BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Bir garip çocuk ve Tâvûs bin Keysân

Bir garip çocuk ve Tâvûs bin Keysân

Tâvûs bin Keysân hazretleri, hacca gitmişti. Yanında bir de çocuk vardı. Binecek bir hayvanı ve yiyecek bir şeyi yoktu. Enteresan hadiselere şahit oldular...



Tâ­vûs bin Key­sân haz­ret­le­ri, Tâ­bi­înin bü­yük­le­rin­den­dir. As­len İran­lı­dır. Duâ­sı ka­bûl olan zât­lar­dan­dı. O de­re­ce ce­sur ve kuv­vet­li kal­be sâ­hip­ti ki, öl­dü­rü­le­ce­ği­ni bil­se bi­le gay­ri­meş­rû bir işi as­lâ yap­maz ve dal­ka­vuk­lu­ğa ka­ça­cak bir sö­zü hiç kul­lan­maz­dı. Hik­met­li söz­le­ri çok­tur. Bu­yur­du ki: “DİL, YIR­TI­CI BİR HAY­VAN­DIR!” “Di­lim bir yır­tı­cı hay­van­dır ki, onu bı­ra­kır­sam be­ni he­men he­lâk eder.” “Müs­lü­man­da ümid ve kor­ku ay­nı ol­ma­lı­dır. Eğer tar­tı­lır­sa eşit gel­me­li­dir.” Haz­ret-i Tâ­vûs, Mek­hûl’e gön­der­di­ği bir na­sî­hat mek­tu­bun­da; “Se­lâ­mün aley­küm, kar­de­şim Mek­hûl, sa­kın yap­tı­ğın ibâ­det­le­rin çok­lu­ğu se­be­biy­le, ken­di­ni Al­la­hü te­âlâ­nın ya­nın­da bü­yük bir ma­kam sâ­hi­bi san­ma­ya­sın. Çün­kü, ken­di­si­ni bu zan­na kap­tı­ran­la­rın hep­si ahi­re­te eli boş git­ti­ler. Eğer, yap­tı­ğım ibâ­det­le­rin çok­lu­ğu­nu in­san­lar gör­sün, be­ni öğ­sün­ler di­ye dü­şü­nü­yor­san, in­san­lar se­ni öğer­ler ve mak­sa­dın hâ­sıl olur. Fa­kat âhi­re­te sen de eli boş dö­ner­sin” di­ye yaz­dı. Bir hac yol­cu­lu­ğu­nu şöy­le an­la­tır: Hac­ca git­miş­tim. Ya­nım­da bir de ço­cuk var­dı. Bi­ne­cek bir hay­va­nı ve yi­ye­cek bir şe­yi ol­ma­yan bir ga­rip­ti. “Ey ço­cuk, se­nin yi­ye­ce­ğin var mı?” de­dim. Ço­cuk; “En iyi yi­ye­cek tak­vâ­dır. Ke­rîm­le­rin evi­ne gi­der­ken yi­ye­cek gö­tür­mek uy­gun de­ğil­dir” de­di. İh­ram ku­şan­dı­ğı­mız­da he­pi­miz “Leb­beyk” de­di­ği­miz hal­de, ço­cuk söy­le­mi­yor­du. “Ni­çin söy­le­mi­yor­sun” de­dim. “Red ce­vâ­bı­nı duy­ma­mak için” de­di. Bu söz üze­ri­ne çok ağ­la­dım ve de­dim ki: “Bu ço­cuk red olun­mak­tan kor­kar­sa, biz red olu­nur, ka­bûl edil­mez­sek hâ­li­miz ni­ce olur?” Mi­na’ya kur­ban kes­mek için gel­dik. Kur­ban­la­rı­mı­zı kes­tik, fa­kat ço­cuk kes­me­di. O, “Ey be­nim Al­la­hım! Her­kes kur­ban­la­rı­nı ke­si­yor. Be­nim kur­ban ke­se­cek hiç­bir ma­lım yok. An­cak, bu kü­çük vü­cû­du­mu se­nin rı­zân için kur­ban et­mek is­ti­yo­rum, lüt­fen ka­bûl bu­yu­rur mu­sun Al­la­hım?” di­ye­rek ağ­lı­yor­du. “SA­NA KA­VUŞ­MAK İS­TE­RİM...” Şi­ir: “Ca­nım kur­bân ede­rek, sa­na ka­vuş­mak is­te­rim./Bir can için söz et­me­ğe sen­den ha­yâ ede­rim./Bir de­ğil yüz ca­nı­mı sa­na fe­dâ ede­rim./Al­la­hım rı­zân için, ca­nı­mı terk ede­rim.” Ço­cuk, Ke­li­me-i şe­hâ­det ge­ti­re­rek ca­nı­nı, câ­nâ­na tes­lim et­ti. An­ne­si hâ­di­se­yi öğ­re­nin­ce, çok üzü­lüp ağ­la­dı. Bir ses duy­du: “Ey Hâ­tun! Se­nin ço­cu­ğun, be­nim rı­zâ­ma ka­vuş­mak için ca­nı­nı fe­dâ et­mek is­te­di. Ka­bûl et­tim. Eğer is­ter­sen se­nin­ki­ni de ka­bûl ede­rim” di­yor­du...
 
 
  • Piyasalar

    Fark %
  • 108594
    % -0.02
  • 3.4937
    % -0.05
  • 4.1108
    % -0.52
  • 4.4876
    % -0.5
  • 144.69
    % -0.36
 
 
 
 
 
KAPAT