BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > SİZDEN GELENLER

SİZDEN GELENLER

-Eee... Çoluk çocuk ne yapıyor?... “-Valla teyzesi sorma; çok yaramazlar... Bir dakika yerlerinde durmuyorlar... Bazen isyan edesim geliyor...” Halbuki gördüğüm en uysal iki çocuğun annesiyim...



HİKÂYENİZ -Eee... Çoluk çocuk ne yapıyor?... “-Valla teyzesi sorma; çok yaramazlar... Bir dakika yerlerinde durmuyorlar... Bazen isyan edesim geliyor...” Halbuki gördüğüm en uysal iki çocuğun annesiyim... Ablama yalan söylememin sebebi, onun çok istemesine rağmen çocuk sahibi olamayışı... Canım ablam; “Çocuk kızım onlar” diye teselli eder her telefonda... Bir de “Sen sanki çok usluydun” diye bağırıp çağırır... (...Gülen Gül’den...) MUTFAĞINIZ İncirli Tart Malzemeler: >> 4 Su bardağı un >> 1 poşet kabartma tozu >> 1 su bardağı pudra şekeri >> 1/2 su bardağı yoğurt >> 250 gram margarin >> 5-6 yemek kaşığı incir reçeli >> 1 su bardağı ceviz içi... Öncelikle unu eleyip, hamur kabartma tozu ile karıştırıyoruz. 1 su bardağı pudra şekeri, yoğurt ve margarini ekleyip iyice yoğuruyoruz. Hamurumuzdan ceviz büyüklüğünde parçalar koparıp yuvarlıyoruz ve merdane ile açıp küçük kalıplara yerleştiriyoruz. İncir reçelimiz bütün bütünse küçük parçalara kesip cevizle karıştırıp kalıplarımızın içini dolduruyoruz. Önceden ısıtılmış fırında 20-25 dakika pişiriyoruz. İstersek üzerlerine pudra şekeri serpebiliyoruz. Afiyet olsun, selamlar... (...İzmir’den Ayşe Kenan) ALBÜMÜNÜZ “-O’nu evin içinde bulmak çok zor... En çok da bu yoğurt kovasının içinde yakalıyoruz... Belki de geleceğin kalecisi...” (...Bekir Öztürk’ün albümünden) MESAJINIZ Ne çok zaman geçti üzerimizden... Aynı sıralarda aynı şeyleri dilerken hayattan, ayrı memleketlerin semalarında başka hayatlar yaşamak zorunda bırakıldık... Bir simiti bölerek dostluğumuzun gereği acılarımızı pay ederdik birbirimize ve doğduğumuz şehrin yeşilindeki çeşmelerden hayat suyunu biz kana kana içerdik... Ağlarken dayanacak bir diğer omuz biz olurduk ve biz dost olurduk... Çocuktuk belki de, ya da çocukluğumuzu yan yanayken koruduk... Biz dosttuk işte; elleri kenetlenmiş, bakışları sevdaya mühürlenmiş ve ayrılığı sinesinde eritmiş... Kankim... Bir şair yüreğinde can bulan yegane dostum... Lise sıralarında karaladığımız hayallerimizi belki gerçekleştiremedik ama kendimiz için, bildiklerimizi bilgiye aç olan bilmeyenler için kullanacağımız bir mesleğe sahibiz... Sevgi çiçeklerimizi kim bilir yurdumun hangi güzel şehrinde sulamaya başlayacağız?... Şimdi sana ellerimi sallıyorum bilmediğin bir şehirden... ...Ve seni sevdiğimi bu kaçıncı söyleyişim bilmiyorum ama canım dostum ben seni çoook seviyorum... (...Tuğba Küçük - Kırşehir)
 
 
 
 
 
 
 
Kapat
KAPAT