialarına son verildi. Şerif Hüseyin 1930 yılına kadar Kıbrıs’ta sürgün hayatı yaşadı. Bundan sonra Ürdün Emiri olan oğlu Abdullah’ın yanına gitti. Bir yıl sonra, 1931 yılında öldü. Vefat etmeden birkaç gün önce saray bandosu bahçede konser verirken “İzmir Marşı”nı çalması üzerine, oğlunun babasının üzülmemesi için pencereleri kapattırmak isterken o, oldukça ibretli bir şekilde şunları söyledi: “Velinimetime ihanet ettim!..” “Evlat, neden o pencereyi kapıyorsun? Ben velinimetine ihanet etmiş asi bir kulum, günahım büyüktür. Kral olacağımı düşündüm. Allah beni sürgünlüğe düşürdü. Bırak pencereyi aç, şu marşı dinleyeyim. Duyduğum vicdan azabının şiddeti, o eski hatıraların canlanması ile büsbütün artsın; bu dünyada çektiğim ıstıraptan vicdan azabıyla büsbütün ağırlaşsın, ta ki Cenab-ı Hakk bu günahkâr kulunu dünyada affederek, ahirette hesap gününde cezadan korusun!..”
 
 
 
 
 
 
 
Kapat
KAPAT